Τον Φεβρουάριο του 1876, μια 14χρονη από τη Σουηδία, η Karolina Olsson, υπέστη έναν φαινομενικά ήπιο τραυματισμό στο κεφάλι. Λίγο αργότερα παραπονέθηκε για έντονο πονόδοντο, όμως η οικογένειά της, λόγω οικονομικών δυσκολιών και προκαταλήψεων της εποχής, δεν αναζήτησε ιατρική βοήθεια και την έστειλε να ξεκουραστεί.
Το επόμενο πρωί, το κορίτσι δεν ξύπνησε. Σύμφωνα με μαρτυρίες της εποχής, παρέμεινε σε αυτή την κατάσταση για δεκαετίες. Όταν τελικά την εξέτασε γιατρός, διαπίστωσε ότι βρισκόταν σε κατάσταση που έμοιαζε με κώμα, χωρίς να μπορεί να προσδιορίσει την αιτία. Καθ’ όλη αυτή την περίοδο, τη φρόντιζε αρχικά η μητέρα της και αργότερα μια οικιακή βοηθός, κρατώντας τη στη ζωή με απλή διατροφή, κυρίως γάλα και ζαχαρόνερο.
Απρόσμενα, στις 3 Απριλίου 1908, η Olsson ξύπνησε σε ηλικία 46 ετών. Ήταν εξασθενημένη, με ευαισθησία στο φως και χωρίς καμία αίσθηση του χρόνου που είχε περάσει. Αν και αρχικά δυσκολεύτηκε να αναγνωρίσει τους συγγενείς της, σύντομα επανέκτησε τις δεξιότητες που είχε πριν «κοιμηθεί», ενώ οι ιατρικές εξετάσεις δεν έδειξαν σοβαρή νοητική επιβάρυνση.
Εντύπωση προκάλεσε και η εξωτερική της εμφάνιση: φαινόταν πολύ νεότερη από την πραγματική της ηλικία, κάτι που ενίσχυσε το ενδιαφέρον του Τύπου. Δημοσιογράφοι από όλη την Ευρώπη αλλά και τις ΗΠΑ κατέφθασαν για να καλύψουν την ιστορία, οδηγώντας τελικά την οικογένεια να απομονωθεί.
Παρά τη δημοσιότητα, το τι ακριβώς συνέβη παραμένει ασαφές. Μεταγενέστερες εκτιμήσεις υποστηρίζουν ότι ίσως δεν κοιμόταν συνεχώς όλα αυτά τα χρόνια, αλλά είχε διαστήματα αφύπνισης, γεγονός που αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο ψυχολογικών αιτίων. Η υπόθεσή της εξακολουθεί να θεωρείται ένα από τα πιο παράξενα περιστατικά στην ιστορία της ιατρικής. Η Olsson έζησε μέχρι τα 88 της χρόνια, όταν πέθανε από εγκεφαλική αιμορραγία.
