Επιστήμονες ανακάλυψαν έναν από τους πρώτους… λογαριασμούς μπύρας στο Εθνικό Μουσείο της Δανίας.
Για πάνω από έναν αιώνα, το μουσείο στεγάζει μια μεγάλη συλλογή από επιγραφές σε πινακίδες από τους πρώτους πολιτισμούς της Μέσης Ανατολής, γραμμένες σε γλώσσες που έχουν πλέον εξαφανιστεί.
Όμως για πρώτη φορά, οι ειδικοί τις έχουν αποκρυπτογραφήσει και ανακάλυψαν κείμενα σχετικά με τη μαγεία, τους βασιλείς της εποχής αλλά και τις συναλλαγές αλκοόλ.
Μία από αυτές, η οποία χρονολογείται 4.000 χρόνια πριν, αντιπροσωπεύει μια καταγραφή της χρήσης μπύρας ως μορφή πληρωμής στην αρχαία πόλη Ούμα, στο σημερινό νότιο Ιράκ. Δείχνει μπύρα σε διάφορες ποιότητες και ποσότητες που προμηθεύεται από κάποιον ονόματι «Αγιάλι».
Περιλαμβάνει πληρωμή 16 λίτρων «μπύρας υψηλής ποιότητας» και 55 λίτρων «κοινής μπύρας», τα οποία θα είχαν διανεμηθεί σε μια ομάδα εργαζομένων.
«Υπάρχουν πολλά κείμενα στο Εθνικό Μουσείο της Δανίας και αναφέρουν ότι η μπύρα χρησιμοποιούνταν ως είδος πληρωμής για τους εργαζόμενους», δήλωσε στην Daily Mail ο Δρ. Troels Arbøll, από το Πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης. «Επομένως, πρόκειται για διοικητικά έγγραφα ή αποδείξεις. Η μπύρα είχε πιθανώς υψηλή θρεπτική αξία και θεωρούνταν αναπόσπαστο κομμάτι του τρόπου ζωής αυτών των πρώτων αστικοποιημένων πληθυσμών».
Πριν από περίπου 5.200 χρόνια, άνθρωποι από αρχαίους πολιτισμούς στα εδάφη του σημερινού Ιράκ και της Συρίας άρχισαν να σκαλίζουν χαρακτήρες σε πήλινες πινακίδες. Αυτό το νέο σύστημα επικοινωνίας κατέστησε σταδιακά δυνατή την ανάπτυξη προηγμένων κοινωνιών με πολύπλοκα διοικητικά συστήματα. «Πολλές από τις σφηνοειδείς πινακίδες που έχουμε σήμερα μαρτυρούν μια ιδιαίτερα ανεπτυγμένη γραφειοκρατία», είπε ο Δρ Arbøll.
«Υπήρχε ανάγκη να παρακολουθούμε τις προηγμένες κοινωνίες που χτίζονταν και βρήκαμε έναν μεγάλο αριθμό πινακίδων σφηνοειδούς γραφής» που περιέχουν πρακτικές πληροφορίες, όπως λογαριασμούς και καταλόγους αγαθών και προσωπικού.
«Δεν προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι μία από τις πινακίδες της συλλογής του Εθνικού Μουσείου περιέχει κάτι τόσο “συνηθισμένο” όσο μια πολύ παλιά απόδειξη για μπύρα».
Εκείνη την εποχή, η μπύρα πιθανότατα θα είχε ξινή, πικάντικη, επίπεδη και φρουτώδη γεύση, με παχύρρευστη, γαλακτώδη υφή και νότες ιζήματος ή αργίλου.
Αντί για τον σύγχρονο λυκίσκο, συχνά παρασκευαζόταν με ψωμί που είχε υποστεί ζύμωση και μερικές φορές γλυκαινόταν με μέλι ή χουρμάδες.
Η μπύρα θα είχε χαμηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ, που συνήθως εκτιμάται μεταξύ 3,5 και 6,5%, και πιθανότατα θα είχε πιει κανείς με μια μακριά καλαμίτσα.
Η Tate Paulette, επίκουρη καθηγήτρια ιστορίας στο Κρατικό Πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας, έχει γράψει σχετικά με την κατανάλωση αλκοόλ στη Μεσοποταμία:
«Αν μπορούσατε να ταξιδέψετε πίσω στο χρόνο, σε μια από τις πολύβουες πόλεις της αρχαίας Μεσοποταμίας (περίπου 4000–330 π.Χ.), για παράδειγμα, δεν θα δυσκολευόσασταν να βρείτε ένα “μπαρ” ή μια μπύρα». Ήταν το αγαπημένο ποτό στη Μεσοποταμία. Στην πραγματικότητα, το να είσαι Μεσοποτάμιος σήμαινε ότι έπινες μπύρα». Ωστόσο, η μεσοποταμιακή λογοτεχνία αποκαλύπτει ότι η κατανάλωση αυτής της μπύρας θα μπορούσε να οδηγήσει σε σύγχυση, απώλεια ελέγχου και κακή κρίση.
Στο πλαίσιο της νέας τους έρευνας, οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου της Κοπεγχάγης ανέλυσαν, ταυτοποίησαν και ψηφιοποίησαν όσες περισσότερες αρχαίες πινακίδες μπόρεσαν να βρουν.
Ένα κείμενο που τράβηξε ιδιαίτερα την προσοχή τους προερχόταν από τη συριακή πόλη Χάμα και πιθανότατα βρισκόταν σε μια μεγάλη βιβλιοθήκη ναού. «Μία από τις πήλινες πινακίδες φέρεται να περιείχε ένα λεγόμενο τελετουργικό κατά της μαγείας», είπε ο Δρ. Arbøll. Η τελετουργία, η οποία διαρκούσε μια ολόκληρη νύχτα, περιελάμβανε το κάψιμο διαφόρων μικρών φιγούρων φτιαγμένων από κερί και πηλό, ενώ ένας εξορκιστής έκανε διάφορες επικλήσεις (δεν διευκρινίζεται, όμως, σε ποιον ή ποιες οντότητες).
Φωτογραφία του “λογαριασμού” μπύρας εδώ
