Η ανακοίνωση της υπογραφής συμφωνίας για την προμήθεια του ισραηλινού πυραυλικού συστήματος PULS τη Μεγάλη Δευτέρα 6 Απριλίου πυροδότησε θύελλα δημοσιευμάτων στην Τουρκία κατά της στρατηγικής συμφωνίας Ελλάδας – Ισραήλ.
Τα δημοσιεύματα του φιλοκυβερνητικού Τύπου δίνουν το στίγμα των αντιδράσεων της Άγκυρας, με χαρακτηρισμούς όπως «προδοσία» έναντι του ήρεμου κλίματος με την Τουρκία αλλά και «βρόμικη συνεργασία» με το Ισραήλ. Ενδεικτικό είναι το δημοσίευμα της φιλοκυβερνητικής εφημερίδας ευρείας κυκλοφορίας «Türkiye» με τίτλο «Η Ελλάδα καταπάτησε για ακόμη μία φορά τη Συνθήκη της Λωζάννης!», προτάσσοντας τον ανυπόστατο ισχυρισμό περί αποστρατιωτικοποίησης των νησιών του Αιγαίου.
Οπως έγινε γνωστό, η Ελλάδα προμηθεύεται 36 αυτοκινούμενες πυροβολαρχίες PULS, μαζί με μεγάλο φόρτο πυραύλων εμβέλειας από 45 έως 300 χλμ. Πρόκειται να τις εγκαταστήσει στον Εβρο και στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, δίνοντας παντού το μήνυμα ότι σε περίπτωση που η χώρα δεχθεί οποιαδήποτε απειλή εξ ανατολής η αντίδραση θα είναι άμεση.
Το κόστος προμήθειας των 36 πυροβολαρχιών θα ανέλθει στα 650 εκατ. ευρώ και στην τιμή περιλαμβάνεται και η δεκαετής υποστήριξή του. Οι πρώτες πυροβολαρχίες, μαζί με τον φόρτο τους, αναμένεται να παραληφθούν μέσα στο 2027, με την παραγγελία να ολοκληρώνεται το 2030. Επιπλέον, έχει συμφωνηθεί η συμμετοχή κατά τουλάχιστον 25% των ελληνικών αμυντικών εταιρειών.
Οι 36 PULS έρχονται να προστεθούν στις 36 πυροβολαρχίες MLRS και M270 που ήδη διαθέτει ο Στρατός Ξηράς. Ολα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με τους 111 εκτοξευτές ρουκετών RM-70, έχουν δημιουργήσει ένα μείγμα πυροβολικού που κανένας άλλος στρατός της Ευρώπης δεν διαθέτει.
Ελληνικός «θόλος»
Ομως, η προσθήκη ισραηλινής προέλευσης αμυντικών συστημάτων δεν σταματά εδώ. Για την ακρίβεια οι PULS είναι μόνο η αρχή όσων πρόκειται να ακολουθήσουν για την ενίσχυση της «Ασπίδας του Αχιλλέα», όπως ονομάζεται ο ελληνικό «θόλος». Το ΓΕΕΘΑ και τα επιτελεία έχουν ήδη αποκωδικοποιήσει τα διδάγματα των συγκρούσεων στη Μέση Ανατολή και η επιλογή των ισραηλινών όπλων δεν είναι μόνο στρατηγική επιλογή αλλά κυρίως ουσίας.
Ηδη δρομολογείται η προσθήκη του αντιαεροπορικού BARAK-MX, που έχει προμηθευτεί και η Κύπρος. Θεωρείται ότι θα αποτελέσει τον «κορμό» της νέας ελληνικής αεράμυνας για μεσαία και μεγάλα ύψη. Είναι εξαιρετικά ευέλικτο, καθώς μπορεί να εκτοξεύει τρεις τύπους πυραύλων (MRAD, LRAD, ER) για αναχαιτίσεις από 35 έως 150 χιλιόμετρα. Το BARAK-MX θα αντικαταστήσει παλαιότερα συστήματα, όπως οι πύραυλοι Hawk, δημιουργώντας μια ενιαία «ομπρέλα» πάνω από το Αιγαίο.
Μαζί με αυτό έρχεται η προμήθεια του David’s Sling («Σφεντόνα του Δαβίδ»). Πρόκειται για ένα σύστημα αναχαίτισης ανώτερου επιπέδου, το οποίο τοποθετείται ανάμεσα στο BARAK και στα στρατηγικά συστήματα, όπως οι Patriot ή τα S-300, που η υποστήριξή τους έχει σταματήσει από τη Ρωσία λόγω εμπάργκο από το 2022. Παράλληλα, υπάρχει σκέψη για την προμήθεια και μίας πυροβολαρχίας ARROW-3, η οποία φέρει συμβατούς πυραύλους με τους PATRIOT PAC-3.
Η «Σφεντόνα του Δαβίδ» ειδικεύεται στην κατάρριψη βαλλιστικών πυραύλων μικρού βεληνεκούς, πυραύλων cruise και drones τελευταίας τεχνολογίας. Το σύστημα αυτό αποτελεί προϊόν συνεργασίας της ισραηλινής Rafael και της αμερικανικής Raytheon, η οποία κατασκευάζει και τους Patriot.
Στο πλαίσιο αυτό, η Ελλάδα δείχνει ενδιαφέρον και για την τεχνολογία του Iron Dome, που είναι μικρής εμβέλειας, προσαρμοσμένη όμως στην «Ασπίδα του Αχιλλέα», για την προστασία κρίσιμων υποδομών και νησιών από μαζικές επιθέσεις drones (swarms) και ρουκετών.
Παράλληλα, για την Πολεμική Αεροπορία έχει αποφασιστεί η προμήθεια των ισραηλινής κατασκευής συστημάτων SPICE (Smart, Precise Impact, Cost-Effective) που μετατρέπουν τις απλές συμβατικές βόμβες σε έξυπνα όπλα ακριβείας με μεγάλη εμβέλεια. Η Ελλάδα έχει δείξει έντονο ενδιαφέρον για την απόκτησή τους προκειμένου να αναβαθμίσει τις δυνατότητες κρούσης της Πολεμικής Αεροπορίας, κυρίως για τα μαχητικά F-16. Οι συλλογές SPICE δεν είναι πύραυλοι (δεν έχουν δικό τους κινητήρα), αλλά κιτ καθοδήγησης που προσαρμόζονται στο σώμα κλασικών βομβών (σειράς Mk83 και Mk84). Διαθέτουν πτερύγια που αναπτύσσονται μετά την άφεση, επιτρέποντας στη βόμβα να «γλιστρά» στον αέρα για πολλές δεκάδες χιλιόμετρα.
Το στοιχείο που κάνει τις SPICE κορυφαίες παγκοσμίως είναι η τεχνολογία Scene Matching, η οποία παρέχει «ανοσία στις παρεμβολές». Σε αντίθεση με άλλα όπλα που βασίζονται μόνο στο GPS (το οποίο ο εχθρός μπορεί να «μπλοκάρει»), οι SPICE διαθέτουν έναν ηλεκτροοπτικό αισθητήρα στο ρύγχος.
Συνεργασία
Η αγορά αυτή αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου πακέτου αμυντικής συνεργασίας με το Ισραήλ, που περιλαμβάνει επίσης τους πυραύλους Spike NLOS (για τον Στρατό Ξηράς και το Ναυτικό) και τους αεροεκτοξευόμενους πυραύλους Rampage. Συνοπτικά, η ελληνική κυβέρνηση επέλεξε την ισραηλινή αρχιτεκτονική για τρεις λόγους:
- Ταχύτητα παράδοσης σε σχέση με τους αμερικανικούς Patriot.
- Διασυνδεσιμότητα όλων των συστημάτων (PULS, Barak, Spike) σε ένα ενιαίο δίκτυο.
- Εμπειρία πεδίου, καθώς τα συστήματα αυτά δοκιμάζονται καθημερινά σε πραγματικές συνθήκες.
