Κάθε χρόνο, εκατομμύρια άνθρωποι έρχονται να επισκεφθούν αυτό το όμορφο φυσικό αξιοθέατο που προσφέρουν η Αργεντινή και η Βραζιλία.

Και όλοι είναι έκπληκτοι με αυτόν τον προορισμό!

Οι καταρράκτες Ιγκουασού αποτελούνται από δύο εθνικά πάρκα , ένα στο Φοζ ντε Ιγκουασού (Βραζιλία) και το άλλο στο Πουέρτο Ιγκουασού (Αργεντινή). Το περίεργο είναι ότι, παρόλο που κάποιος βλέπει τους καταρράκτες μόνο ως το κύριο αξιοθέατο, το πάρκο έχει έκταση 252.982 εκτάρια (67.720 στην πλευρά της Αργεντινής και 185.262 στην πλευρά της Βραζιλίας).

Αυτοί οι καταρράκτες στην Αργεντινή και τη Βραζιλία κατάφεραν να προσελκύσουν τόσο μεγάλη προσοχή που σχεδόν ταυτόχρονα ανακηρύχθηκαν Εθνικά Πάρκα (1934 στην Αργεντινή και 1939 στη Βραζιλία). Και μετά από μερικά χρόνια και εκατομμύρια επισκέπτες γοητευμένοι από το τοπίο και τον ήχο αυτού του φυσικού αξιοθέατου, η UNESCO τους ανακήρυξε Μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς το 1984 και τους επανέλαβε ως Μνημεία Εξαιρετικής Οικουμενικής Αξίας (η πολιτιστική και η φύση τους είναι τόσο σημαντική που η διατήρησή τους θα πρέπει να είναι παγκόσμιου ενδιαφέροντος) το 2013.

Γιατί είναι τόσο διάσημοι; Αρκεί να δείτε φωτογραφίες και βίντεο για να εκπλαγείτε από την ομορφιά τους. Αλλά δεν πρόκειται μόνο για τουρισμό: το Εθνικό Πάρκο Ιγκουασού φιλοξενεί πολλά είδη πανίδας και χλωρίδας που δημιουργούν ένα σημαντικό φυσικό οικοσύστημα που συνδέεται με όλη τη Λατινική Αμερική.

Η απεραντοσύνη των καταρρακτών Ιγκουασού μας κάνει να σκεφτόμαστε πώς συγκρίνονται με άλλους διάσημους καταρράκτες όπως αυτούς του Νιαγάρα ή της Βικτώριας.

Καταρράκτες Νιαγάρα εναντίον Καταρράκτες Ιγκουασού
Τους καταρράκτες του Νιαγάρα μοιράζονται οι Ηνωμένες Πολιτείες και ο Καναδάς και αποτελούν σημαντικό αξιοθέατο και στις δύο χώρες, με περισσότερους από 12 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως .

Το Εθνικό Πάρκο Ιγκουασού, που μοιράζονται η Βραζιλία και η Αργεντινή, αποτελεί ένα από τα κύρια αξιοθέατα, όχι μόνο τουριστικά, αλλά και οικολογικά και φυσικά. Εκατομμύρια άνθρωποι απολαμβάνουν αυτό το εντυπωσιακό φυσικό θαύμα, το οποίο υποστηρίζεται από την UNESCO.

Αλλά πριν αυτό το μέρος γίνει αυτό που γνωρίζουμε σήμερα, είχε μια περίεργη ιστορία.

Η προέλευση του ονόματος Iguazu προέρχεται από τους ιθαγενείς Mbyá-Guaraní, οι οποίοι, μεταφρασμένοι στα ισπανικά, θα παρέμεναν ως «Agua Grande» (μεγάλο νερό). Ο λόγος για το όνομα είναι αυτονόητος.

Ο πρώτος που ανακάλυψε τους καταρράκτες Ιγκουασού ήταν ένας Ισπανός εξερευνητής ονόματι Άλβαρ Νούνιες Καμπέζα ντε Βάκα, ο οποίος κατά τη διάρκεια ενός ταξιδιού από αυτό που σήμερα γνωρίζουμε ως Ασουνσιόν (Παραγουάη) συνάντησε τους καταρράκτες, τους οποίους θα ονόμαζε «Σάλτος ντελ Σάντα Μαίρη».

Αργότερα, έφτασαν οι πρώτες ιεραποστολές των Ιησουιτών (σήμερα τα ερείπιά της αποτελούν ένα ενδιαφέρον τουριστικό αξιοθέατο), οι οποίες αποτελούνταν από περισσότερες από 30 πόλεις κατανεμημένες στη νότια Παραγουάη, τη Βραζιλία και ολόκληρη την επαρχία Μισιόνες. Μετά από αυτό, μέχρι το 1768, οι Ιησουίτες θα εκδιωχθούν από το Στέμμα της Ισπανίας και ο τόπος θα ξεχαστεί.

Λίγο καιρό αργότερα, ο Γκρεγκόριο Λεζάμα, ένας Αργεντινός επιχειρηματίας και πολιτικός, θα πουλούσε τη γη επειδή τη θεωρούσε χαμηλής αξίας . Στη δημοπρασία εμφανιζόταν ως «ένα κομμάτι ζούγκλας που συνορεύει με αρκετούς καταρράκτες».

Αυτές οι εκτάσεις θα αποκτήθηκαν από τον Ντομίνγκο Αγιαραγαράι το 1907, ο οποίος ανακάυψε το τουριστικό δυναμικό του τόπου, δημιουργώντας το πρώτο ξενοδοχείο και δημιουργώντας ορισμένους δρόμους για να γνωρίσουν οι άνθρωποι τους καταρράκτες.

Είναι ενδιαφέρον να αναφερθεί ότι, το 1901, πραγματοποιήθηκε η πρώτη τουριστική εκδρομή στην περιοχή, αλλά χωρίς θετικά αποτελέσματα, καθώς ήταν δύσκολο να διασχίσει κανείς το μέρος. Μία από τους συμμετέχοντες σε αυτήν την ομάδα ήταν η Victoria Aguirre, η οποία χάρη στη δωρεά της μαζί με τους Gibaja και Nuñez, τους επέτρεψε να κατασκευάσουν τον πρώτο αυτοκινητόδρομο από το Puerto Iguazu (Misiones, Αργεντινή) στους καταρράκτες Iguazu.

Χρόνια αργότερα, το Πουέρτο Ιγκουασού θα αναπτυσσόταν χάρη στον τουρισμό και τους ξυλώδεις πόρους της περιοχής. Και το 1934, ο νόμος 12.103 θα επέτρεπε τη δημιουργία του «Εθνικού Πάρκου Ιγκουασού». Δίνοντας οντότητα -ιδιαίτερα νόμιμη- σε αυτό το φυσικό θέαμα.

Το 1984, η UNESCO ανακήρυξε το Εθνικό Πάρκο Ιγκουασού ως «Παγκόσμια Κληρονομιά» . Το 2011, το Ίδρυμα των Επτά Νέων Θαυμάτων το ανακήρυξε «Νέο Θαύμα του Κόσμου». Τέλος, το 2013, η UNESCO ανακήρυξε εκ νέου το Εθνικό Πάρκο Ιγκουασού ως «Εξαιρετικής Παγκόσμιας Αξίας», λόγω της πολιτιστικής και φυσικής σημασίας αυτής της περιοχής.