Η διάταση ή η συστολή της κόρης του ματιού κατά τη διάρκεια του ύπνου μπορεί να αποκαλύψει αν ο εγκέφαλος ανακαλεί νέες ή παλαιότερες αναμνήσεις, διαπίστωσαν επιστήμονες. Η μελέτη τους, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Nature», διαπίστωσε πως το μέγεθος της κόρης μπορεί να αποκαλύψει πώς και πότε ο εγκέφαλος σχηματίζει δυνατές, μακροχρόνιες αναμνήσεις.

Ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ στις ΗΠΑ προσάρτησαν ηλεκτρόδια σε εγκεφάλους ποντικών και παρακολούθησαν τα τρωκτικά με κάμερες παρακολούθησης ματιών. Διαπίστωσαν πως οι νέες αναμνήσεις επαναλαμβάνονται και παγιώνονται όταν η κόρη του ματιού συστέλλεται κατά τη διάρκεια του ύπνου. Όταν η κόρη διαστέλλεται, ο εγκέφαλος αναπαράγει παλιότερες αναμνήσεις.

Η ικανότητα του εγκεφάλου να διαχωρίζει αυτά τα δύο υποστάδια ύπνου είναι ζωτικής σημασίας για την πρόληψη της «καταστροφικής λήθης» ή της εδραίωσης μιας μνήμης σε βάρος μιας άλλης, λένε οι ερευνητές.

Η ομάδα δίδαξε στα ποντίκια πώς να κάνουν μια σειρά εργασιών όπως η συλλογή νερού και στη συνέχεια τους τοποθέτησαν ηλεκτρόδια εγκεφάλου και μικροσκοπικές κάμερες προκειμένου να παρακολουθήσουν τις αλλαγές στις κόρες των ματιών τους. Καθώς ένα ποντίκι μάθαινε μια νέα εργασία και αποκοιμόταν, τα ηλεκτρόδια κατέγραφαν τη δραστηριότητα του εγκεφάλου του και η κάμερα τις αλλαγές στην κόρη.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η εδραίωση της μνήμης λαμβάνει χώρα κατά τη διάρκεια του ύπνου non-REM, όταν τα μάτια δεν κινούνται γρήγορα. Ο ύπνος non-REM συμβαίνει όταν ονειρευόμαστε.

«Αυτές οι στιγμές είναι πολύ, πολύ μικρές χρονικές περίοδοι μη ανιχνεύσιμες από τον άνθρωπο, όπως τα 100 χιλιοστά του δευτερολέπτου», εξήγησε η συν-συγγραφέας της μελέτης Αζαχάρα Ολίβα.

Η μελέτη βοήθησε τους ερευνητές να κατανοήσουν πώς ο εγκέφαλος κατανέμει τις προβολές μνήμης, οι οποίες είναι γρήγορες και σύντομες κατά τη διάρκεια του ύπνου. Παρέχει επίσης μια εικόνα για το πώς ο εγκέφαλος διαχωρίζει τη νέα γνώση, έτσι ώστε να μην παρεμβαίνει σε παλιές πληροφορίες που υπάρχουν ήδη στο μυαλό.

Τα τελευταία ευρήματα υποδεικνύουν ότι η δομή του ύπνου στα ποντίκια είναι πιο ποικίλη και πιο παρόμοια με τα στάδια που παρατηρήθηκαν στους ανθρώπους από ό,τι πιστεύαμε προηγουμένως. Τα ευρήματα δείχνουν επίσης ότι υπάρχει ένας ενσωματωμένος μηχανισμός στον εγκέφαλο που λειτουργεί πολύ γρήγορα και διαχωρίζει τη νέα μάθηση από την παλιά γνώση.

Οι ερευνητές ελπίζουν ότι η μελέτη τους θα οδηγήσει σε καλύτερες τεχνικές βελτίωσης της μνήμης για τους ανθρώπους και θα βοηθήσει στην εκπαίδευση της τεχνητής νοημοσύνης.

ΠΗΓΗ: Independent