Νέες ανακαλύψεις για το διάσημο ναυάγιο των Αντικυθήρων αποκαλύπτουν την πιθανότητα ύπαρξης δεύτερου πλοίου στην περιοχή.
Οι πρόσφατες ανασκαφές του 2025 έφεραν στο φως ξύλινα τμήματα που διαφέρουν από τα προηγούμενα ευρήματα, υποδεικνύοντας ότι μπορεί να πρόκειται για βοηθητική λέμβο.
Ο επικεφαλής της αποστολής, Λόρεντς Μπόιμερ, σημειώνει ότι το πλοίο που μετέφερε τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων ίσως συνοδευόταν από δεύτερο σκάφος, όπως δείχνουν ιστορικά δεδομένα και νέα ευρήματα, όπως αμφορείς και γλυπτά.
Η ανάλυση των ξύλων δείχνει ότι το πλοίο ήταν ήδη παλιό όταν βυθίστηκε, πιθανώς λόγω υπερφόρτωσης με βαριά έργα τέχνης. Η επικίνδυνη ακτή των Αντικυθήρων καθιστά το ναυάγιο ακόμα πιο ενδιαφέρον για τους επιστήμονες.
Πιο αναλυτικά
Νέα στοιχεία ήρθαν στην δημοσιότητα για το διάσημο ναυάγιο που έφερε στο «φως» τον Μηχανισμό των Αντικυθήρων.
Πρόσφατες έρευνες φέρνουν στο προσκήνιο το ενδεχόμενο πως ο χώρος του ναυαγίου δεν ανήκει σε ένα μόνο πλοίο, αλλά σε δύο διαφορετικά. 
Οι ανασκαφές του 2025 έφεραν στην επιφάνεια ξύλινα τμήματα του πλοίου για πρώτη φορά από το 1976. Όπως εξηγεί ο επικεφαλής της αποστολής, Λόρεντς Μπόιμερ, καθηγητής του Πανεπιστημίου της Γενεύης, τα νεοανακτημένα κομμάτια δεν ταιριάζουν με τα ξύλα που είχε εντοπίσει παλαιότερα η ομάδα του Ζακ Κουστώ.
«Οι σανίδες του Κουστώ είχαν πάχος περίπου 10 εκατοστά, ενώ οι δικές μας μόλις 5. Είναι μεγάλη διαφορά και πρέπει να βρούμε εξήγηση», τόνισε.
Σύμφωνα με τον ίδιο, ίσως πρόκειται για βοηθητική λέμβο. «Πολλά εμπορικά πλοία συνόδευαν μικρότερα σκάφη», σημείωσε χαρακτηριστικά. 
Το ναυάγιο εντοπίστηκε το 1900 από τον καπετάνιο Δημήτριο Κοντό και το πλήρωμα σφουγγαράδων από τη Σύμη. Από το βυθό ανασύρθηκαν περισσότερα από 300 ευρήματα – μεταξύ τους αγάλματα, κοσμήματα, νομίσματα, αλλά και ο διάσημος Μηχανισμός των Αντικυθήρων, μια πολύπλοκη κατασκευή που οι επιστήμονες θεωρούν ότι λειτουργούσε ως αρχαίος αναλογικός υπολογιστής για την παρακολούθηση των ουράνιων κύκλων και την πρόβλεψη εκλείψεων.
Η συγγραφέας Τζο Μάρτσαντ, που έχει μελετήσει τον μηχανισμό, τον χαρακτηρίζει «ίσως το πιο συναρπαστικό αντικείμενο του αρχαίου κόσμου».
Η υπόθεση ότι το πλοίο που μετέφερε τον μηχανισμό συνοδευόταν από δεύτερο σκάφος έχει ιστορικά προηγούμενα. Όπως αναφέρει ο δρ Μπόιμερ, στην Πομπηία έχει βρεθεί τεχνικό σχέδιο που δείχνει ένα πλοίο να ρυμουλκεί ένα μικρότερο. Επιπλέον, 200 μέτρα νοτιότερα από το κύριο ναυάγιο έχει εντοπιστεί μια εκτεταμένη περιοχή με αμφορείς, γεγονός που ενισχύει το σενάριο ύπαρξης δύο παράλληλων ναυαγίων.
Η ανάλυση των νέων ξύλινων τμημάτων δείχνει ότι το πλοίο ήταν ήδη παλιό όταν βυθίστηκε. Τα ξύλα από φτελιά και δρυ χρονολογούνται περίπου στο 235 π.Χ., ενώ το ναυάγιο συνέβη γύρω στο 80 π.Χ. Στην τελευταία αποστολή ανακαλύφθηκε επίσης τμήμα γλυπτού που απεικονίζει γυμνό άνδρα, ενισχύοντας τη θεωρία πως το πλοίο ήταν υπερφορτωμένο με βαριά έργα τέχνης.
«Κατά την άποψή μου, βυθίστηκε πολύ γρήγορα γιατί ήταν εντελώς υπερφορτωμένο», δηλώνει ο Μπόιμερ. «Στα Αντικύθηρα, ακόμη και τα σύγχρονα πλοία δυσκολεύονται να προσεγγίσουν το λιμάνι όταν έχει κακοκαιρία. Είναι μια ακτή βραχώδης και επικίνδυνη, που δε συγχωρεί λάθη».
