Η ανακοίνωση του Προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ για το φιλόδοξο πρόγραμμα ναυπήγησης μιας νέας κατηγορίας θωρηκτών που θα φέρουν το όνομά του (κλάση Trump!) φέρνει στο προσκήνιο τα κατασκευαστικά προγράμματα του αμερικανικού ναυτικού, το οποίο τα τελευταία χρόνια αδυνατεί να παραδώσει εγκαίρως τα νέα πολεμικά πλοία που ήδη βρίσκονται εγγεγραμμένα στον προϋπολογισμό.
«Κατασκευάζουμε τον καλύτερο εξοπλισμό στον κόσμο με διαφορά, κανείς δεν είναι καν κοντά. Αλλά δεν τον παράγουμε αρκετά γρήγορα», δήλωσε ο Τραμπ, που συμπλήρωσε ότι θα συναντηθεί σύντομα με κορυφαίους στρατιωτικούς εργολάβους των ΗΠΑ για να εντείνει την παραγωγή για τα νέα θωρηκτά και άλλα προγράμματα όπλων.
Το μεγαλόπνοο σχέδιο
Ένα ενημερωτικό δελτίο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ που δημοσιεύθηκε τη Δευτέρα αναφέρει, σύμφωνα με το CNN, ότι η κλάση Trump θα είναι «το πιο θανατηφόρο πολεμικό πλοίο που έχει κατασκευαστεί ποτέ».
Με μήκος έως και 880 πόδια και εκτόπισμα 30.000 έως 40.000 τόνων, θα είναι επίσης τα μεγαλύτερα πολεμικά πλοία επιφανείας που έχει κατασκευάσει το Ναυτικό των ΗΠΑ από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.
Τα θωρηκτά που είχαν κατασκευαστεί εκείνη την εποχή, όπως το περίφημο USS Missouri, το οποίο φιλοξένησε την παράδοση της Ιαπωνίας το 1945, είχαν μήκος 887 πόδια και εκτόπισμα περίπου 58.000 τόνων.
Σήμερα, τα μεγαλύτερα πολεμικά πλοία επιφανείας στον στόλο του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ είναι τα αντιτορπιλικά Zumwalt, τα οποία έχουν εκτόπισμα 15.000 τόνων.
Τα θωρηκτά Trump θα έχουν «την πιο καταστροφική ισχύ πυρός από οποιοδήποτε πλοίο επιφανείας που έχει πλεύσει ποτέ – έχοντας την ικανότητα να χτυπήσουν έναν αντίπαλο σε εμβέλεια 80 φορές μεγαλύτερη της προηγούμενης κλάσης», αναφέρει η ιστοσελίδα του Ναυτικού για τα νέα πλοία.
Θα είναι εξοπλισμένα με πυραύλους Κρουζ με δυνατότητα να φέρουν πυρηνική κεφαλή, οι οποίοι θα είναι υπερηχητικοί – με ταχύτητα πάνω από πέντε φορές την ταχύτητα του ήχου – και θα είναι ευέλικτοι ώστε να προκαλούν σύγχυση στις εχθρικές άμυνες.
Η κλάση Trump θα διαθέτει επίσης 128 κυψέλες κάθετης εκτόξευσης που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για πυραύλους Κρουζ πιο αργής πτήσης, πυραύλους κατά πλοίων ή αναχαιτιστικά συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας. Επίσης, θα είναι εξοπλισμένη με συμβατικά πυροβόλα και μια σειρά από πυροβόλα λέιζερ.
Τα σχεδιαζόμενα πλοία θα είναι 100 φορές πιο ισχυρά από τα θωρηκτά της εποχής του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, δήλωσε ο Τραμπ.
Τα εμπόδια
Η αμερικάνικη κυβέρνηση δεν έχει δώσει κανένα χρονοδιάγραμμα για το πόσο καιρό θα χρειαστεί η φάση σχεδιασμού – στην οποία ο Πρόεδρος δήλωσε ότι θα συμμετάσχει προσωπικά – ή η κατασκευή των δύο πρώτων πλοίων.
Το έργο ναυπήγησης των θωρηκτών θα καθοδηγείται από μια ναυπηγική βάση που δυσκολεύεται να πραγματοποιήσει έγκαιρες παραδόσεις τα τελευταία χρόνια και για την οποία ο Γραμματέας Ναυτικού Τζον Φέλαν δήλωσε ότι φέτος βρίσκεται σε «αταξία». «Όλα τα προγράμματά μας είναι ένα χάος», δήλωσε σε ακρόαση στη Βουλή των ΗΠΑ τον Ιούνιο. «Νομίζω ότι η καλύτερη (κατασκευή πλοίου) μας έχει καθυστερήσει έξι μήνες και υπερβαίνει τον προϋπολογισμό κατά 57%… Και αυτή είναι η καλύτερη».
Τον περασμένο μήνα, ο Φέλαν ακύρωσε το πρόγραμμα φρεγατών κλάσης Constellation, το οποίο ήταν περίπου τρία χρόνια πίσω από το χρονοδιάγραμμα και αναμενόταν να παράγει πολύ μικρότερα και λιγότερο πολύπλοκα πολεμικά πλοία από τα νέα θωρηκτά που προτείνει τώρα ο Τραμπ.
Όσον αφορά στα μεγαλύτερα σύνθετα πλοία, το νεότερο αεροπλανοφόρο, το USS John F. Kennedy, έχει καθυστερήσει περίπου δύο χρόνια από την προγραμματισμένη ημερομηνία παράδοσής του.
Έπειτα, υπάρχει το ερώτημα ποιος θα κατασκευάσει αυτά τα νέα θωρηκτά. Τα ναυπηγεία των ΗΠΑ είναι ήδη πιεσμένα από τις τρέχουσες εργασίες κατασκευής, συντήρησης και γενικής επισκευής.
«Δεν έχουμε πλέον την ναυπηγική και τη ναυτιλιακή βιομηχανική υποδομή για να το κάνουμε αυτό γρήγορα», δήλωσε ο αναλυτής Καρλ Σούστερ, πρώην καπετάνιος του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.
Πλοία του μεγέθους της κλάσης Trump θα χρειάζονταν τον ίδιο χώρο ναυπηγείου με τα μεγάλα αμφίβια πλοία και τα πλοία υλικοτεχνικής υποστήριξης που χρειάζεται επίσης το Ναυτικό, επομένως θα πρέπει να επανενεργοποιηθούν κλειστά ναυπηγεία ή να κατασκευαστούν νέα, δήλωσε ο Σούστερ.
Και μετά υπάρχει το εργατικό δυναμικό. «Θα απαιτηθεί ένα πρόγραμμα προσλήψεων και εκπαίδευσης σε εθνικό επίπεδο για εργαζόμενους σε ναυπηγεία, ηλεκτρικά, συστήματα πληροφοριών και αισθητήρων για την υποστήριξη αυτού του προγράμματος», λέει ο Σούστερ, αλλά επισημαίνει ότι θα χρειαστεί να δοθούν σημαντικά οικονομικά κίνητρα, καθώς αν οι εργαζόμενοι μπορούν να βγάζουν τα ίδια χρήματα εργαζόμενοι σε μια αποθήκη της Amazon ή σε ένα μίνι μάρκετ, είναι πολύ λίγο πιθανό να επιλέξουν την επίπονη, εξαντλητική εργασία σε ένα ναυπηγείο.
Τέλος, υπάρχει το θέμα του το κόστους. Ο Τραμπ δήλωσε ότι τα νέα θωρηκτά θα αντικαταστήσουν τα αντιτορπιλικά κλάσης Arleigh Burke, τη ραχοκοκαλιά του στόλου επιφανείας των ΗΠΑ.
Αυτά τα αντιτορπιλικά κοστίζουν περίπου 2 δισεκατομμύρια δολάρια το καθένα, ενώ ένα θωρηκτό κλάσης Trump θα έχει κόστος έως και 15 δισεκατομμύρια δολάρια, σύμφωνα με τους υπολογισμούς.
Το επιχειρησιακό περιβάλλον
Σε περίπτωση που το Ναυτικό καταφέρει τελικά να αποκτήσει τον στόλο θωρηκτών κλάσης Trump, εξακολουθεί να υπάρχει το ερώτημα εάν τα πλοία αυτά θα είναι κατάλληλα για τις αποστολές που θα αναλαμβάνονται.
Το ερώτημα αυτό τίθεται ακόμη και για τα πιο ισχυρά σκάφη του αμερικανικού στόλου – τα αεροπλανοφόρα. Θα μπορούν αυτά τα τεράστια πλοία να επιβιώσουν από επιθέσεις ενός ισότιμου αντιπάλου όπως η Κίνα;
Ο Λαϊκός Απελευθερωτικός Στρατός (PLA) της Κίνας διαθέτει τον βαλλιστικό πύραυλο μεσαίου βεληνεκούς DF-26, γνωστός ως «δολοφόνος αεροπλανοφόρων», επειδή σχεδιάστηκε για να έχει τη δυνατότητα να καταστρέφει τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα σε αποστάσεις μακριά από την ηπειρωτική Κίνα, πολύ πριν τα μαχητικά αεροσκάφη των αμερικανικών αεροπλανοφόρων προλάβουν να πλήξουν κινεζικούς στόχους.
Ορισμένοι αναλυτές λένε ότι η Ουάσινγκτον θα πρέπει να επικεντρωθεί στην κατασκευή μεγαλύτερου αριθμού μικρών ναυτικών σκαφών, ικανών να μεταφέρουν λίγους πυραύλους ή drones το καθένα, τα οποία θα βρίσκονται διασκορπισμένα σε ένα ευρύ φάσμα πλωτών οδών, ακυρώνοντας το πλεονέκτημα του Πεκίνου σε αριθμό πυραύλων παρουσιάζοντας πάρα πολλούς στόχους προς αναχαίτιση.
Όπως και τα αεροπλανοφόρα, τα μεγάλα θωρηκτά τοποθετούν υπερβολική ισχύ πυρός σε μία μοναδική πλατφόρμα, λένε οι επικριτές.
«Τα πλεονεκτήματα των μικρών θωρηκτών και των μη επανδρωμένων συστημάτων είναι ότι η ποσότητά τους μπορεί να αυξηθεί σημαντικά με σχετικά χαμηλό κόστος και η βιωσιμότητά τους μπορεί να επιμηκυνθεί με την κατανομή του κινδύνου σε πολλαπλές πλατφόρμες», εξηγεί ο Γιου Τζιχούν, ερευνητής στο Κορεατικό Ινστιτούτο Αμυντικών Αναλύσεων και πρώην αξιωματικός υποβρυχίων της Νότιας Κορέας.
Και τα μεγάλα πλοία δεν είναι ευάλωτα μόνο σε πυραύλους, λένε άλλοι ειδικοί. Υπάρχει επίσης το ερώτημα για το πώς μπορούν να αντιμετωπίσουν τα drones, φθηνά μη επανδρωμένα σκάφη στον αέρα, στη θάλασσα και κάτω από αυτήν, όπως έχει αποδείξει η Ουκρανία κατά τη διάρκεια του πολέμου της με τη Ρωσία, καθώς μπορούν τουλάχιστον να εξουδετερώσουν, αν όχι να βυθίσουν, πλοία επιφανείας και υποβρύχια.
Η επιδίωξη του Τραμπ
Ο Σούστερ πιστεύει ότι «ο Τραμπ προσπαθεί να επιτύχει ένα ναυτικό ισοδύναμο με την έκκληση του Τζον Κένεντι για ένα διαστημικό πρόγραμμα. Οι Σοβιετικοί τότε φαινόταν να είναι μπροστά στο διάστημα, μια άμεση απειλή για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ, πριν η Ουάσινγκτον ξεκινήσει το πρόγραμμα Apollo, το οποίο είδε έναν Αμερικανό να περπατά στη Σελήνη στις 20 Ιουλίου 1969».
Πηγή: CNN και ERTNews
