– Χαίρετε, δεν σας κρύβω ότι από χθες το βράδυ έχω ένα βάρος που με συνοδεύει. Τηλεφωνώντας σε έναν φίλο δικαστή να μάθω τι ακριβώς συμβαίνει με την παραίτηση του Αρεοπαγίτη Μουζάκη, άρχισα να συνειδητοποιώ την έκταση της κρίσης. Από την άλλη, βλέποντας χθες τη Βουλή κατά τη συζήτηση για την παρακολούθηση, κάτι μου φάνηκε παράξενο με τις απουσίες. Κάπου εδώ άρχισα να σκέφτομαι ότι όσο και να μη θέλω να το παραδεχτώ, η κατάσταση έχει ξεφύγει από κάθε έλεγχο.
Ο Μουζάκης που δεν λύγισε
Ο Αρεοπαγίτης Φώτιος Μουζάκης υπέβαλε την παραίτησή του την Μεγάλη Τετάρτη, όπως μου επιβεβαίωσε άνθρωπος από το περιβάλλον του. Ο λόγος; Δέχτηκε «εύγενικές παροτρύνσεις» να θεωρήσει νόμιμη την αποχή της προέδρου από τη δίκη των Τεμπών για τα χαμένα βίντεο. Μου είπαν ότι αρνήθηκε κατηγορηματικά να υπογράψει κάτι που δεν πίστευε επιστημονικά.
Αν δεν το πήρατε χαμπάρι, πρόκειται για τη δεύτερη παραίτηση δικαστή εξαιτίας των Τεμπών, μετά τον έφετη Γιάννη Ευαγγελάτο τον Φεβρουάριο. Δύο παραιτήσεις σε δύο μήνες – απίθανα πράγματα, έτσι;
Το μυστήριο των απουσών υπουργών
Χθες στη Βουλή κάτι μου φάνηκε περίεργο. Δίπλα από τον Μητσοτάκη καθόταν κυρίως ο Γιώργος Φλωρίδης, ο υπουργός Δικαιοσύνης. Που ήταν όμως ο Κωστής Χατζηδάκης, ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, που τον προκάλεσε τόσο ο Ανδρουλάκης;
Από έναν φίλο έμαθα την αλήθεια: το Μαξίμου τους ειδοποίησε να μην εμφανιστούν! Γιατί; Μα γιατί όλοι τους, συμπεριλαμβανομένου του Χατζηδάκη, ήταν θύματα παρακολουθήσεων. Και τι να έλεγαν όταν η αντιπολίτευση θα τους ρωτούσε γιατί δεν έκαναν μήνυση εναντίον όσων τους παρακολουθούσαν;
Η «διπλωματική» απουσία του Δένδια
Ο Νίκος Δένδιας φρόντισε μόνος του να απουσιάσει, επιλέγοντας να επισκεφτεί την ελληνική στρατιωτική δύναμη στο Κόσσοβο. Αν κατάλαβα καλά, αυτό ήταν το δικό του μήνυμα προς το Μαξίμου και προσωπικά προς τον πρωθυπουργό.
Δεν σας κρύβω ότι αυτή η κίνηση μου θυμίζει τις παλιές εποχές όταν οι υπουργοί «έτυχε» να βρίσκονται εκτός Αθηνών σε δύσκολες στιγμές. Πολύ βολική η στρατιωτική αποστολή, δεν νομίζετε;
Το κλίμα στον Άρειο Πάγο
Άνθρωπος που παρακολουθεί τα δικαστικά μου είπε ότι το κλίμα στην ολομέλεια του Αρείου Πάγου είναι εξαιρετικά βεβαρυμένο. Με δικαιολογία τις καθυστερήσεις στην εκδίκαση υποθέσεων, ωθούνται σε αποχώρηση και άλλοι Αρεοπαγίτες.
Κάπου εδώ άρχισα να σκέφτομαι ότι όταν οι δικαστές παραιτούνται για λόγους συνείδησης, κάτι πολύ σοβαρό συμβαίνει με το κράτος δικαίου. Εποχή παράκρουσης, όπως θα έλεγαν τα μπακαλίστικα λόγια…
Η Κωνσταντοπούλου και το επεισόδιο
Υπενθυμίζω ότι όλα ξεκίνησαν από το έντονο επεισόδιο της Ζωής Κωνσταντοπούλου με την πρόεδρο του δικαστηρίου στη Λάρισα. Η πρόεδρος αποχώρησε και η δίκη έμεινε «στον αέρα».
Μου είπαν ότι σύμφωνα με τον Κώδικα Ποινικής Δικονομίας, η αντιδικία μεταξύ δικαστή και συνηγόρου δεν συνιστά λόγο αποχής. Ο επίτιμος αντιπρόεδρος του ΣτΕ Κωνσταντίνος Σταυρόπουλος το είπε ωμά: εξαρτάται «από την επάρκεια ή την ανεπάρκειά του» δικαστή.
Οι κρίσεις του καλοκαιριού
Ένας φίλος από τα δικαστικά μου λέει ότι οι επικείμενες κρίσεις του καλοκαιριού θα είναι εφιάλτης. Με δύο παραιτήσεις δικαστών και το βεβαρυμένο κλίμα, προσπαθώ να καταλάβω πώς θα κινηθεί η κυβέρνηση.
Δεν σας κρύβω ότι όταν βλέπω τέτοια σημάδια κρίσης στη Δικαιοσύνη, αρχίζω να αναρωτιέμαι αν δεν έχουμε περάσει από κάποια κόκκινη γραμμή χωρίς να το καταλάβουμε.
Τα χαμένα βίντεο και η αλήθεια
Η ουσία της υπόθεσης παραμένει τα χαμένα βίντεο από τα Τέμπη. Τηλεφωνώντας σε άνθρωπο που γνωρίζει τα πράγματα, έμαθα ότι η δίκη θα πρέπει να ξεκινήσει εξ αρχής με νέο πρόεδρο.
Κάπου εδώ άρχισα να σκέφτομαι: μήπως αυτό ήταν το ζητούμενο από την αρχή; Καθυστερήσεις, αναβολές, παραιτήσεις – και στο τέλος η αλήθεια χάνεται στις διαδικασίες…
Το μήνυμα προς το Μαξίμου
Αν κατάλαβα καλά, η παραίτηση του Μουζάκη στέλνει ξεκάθαρο μήνυμα: υπάρχουν ακόμα άνθρωποι που δεν λυγίζουν σε πιέσεις. Μου είπαν ότι στο Μαξίμου δεν το περίμεναν και τώρα προσπαθούν να το διαχειριστούν.
Προσπαθώ να τη σκαπουλάρω, αλλά δεν μπορώ να μην αναρωτηθώ: αν ένας Αρεοπαγίτης παραιτείται για να μη συμβιβαστεί, τι λέει αυτό για όσους μένουν;
Η δικαστική ανεξαρτησία υπό πίεση
Άνθρωπος που είδε την κατάσταση από κοντά μου είπε ότι οι «εύγενικές παροτρύνσεις» προς τον Μουζάκη δεν ήταν καθόλου εύγενικές. Ήταν σαφείς οδηγίες να αλλάξει τη νομική του άποψη.
Δεν σας κρύβω ότι όταν ακούω τέτοια πράγματα, αρχίζω να καταλαβαίνω γιατί οι δικαστές μιλούν για «Δικαιοσύνη που νοσεί» και «συνενοχή» όσων ανέχονται την κατάσταση.
Eίμαστε σε μια εποχή που ακόμα και οι πιο έμπειροι δικαστές παραιτούνται για να μη συμβιβαστούν. Και μετά αναρωτιόμαστε γιατί η εμπιστοσύνη στους θεσμούς καταρρέει. Απίθανα πράγματα, πραγματικά…
