Μια από τις πιο χαρακτηριστικές εικόνες της Ρούλας Πατεράκη είναι, χωρίς αμφιβολία, τα γάντια που σχεδόν πάντα φορά. Η ίδια, όμως, αποφάσισε να δώσει την απάντηση, μέσα από τη συνέντευξή της στην εκπομπή «Στούντιο 4», το απόγευμα της Μεγάλης Πέμπτης.
Η γνωστή ηθοποιός μίλησε ανοιχτά για αυτή τη συνήθεια που έχει γίνει πλέον μέρος της δημόσιας εικόνας της, ξεκαθαρίζοντας πως όλα ξεκίνησαν από έναν πολύ απλό λόγο. «Σε ένα μεγάλο μέρος τώρα πια, είναι μέρος της εικόνας μου. Παλιά τα χέρια μου ήταν πολύ παγωμένα και επομένως χρειαζόταν να φοράω γάντια. Ξεκίνησε από πρακτικούς λόγους», ανέφερε, δίνοντας την πιο απλή εξήγηση.
Μάλιστα, για να βάλει τέλος σε φήμες και σενάρια, δεν δίστασε να βγάλει τα γάντια της on air και να δείξει τα χέρια της. «Μπορώ να τα βγάλω τώρα, για να δείτε ότι δεν έχω τίποτα στα χέρια μου… Τα χέρια μου είναι αυτά. Όλοι λέγανε ότι μπορεί να είχα σημαδεμένα χέρια και τέτοια. Οπότε πολλές φορές τα βγάζω και δείχνω τα χέρια μου», είπε χαρακτηριστικά.
Ρούλα Πατεράκη: «Εσύ χρειάζεσαι; Ε, κι εγώ γιατί να μην χρειάζομαι;»
Πέρα από την πρακτική πλευρά, η Ρούλα Πατεράκη άφησε να εννοηθεί πως τα γάντια έχουν και έναν πιο βαθύ, συμβολικό ρόλο. Όταν ρωτήθηκε αν λειτουργούν σαν μια μορφή «άμυνας», η απάντησή της ήταν: «Εσύ χρειάζεσαι;… Ε, λοιπόν κι εγώ γιατί να μην χρειάζομαι;».
Στην ίδια συνέντευξη, η ηθοποιός γύρισε τον χρόνο πίσω και μίλησε για τη συνεργασία της με τη θρυλική Αλίκη Βουγιουκλάκη, αποκαλύπτοντας πώς ξεκίνησε αυτή η επαγγελματική σχέση.
«Η Αλίκη Βουγιουκλάκη με πήρε ένα τηλέφωνο και μου ζήτησε να με δει. Στην αρχή νόμιζα ότι κάποιος μου κάνει πλάκα. Αν δεν καταλάβαινα τη φωνή, θα έλεγα “κάποιος μου κάνει πλάκα”. Οι περισσότεροι λέγαν ότι ήταν κάτι άλλο κι εγώ κάτι άλλο… ότι δεν θα έπρεπε να ταιριάξουν τα χνώτα μας. Εγώ όμως πήγα. Από περιέργεια και ενδιαφέρον. Αμέσως ταιριάξαμε», ανέφερε.
Η Ρούλα Πατεράκη στάθηκε και στη μοναδικότητα της μεγάλης σταρ, τονίζοντας πως δεν ήταν απλώς ένα εμπορικό φαινόμενο, αλλά μια καλλιτέχνιδα με βαθιά ανάγκη για εξέλιξη: «Η Αλίκη δεν είναι απλώς εμπορικό. Είναι καλλιτεχνικό – εμπορικό. Είναι κάτι άλλο».
Και συνέχισε: «Η Αλίκη είχε ένα πολύ μεγάλο προσόν. Ήθελε, ως αδηφάγος, να καταπιεί όλο το θέατρο. Οπότε έχεις μια τρομακτικά καλή εμπειρία. Έχεις μπροστά σου μία λαμπρή ηθοποιό. Είχε βαρεθεί τον εαυτό της να κάνει ακριβώς αυτό που ήξερε. Ήθελε να μη χάσει την έλξη με το κοινό της, αλλά να μπει και σε άλλα χωράφια. Το αισθανόταν πάρα πολύ. Νομίζω ότι ένιωθε ότι κάτι της έλειψε… ήθελε μια εσωτερική ανανέωση, να σπάσει αυτή την κρούστα».
