Η Καίτη Κωνσταντίνου τα τελευταία δύο χρόνια της ζωής της, πάλευε με μίας επιθετικής μορφής καρκίνο. Απεβίωσε συνεπεία αυτού σε ιδιωτικό θεραπευτήριο των Αθηνών μετά από βραχύχρονη νοσηλεία, στις 10 Μαρτίου 2025, σε ηλικία 62 ετών. Κηδεύτηκε στην γενέτειρά της, την Ροδοδάφνη Αχαΐας, δύο ημέρες αργότερα – δείτε σπαρακτικές φωτογραφίες από την κηδεία της.
Με αφορμή τον έναν χρόνο από το θάνατό της, στον τόπο καταγωγής της πραγματοποιήθηκε εκδήλωση στη μνήμη της με πλήθος κόσμου – ανάμεσά τους και πολλοί ηθοποιοί – να παρευρίσκονται για να την τιμήσουν. Εκεί βρέθηκε και η αδερφή της Μαρία, η οποία «λύγισε» στην ομιλία της, ενώ παράλληλα μίλησε και πρώτη φορά στην κάμερα.
Όσα έγιναν στην εκδήλωση για τον 1 χρόνο από το θάνατο της Καίτης Κωνσταντίνου
«Η Μαίρη δεν μιλούσε, εκφραζόταν χωρίς λέξεις και κυρίως άκουγε. Μας έδενε μια σιωπηλή φιλία και δεν της είπα ποτέ πόσο την εκτιμούσα και πόσο ψηλά την είχα για την εχεμύθεια και την ακεραιότητά της», είπε μεταξύ άλλων στην ομιλία του ο Μιχάλης Ρέππας ξεσπώντας σε κλάματα, ενώ στην κάμερα του Super Κατερίνα δήλωσε: «Η Καίτη ήταν πολύ σεμνή και δεν έκανε φτήνιες για να την λυπηθούν ή να τραβήξει το ενδιαφέρον. Ήταν αξιοθαύμαστο το πώς αντιμετώπισε το τέλος της, ήταν αξιοπρεπής μέχρι και την τελευταία στιγμή».
Από την άλλη, στο βήμα ανέβηκε και η αδερφή της, Μαρία Κωνσταντίνου, η οποία με δάκρυα στα μάτια της εξομολογήθηκε: «Μέχρι σήμερα δεν άντεχα να βλέπω την αδερφή μου στην οθόνη αλλά σήμερα χάρηκα. Για εσάς ήταν η Καίτη Κωνσταντίνου, για εμένα ήταν μάνα, αδελφή, πατέρας, η μάνα των παιδιών μου και η γιαγιά τω εγγονιών μου».
Από την άλλη η Σάρα Γανώτη, είπε επίσης με κλάματα: «Χαίρομαι πάρα πολύ που υπήρξε στη ζωή μου που δουλέψαμε μαζί. Την τελευταία φορά που μιλήσαμε της είπα σ’αγαπώ και μου είπε και η ίδια το ίδιο».
Ο Αλέξανδρος Αντωνόπουλος ωστόσο, δεν μπόρεσε να ανέβει στο βήμα γιατί ήξερε πως θα «λυγίσει». Στην κάμερα του Super Κατερίνα ωστόσο, εξομολογήθηκε: «Δεν σηκώθηκα να μιλήσω στην εκδήλωση γιατί τους πήραν όλους τα ζουμιά και θα έπαιρναν και εμένα. Ήταν μια εξαιρετική εκδήλωση και χαίρομαι που υπάρχουν άνθρωποι που τιμούν στον τόπο τους παιδιά του τόπου τους. Η Καίτη είναι από τους ανθρώπους που δεν ξεχνιέται όσα χρόνια κι αν περάσουν. Όταν παίζαμε «Πέφτει η νύχτα στο παλέρμο» η Καίτη ήταν η καλύτερη δολοφόνος, δεν την έπιανε κανείς ποτέ. Ήθελε την δεύτερη σεζόν της σειράς η «Η Κατάρα της Τζέλας Δελαφράγκα» να παίξουμε μια σκηνή μαζί αλλά δεν προλάβαμε. Έλεγε «την δεύτερη σεζόν θα απαιτήσουμε να έχουμε σκηνή μαζί»».
