Τρία χρόνια μετά την καταστροφή που της στέρησε την κατοικία και -παραλίγο- την ζωή, η ηθοποιός Μάγδα Τσαγγάνη, μίλησε στην κάμερα της «Super Κατερίνα» στον ALPHA, για το τραύμα που αναβιώνει ενόσω αναμένεται η εκδίκαση της υπόθεσης της καταστροφικής αυτής πυρκαγιάς – δείτε εδώ τι είχε συμβεί με το σπίτι της.
Οι δηλώσεις της Μάγδα Τσαγγάνη για την πυρκαγιά
Τον Σεπτέμβριο του 2022, η πολυαγαπημένη ηθοποιός είδε την κατοικία της επί της οδού Αχαρνών, στο κέντρο της Αθήνας, να τυλίγεται στις φλόγες. Φέτος, στις 19 Μαΐου, αναμένεται να ξεκινήσει η εκδίκαση της υπόθεσης, ανασύροντας τραύματα από το παρελθόν και ανησυχία για την επόμενη μέρα, για όλους τους κατοίκους της συγκεκριμένης πολυκατοικίας, που βρίσκονται αντιμέτωποι με τις συνθήκες αυτής της συμφοράς, ενώ η ίδια έχει μιλήσει και παλιότερα για τις δυσκολίες που αντιμετώπισε τον πρώτο καιρό μετά το συμβάν.
«Το γεγονός αυτό είναι μία πληγή στην καρδιά μου, που δεν θα κλείσει. Αυτό δεν ξεπερνιέται, είναι ένας θάνατος, ήτανε όλο μου το βίωμα», είπε χαρακτηριστικά η Μάρθα Τσαγγάνη.
Το σπίτι αυτό αποτελούσε το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο της ηθοποιού, ενώ ανυπολόγιστη είναι και η συναισθηματική του αξία «Δεν ήμουν ούτε καν δέκα ετών όταν ο πατέρας μου αγόρασε αυτό το σπίτι. Έχω ζήσει όλη μου την ζωή εκεί μέσα.»
Το δικαστήριο και ο καρκίνος
Η συμφορά αυτή που βρήκε την Τσαγγάνη επηρέασε και την επαγγελματική της πορεία, καθώς πλέον απέχει από τον καλλιτεχνικό χώρο, λόγω του βάρους που αισθάνεται εξαιτίας αυτού του φρικτού γεγονότος. «Δεν μπορώ να ξαναδουλέψω στο θέατρο, έχω μία φοβία. Η αγωνία μου για το δικαστήριο θα είναι διπλή, διότι φοβάμαι μήπως επιστρέψει ο καρκίνος από την στεναχώρια.Νιώθω μία απελπισία. Άν με ρωτάτε, το γεγονός αυτό (η πυρκαγιά), με στεναχώρησε πιο πολύ και από τον καρκίνο.» συμπλήρωσε η ηθοποιός, φανερώνοντας το αντίκτυπο που είχε αυτό το τρομακτικό συμβάν που βίωσε στην ψυχική της υγεία, και ενδεχομένως, και στην σωματική της.
Το σοκ που βιώνει είναι τόσο ισχυρό που δεν μπορεί να περάσει ούτε έξω από το σημείο πλέον. «Εδώ και 1,5-2 χρόνια, δεν μπορώ να περάσω ούτε έξω από το σπίτι, αλλά ούτε και πιο μακρυά.Με πιάνει η ψυχή μου, γιατί όλη μου η ζωή ήταν εκεί.»
