Ο Wiliam James Sidid είναι ο πιο έξυπνος άνθρωπος που περπάτησε ποτέ στη Γη καθώς είχε εκτιμώμενο δείκτη νοημοσύνης (IQ) μεταξύ 250 και 300.

Ήταν παιδί-θαύμα και εξαιρετικός μαθηματικός. Χειριζόταν άψογα και αβίαστα πολλές γλώσσες και θεωρείτο και ένας προικισμένος συγγραφέας. Αλλά δυστυχώς, η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων δεν έχει ακούσει ποτέ το όνομά του.

Διαβάστε παρακάτω την ιστορία της ζωής του William James Sidis και τον λόγο για τον οποίο δεν είναι τόσο γνωστός όσο μάλλον θα του άξιζε.

Σε ηλικία 8 ετών μιλούσε 8 γλώσσες

Ο Γουίλιαμ γεννήθηκε στη Νέα Υόρκη το 1898. Ο πατέρας του, Μπόρις, ήταν εξαίρετος ψυχολόγος με 4 πτυχία από το Χάρβαρντ. Η μητέρα του ήταν επίσης γιατρός. Δεδομένου ότι οι ίδιοι οι γονείς του ήταν ιδιοφυΐες, δεν είναι τόσο παράξενο που και ο Γουίλιαμ Τζέιμς Σίντις ήταν επίσης έξυπνος. Αλλά η δική του ευφυΐα του αποδείχτηκε πολύ μεγαλύτερη από τη συνηθισμένη:

• Σε ηλικία μόλις 18 μηνών, μπόρεσε να διαβάσει τους New York Times.
• Σε ηλικία 8 ετών ήταν αυτοδίδακτος σε Λατινικά, Ελληνικά, Γαλλικά, Ρωσικά, Γερμανικά, Εβραϊκά, Τουρκικά και Αρμενικά.
• Εκτός από αυτές τις 8 γλώσσες, εφηύρε και τη δική του και την ονόμασε “Vendergood”.

Έγινε το νεαρότερο άτομο που εγγράφηκε στο Χάρβαρντ

Γνωρίζοντας πολύ καλά την ευφυΐα του, ο πατέρας του προσπάθησε να τον γράψει στο Χάρβαρντ, αλλά το πανεπιστήμιο αρνήθηκε καθώς ο Γουίλιαμ ήταν τότε μόλις 9 ετών. Δύο χρόνια αργότερα τον δέχτηκε και ο Γουίλιαμ έγινε ο νεότερος που φοιτητής στο Χάρβαρντ το 1909. Το 1910, οι γνώσεις του στα μαθηματικά κορυφώθηκαν τόσο πολύ που άρχισε να δίνει διαλέξεις στους καθηγητές του, κερδίζοντας τον τίτλο του “παιδιού-θαύματος”. Ολοκλήρωσε το πτυχίο του σε ηλικία 16 ετών.

Αποφάσισε να διάγει έναν απομονωμένο βίο

Η φήμη μπορεί να είναι κουραστική, ειδικά αν την εκτίθεσαι σε νεαρή ηλικία. Λίγο μετά την αποφοίτησή του, ο Γουίλιαμ είπε στους δημοσιογράφους ότι επιθυμούσε να ζήσει την “τέλεια ζωή”, που σύμφωνα με τον ίδιο, ήταν μια ζωή απομόνωσης. Πρόσθεσε επίσης ότι σκόπευε να μην παντρευτεί ποτέ μιας και οι γυναίκες δεν τον έλκυαν.

Εκτός από την ανεπιθύμητη φήμη, η απόφασή του αντανακλούσε επίσης την πίεση που αντιμετώπιζε από τη γέννησή του. Εκείνα τα χρόνια, η Αμερική πίστευε ότι με την κατάλληλη εκπαίδευση μπορούσε να… παράγει παιδιά-θαύματα. Όντας ένας ταλαντούχος ψυχολόγος, ο πατέρας του William ήθελε να κάνει τον γιο του να σαν αστέρι. Για να το πετύχει, εφάρμοσε τις δικές του ψυχολογικές προσεγγίσεις για να μεγαλώσει τον γιο του και τον πίεζε σε πολλά πράγματα. Παρόλο που ο Γουίλιαμ απολάμβανε την μάθηση ως παιδί, η γνώμη του άλλαξε ως ενήλικας και κατηγόρησε τον πατέρα του γι’ αυτό. Όταν ο Μπόρις πέθανε το 1923, ο Γουίλιαμ αρνήθηκε να παραστεί στην κηδεία του.

Καταδικάστηκε σε 18 μήνες φυλάκιση

Όπως γίνεται συχνά με τις ιδιοφυΐες, για να διατηρήσει χαμηλό προφίλ, ο Γουίλιαμ εργαζόταν σε χαμηλά αμειβόμενες δουλειές. Ακόμα κι έτσι, εξακολουθούσε να αναγνωρίζεται από τον κόσμο, χωρίς αυτό να του αφήνει άλλη επιλογή από το να αλλάζει συνεχώς δουλειές. Το 1924, οι δημοσιογράφοι τον ανακάλυψαν να δουλεύει για 23 δολάρια την εβδομάδα και έγινε ξανά πρωτοσέλιδο, μόνο που αυτήν τη φορά χλεύαζαν τη νοημοσύνη του και έλεγαν ότι δεν ήταν πλέον ικανός να κάνει αυτό που ως παιδί έδειχνε να μπορεί. Αυτό, ωστόσο, δεν ήταν αλήθεια, καθώς σε όλην του τη ζωή, ο William έγραψε πολλά πολύτιμα βιβλία χρησιμοποιώντας διαφορετικά ψευδώνυμα.

Ήταν σοσιαλιστής και αντιστασιακός του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. Μάλιστα, συνελήφθη το 1919 για μια διαμαρτυρία που οδήγησε σε βίαια επεισόδια στη Βοστώνη, όπου και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 18 μηνών. Ωστόσο, οι γονείς του βρήκαν έναν τρόπο να τον κρατήσουν έξω από τη φυλακή και τον έκλεισαν στο σανατόριο τους για 2 χρόνια.

Ένας άτυχος και άδοξος θάνατος σε ηλικία μόλις 46 ετών

Ο Γουίλιαμ πέρασε τη ζωή του σε κατάθλιψη και εντελώς μόνος. Αποξενωμένος από την οικογένειά του, δούλευε ως μηχανικός και έκανε μικροδουλειές για να τα βγάλει πέρα. Το άτομο που θα μπορούσε να αλλάξει τον κόσμο πέθανε με άτυχο τρόπο στα 46 του ως ένας άγνωστος, υποφέροντας από εγκεφαλική αιμορραγία. Είναι ειρωνεία της ζωής ότι και ο πατέρας του είχε πεθάνει με τον ίδιο τρόπο.