Η Demon Core ήταν μια πυρηνική βόμβα που κατασκευάστηκε από τους Αμερικανούς κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η οποία δεν χρησιμοποιήθηκε εναντίον της Ιαπωνίας, αλλά προκάλεσε δύο θανατηφόρα ατυχήματα κατά τη διάρκεια πειραμάτων.
Το πρώτο ατύχημα συνέβη τον Αύγουστο του 1945, όταν ο φυσικός Harry Daghlian, κατά τη διάρκεια ενός πειράματος μόνος του, προκάλεσε υπερκρίσιμη αντίδραση και δέχθηκε θανατηφόρα δόση ακτινοβολίας, πεθαίνοντας 25 ημέρες αργότερα.
Το δεύτερο ατύχημα έλαβε χώρα τον Μάιο του 1946, όταν ο Louis Slotin πραγματοποιούσε πείραμα κρισιμότητας και το κατσαβίδι που κρατούσε γλίστρησε, προκαλώντας έκθεση σε ακτινοβολία. Ο Slotin πέθανε 9 ημέρες μετά, ενώ και άλλοι παρευρισκόμενοι επηρεάστηκαν. Τελικά, η πυρηνική σφαίρα λιώθηκε και εντάχθηκε στο οπλοστάσιο των ΗΠΑ.
Πιο αναλυτικά:
Από τις συνολικά 3 ατομικές βόμβες οι δύο είχαν πέσει στην Ιαπωνία το 1945 στον πόλεμο.
Η πρώτη με την ονομασία Little Boy εξερράγη πάνω από τη Χιροσίμα και η δεύτερη με την ονομασία Fat Man εξερράγη πάνω από το Ναγκασάκι, στοιχίζοντας τη ζωή σε 200.000 ανθρώπους.
Η τρίτη με την ονομασία Demon Core δεν έπεσε ποτέ, καθώς οι Ιάπωνες παραδόθηκαν στους Αμερικανούς. Ωστόσο, μετά την κατασκευή της προκλήθηκαν ατυχήματα στα εργαστήρια όπου έμεινε για περαιτέρω μελέτη.
Το πρώτο συνέβη όταν οι επιστήμονες πραγματοποιούσαν πειράματα με την Demon Core, μετρώντας το σημείο όπου το πλουτώνιο θα γινόταν υπερκρίσιμο, ξεκινώντας την αλυσιδωτή αντίδραση και απελευθερώνοντας θανατηφόρα ακτινοβολία. Γνωρίζοντας την επικινδυνότητα των πειραμάτων, τα ονόμασαν “γαργαλώντας την ουρά του δράκου”.
Τη νύχτα της 21ης Αυγούστου, ο φυσικός Harry Daghlian αποφάσισε να κάνει ένα πείραμα μόνος του, μόνο με την παρουσία ενός φρουρού. Περικύκλωσε τη βόμβα με τούβλα από καρβίδιο του βολφραμίου, υλικό το οποίο αντανακλά τα νετρόνια πίσω στον πυρήνα φέρνοντάς τον πιο κοντά στην κρισιμότητα. Τότε είδε πως ο πυρήνας ήταν έτοιμος να γίνει υπερκρίσιμος. Όμως το τούβλο του γλίστρησε από τα χέρια του Daghlian και έπεσε πάνω στη σφαίρα με αποτέλεσμα να βγάλει μία λάμψη μπλε φωτός και ένα κύμα θερμότητας.
Ο Daghlian δέχτηκε μία θανατηφόρα δόση ακτινοβολίας. Το χέρι του κάηκε και μετά από εβδομάδες πόνου έπεσε σε κώμα. Πέθανε 25 μέρες μετά το ατύχημα. Ο φρουρός δέχθηκε και αυτός ακτινοβολία αλλά όχι σε θανατηφόρα δόση.
Παρά τα επιπλέον μέτρα ασφαλείας έγινε και δεύτερο ατύχημα.
Το Μάιο του 1946 ο φυσικός Louis Slotin έδειχνε στο βοηθό του ένα παρόμοιο πείραμα κρισιμότητας, στο οποίο περιέκλειε τον πυρήνα με ένα θόλο από βηρύλλιο. Ο Slotin πρόσεχε να μην καλύψει εντελώς τον πυρήνα με το θόλο και χρησιμοποίησε ένα κατσαβίδι για να διατηρεί ένα μικρό κενό, επιτρέποντας σε αρκετά νετρόνια να διαφύγουν για να μη γίνει υπερκρίσιμος ο πυρήνας.
Το κατσαβίδι γλίστρησε και ο θόλος κάλυψε εντελώς τον πυρήνα με αποτέλεσμα να βγει η ίδια μπλε λάμψη. Ο Slotin αμέσως αφαίρεσε το θόλο, ωστόσο και πάλι η ζημιά είχε γίνει. Αυτός και άλλοι επτά στο δωμάτιο εκτέθηκαν στην ακτινοβολία, ωστόσο μόνο ο Slotin δέχθηκε θανατηφόρα δόση. Πέθανε 9 μέρες μετά.
Δύο ακόμα άτομα που βρισκόντουσαν στο χώρο πέθαναν 20 χρόνια μετά από λευχαιμία, αλλά ο θάνατός τους δεν μπορεί να αποδοθεί με σιγουριά στη βόμβα.
Έπειτα από αυτά τα συμβάντα έλιωσαν τη Demon Core και την ενέταξαν στο πυρηνικό οπλοστάσιο των ΗΠΑ για να χρησιμοποιηθεί σε άλλους πυρήνες.
