Ένα από τα μεγαλύτερα θαλάσσια μυστήρια του Καναδά σχεδόν 90 χρόνια μετά την ανακάλυψή του αποτελεί το πλάσμα που είχε ανακαλυφθεί το 1937 με κεφάλι που έμοιαζε με σκύλο, σώμα ερπετού και ουρά αλόγου.
Η ιστορία ξεκίνησε όταν εργάτες σε φαλαινοθηρικό σταθμό στο αρχιπέλαγος Χάιντα Γκουάι, στα ανοιχτά της δυτικής ακτής του Καναδά, εντόπισαν μέσα στο στομάχι ενός φυσητήρα τα απομεινάρια ενός άγνωστου πλάσματος μήκους περίπου τριών μέτρων.
Οι αυτόπτες μάρτυρες περιέγραφαν ένα πλάσμα με μακρύ λαιμό, μικρό κεφάλι, γυριστή μύτη και λεπτή λευκή «μεμβράνη» πάνω στο σώμα του.
Το περίεργο εύρημα τοποθετήθηκε πάνω σε ξύλινα κιβώτια και φωτογραφήθηκε, με την εικόνα να δημοσιεύεται στην πρώτη σελίδα τοπικής εφημερίδας στις 31 Οκτωβρίου 1937.
Οι κάτοικοι της περιοχής το ονόμασαν «Cadborosaurus», πιστεύοντας ότι ίσως επρόκειτο για κάποιο άγνωστο θαλάσσιο τέρας που ζούσε στα βαθιά νερά του Ειρηνικού.
Από τότε, η ιστορία εξελίχθηκε σε θρύλο. Τα δείγματα του πλάσματος χάθηκαν με τα χρόνια και σήμερα έχουν απομείνει μόνο λίγες ασπρόμαυρες φωτογραφίες. 
Η θεωρία για το «άγνωστο τέρας» και η επιστημονική εξήγηση
Ο Τζον Κερκ, πρόεδρος του Scientific Cryptozoology Club της Βρετανικής Κολομβίας, επιμένει μέχρι σήμερα ότι το πλάσμα δεν ανήκε σε κανένα γνωστό είδος.
Όπως υποστηρίζει, μέρος του δείγματος είχε σταλεί σε μουσείο στη Βικτόρια για αναγνώριση, όμως τελικά πετάχτηκε όταν ο διευθυντής του μουσείου θεώρησε ότι επρόκειτο για έμβρυο φάλαινας.
Ο ίδιος θεωρεί πως επρόκειτο για μία χαμένη επιστημονική ανακάλυψη και κατηγορεί την επιστημονική κοινότητα ότι συχνά απορρίπτει βιαστικά τέτοιες περιπτώσεις.
Ωστόσο, πολλοί θαλάσσιοι βιολόγοι υποστηρίζουν ότι η φωτογραφία πιθανότατα απεικονίζει έναν αποσυντεθειμένο καρχαρία προσκυνητή (basking shark), ένα τεράστιο αλλά ακίνδυνο είδος που παλαιότερα ζούσε μαζικά στα νερά της Βρετανικής Κολομβίας. 
Οι ειδικοί εξηγούν ότι όταν αποσυντίθενται αυτοί οι καρχαρίες, το σώμα τους αλλάζει δραματικά μορφή. Καθώς καταρρέουν τα βράγχια και οι ιστοί, δημιουργείται η εικόνα ενός πλάσματος με μακρύ λαιμό και μικρό κεφάλι, που θυμίζει προϊστορικό θαλάσσιο ερπετό.
Ο θαλάσσιος βιολόγος Μπεν Σπίαρς-Ρος αναφέρει ότι το φαινόμενο αυτό είναι γνωστό ως «pseudo-plesiosaur carcass», δηλαδή πτώματα καρχαριών που μοιάζουν με πλεισιόσαυρους.
Παρόμοια υπόθεση είχε καταγραφεί και το 1977, όταν ιαπωνικό αλιευτικό ανέσυρε στα ανοιχτά της Νέας Ζηλανδίας ένα πλάσμα που αρχικά θεωρήθηκε άγνωστο θαλάσσιο τέρας ή δεινόσαυρος, πριν οι αναλύσεις δείξουν ότι επρόκειτο επίσης για καρχαρία προσκυνητή.
Η σφαγή των «γιγάντων» του Ειρηνικού
Πίσω από τον μύθο του «Cadborosaurus», οι επιστήμονες λένε ότι κρύβεται και μία σκοτεινή ιστορία εξόντωσης θαλάσσιων ειδών.
Τη δεκαετία του 1950, οι καναδικές αρχές ξεκίνησαν οργανωμένη επιχείρηση εξόντωσης των καρχαριών προσκυνητών, επειδή θεωρούνταν εμπόδιο για την αλιεία σολομού.
Η κυβέρνηση είχε μάλιστα εξοπλίσει περιπολικά πλοία με ειδικές τεράστιες λεπίδες, γνωστές ως «razor-billed shark slashers», ώστε τα σκάφη να κόβουν κυριολεκτικά τους καρχαρίες στα δύο όταν τους συναντούσαν στην επιφάνεια.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις, περισσότερα από 2.600 ζώα, δηλαδή πάνω από το 90% του τοπικού πληθυσμού, εξοντώθηκαν μέσα σε λίγες δεκαετίες.
Σήμερα, το είδος προστατεύεται αυστηρά από τη νομοθεσία του Καναδά, όμως οι επιστήμονες εκτιμούν ότι μπορεί να χρειαστούν ακόμη και 200 χρόνια για να ανακάμψει πλήρως ο πληθυσμός του.
Παρά τις επιστημονικές εξηγήσεις, το μυστήριο του παράξενου πλάσματος του 1937 εξακολουθεί να τροφοδοτεί θεωρίες και θρύλους γύρω από άγνωστα πλάσματα που ίσως εξακολουθούν να κρύβονται στα βάθη των ωκεανών.
