Το λεγόμενο Μαροκινό Τείχος (ή “Berm”) απλώνεται για περίπου 2.700 χιλιόμετρα μέσα στη Δυτική Σαχάρα και χωρίζει την περιοχή στα δύο. Δεν είναι απλώς ένα τείχος, αλλά μια τεράστια στρατιωτική ζώνη γεμάτη οχυρώσεις, αμμόλοφους-αναχώματα και, το πιο τρομακτικό, περίπου 7 εκατομμύρια θαμμένες νάρκες μαζί με μεγάλες ποσότητες μη εκραγέντων πυρομαχικών.
Η ιστορία του ξεκινά μετά το 1975, όταν τελείωσε η ισπανική αποικιοκρατία στη Δυτική Σαχάρα. Τότε Μαρόκο και Μαυριτανία μπήκαν στην περιοχή για να τη μοιραστούν, αγνοώντας τους Σαχράουι που ήδη από το 1960 ζητούσαν ανεξαρτησία. Λίγο μετά, το 1976, δημιουργήθηκε το κίνημα Πολισάριο Φροντ και ανακηρύχθηκε η ανεξαρτησία της Αραβικής Δημοκρατίας της Σαχάρας (SADR), οδηγώντας σε πόλεμο.
Μετά από χρόνια συγκρούσεων, το Μαρόκο άρχισε την κατασκευή ενός τεράστιου αμυντικού τείχους που ολοκληρώθηκε το 1987. Από τότε, η Δυτική Σαχάρα έμεινε ουσιαστικά χωρισμένη στα δύο: η μία πλευρά υπό τον έλεγχο της SADR και η άλλη υπό το Μαρόκο, με τις πιο παραγωγικές περιοχές να βρίσκονται στη δεύτερη.
Από το 1991 υπάρχει εκεχειρία υπό την επίβλεψη του ΟΗΕ, αλλά το τείχος παραμένει εκεί (μαζί, φυσικά, με τις νάρκες του). Και αυτό είναι ίσως το πιο σοκαριστικό κομμάτι: δεν είναι απλώς ένα σύνορο, αλλά μια ζώνη όπου το έδαφος παραμένει επικίνδυνο μέχρι σήμερα, με τραυματισμούς και θανάτους να εξακολουθούν να συμβαίνουν.
Οι Σαχράουι το αποκαλούν «Τείχος της Ντροπής», καθώς δεν χωρίζει μόνο μια περιοχή, αλλά έχει αφήσει πίσω του μια χώρα μέσα σε μια χώρα. Είναι επίσης το μεγαλύτερο συνεχές ναρκοπέδιο στον κόσμο και το δεύτερο μεγαλύτερο τείχος που έχει κατασκευαστεί ποτέ, μετά το Σινικό Τείχος της Κίνας.
Φωτογραφία εδώ
