Έξι έφηβοι από την Τόνγκα, το 1965, έζησαν μια πραγματική ιστορία επιβίωσης.
Τα αγόρια δραπέτευσαν από το οικοτροφείο τους κλέβοντας ένα μικρό αλιευτικό σκάφος, αναζητώντας περιπέτεια στον Ειρηνικό Ωκεανό. Όμως μια σφοδρή κακοκαιρία τούς άφησε ακυβέρνητους για οκτώ ημέρες, μέχρι που βρήκαν καταφύγιο στο απομονωμένο νησί Άτα.
Αντί να στραφούν ο ένας εναντίον του άλλου, οι έξι νεαροί δημιούργησαν μια μικρή οργανωμένη κοινότητα βασισμένη στη συνεργασία και την αλληλεγγύη. Μοίρασαν αρμοδιότητες, έφτιαξαν καταλύματα, διατηρούσαν αναμμένη φωτιά και καλλιεργούσαν τροφή για να επιβιώσουν. 
Παρά τις δύσκολες συνθήκες, παρέμειναν ενωμένοι για 15 ολόκληρους μήνες. Όταν ένας από αυτούς τραυματίστηκε σοβαρά στο πόδι, οι υπόλοιποι τον φρόντισαν με αυτοσχέδιο νάρθηκα μέχρι να αναρρώσει. Οι ίδιοι αργότερα περιέγραψαν πως απέφευγαν τις συγκρούσεις συζητώντας ή απομακρυνόμενοι προσωρινά για να ηρεμήσουν.
Η διάσωσή τους ήρθε το 1966 από έναν Αυστραλό ψαρά, ο οποίος εντόπισε σημάδια ζωής στο ακατοίκητο νησί. Στην πατρίδα τους, οι οικογένειές τους τούς θεωρούσαν ήδη νεκρούς και είχαν πραγματοποιηθεί ακόμη και κηδείες προς τιμήν τους. 
Η ιστορία των έξι αγοριών θεωρείται μέχρι σήμερα ένα εντυπωσιακό παράδειγμα ανθρώπινης συνεργασίας και επιβίωσης, αποδεικνύοντας πως ακόμη και στις πιο ακραίες συνθήκες η αλληλεγγύη μπορεί να υπερισχύσει του φόβου και του χάους.
