Ο Στέφανος Τσιτσιπάς επικράτησε με 3-1 σετ του Αλεξάντρ Μιλέρ στην πρεμιέρα του US Open και έδειξε έτοιμος για μία καλή πορεία στο αμερικανικό Γκραν Σλαμ, έχοντας ξανά στο πλευρό του και τον πατέρα του Απόστολο.

Μιλώντας στη συνέντευξη Τύπου του US Open, ο Στέφανος Τσιτσιπάς αναφέρθηκε στη φυσική και πνευματική τους κατάσταση, αλλά και στη… σοφία που του δίνει η παρουσία του πατέρα του στο ρόλο του προπονητή, λίγο καιρό μετά την επανέναρξη της επαγγελματικής τους συνεργασίας.

Οι δηλώσεις του Τσιτσιπά

«Το μυαλό μου ταξίδευε λίγο στην αρχή (σ.σ. στο παιχνίδι με τον Μιλέρ). Είναι και η έλλειψη αυτοπεποίθησης, δεν έχω παίξει πολύ τελευταία και δεν ξέρω που είναι το επίπεδό μου, οπότε αυτές είναι κάποιες σκέψεις που με περιτριγύριζαν στην αρχή του αγώνα. Ένα πράγμα που έκανα ήταν να μην το πάρω υπερβολικά σοβαρά. Θύμιζα στον εαυτό μου ότι θα έρθουν καλύτερα πράγματα σ’ αυτόν τον αγώνα και αυτό έπαιξε καθοριστικό ρόλο στο να διατηρήσω την κατάλληλη νοοτροπία. Απόλαυσα τα δύο επόμενα σετ μετά το πρώτο. Το επίπεδό μου σ’ αυτά τα δύο σετ μου έδωσαν αυτοπεποίθηση. Το τελευταίο σετ ήταν καθαρή μάχη, αλλά στο τέλος έδειξα από τι είμαι φτιαγμένος και ήταν μια μεγάλη νίκη».

Για το πώς θα βρει την αυτοπεποίθησή του: «Η αυτοπεποίθηση έρχεται με το να κερδίζεις σετ. Φυσικά και βοηθούν και οι νίκες, αλλά με το να βρίσκεις τρόπους να κερδίζεις σετ βρίσκεις και συγκεκριμένα μοτίβα που σε βοηθούν και η αυτοπεποίθησή σου ανεβαίνει. Ακόμα και αν δεν μπορέσεις να κερδίσεις, αν έχεις χάσει στα πέντε σετ είναι διαφορετικό γιατί είσαι σχεδόν εκεί. Όταν όμως είναι διαφορετικό το αποτέλεσμα είναι και άλλη ιστορία. Είναι μια μάχη και θες να δεις τον εαυτό σου να τα δίνει όλα. Με την αυτοπεποίθηση έρχονται η πίστη και η αντίληψη. Η αντίληψη για τις σωματικές σου ικανότητες αλλά και το πόσο μπορείς να αντέξεις πνευματικά. Όταν έρθουν αυτά μαζί νιώθεις πολύ καλά».

Για τη νίκη κόντρα στον Μιλέρ: «Αυτή η νίκη με ευχαριστεί και αναζωογονεί το παιχνίδι μου. Με βοηθάει να νιώθω ξανά ζωντανός σε ένα γήπεδο τένις. Είναι μια πολύ σημαντική νίκη για μένα, γιατί δεν είχα πολλές τέτοιες τελευταία».

Για τη επιστροφή του πατέρα του στην ομάδα του: «Μου φέρνει σοφία. Είναι κάτι που χρειάζομαι στη ζωή μου και στην καριέρα μου. Φέρνει πολλή σοφία στο παιχνίδι μου, δεν ξέρω πως να το ορίσω ακριβώς, το αφήνω σε εσάς αυτό».

Για την περίοδο που βρισκόταν στο top3: «Το μυαλό μου ήταν αμετακίνητο, γεμάτο αυτοπεποίθηση και δίψα. Το footwork μου επίσης ήταν πολύ καλό. Αυτά ήταν τα στοιχεία που χρησιμοποίησα πολύ καλά στο prime μου. Και αυτά τα χρησιμοποίησα αβίαστα, μου έβγαιναν χωρίς να πιέζομαι. Τότε επίσης δεν είχα τραυματισμούς οπότε δεν υπήρχε αυτό στο κεφάλι μου, ότι κάτι μπορεί να συμβεί και να σε περιορίσει. Αυτό υπάρχει πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού σου και όταν πρέπει να το αντιμετωπίζεις συνέχεια κάνει το comeback πολύ δυσκολότερο».

Για τους Γιάνικ Σίνερ και Κάρλος Αλκαράθ: «Είναι σπουδαίοι πρεσβευτές του αθλήματος. Τους λατρεύω και τους δύο, τον τρόπο που παίζουν, το πως είναι σαν άτομα, είναι πολύ αφοσιωμένοι στο παιχνίδι, αυτό ακριβώς που χρειάζεται το άθλημα. Το να τους έχουμε στο παιχνίδι είναι πολύ καλό, ειδικά τώρα που έχουν φύγει Ρότζερ και Ράφα. Πιστεύω ότι θα κάνουν σπουδαία πράγματα τα επόμενα χρόνια. Μπορώ μόνο να μάθω από αυτούς, ως κάποιους που είναι μαζί τους στο tour. Έχουν όλο το πακέτο και το αποδεικνύουν συνεχώς στα τελευταία Grand Slams. Στο παρελθόν μπορεί να έχω πει ότι θα γινόντουσαν περισσότεροι οι διεκδικητές των Slams τα επόμενα χρόνια (τη μετά Big 3 εποχή), όμως έχουν μετατραπεί στα δύο μεγάλα φαβορί στα περισσότερα Slams. Η εποχή μας είναι κάπως διαφορετική, έχουμε τα social media, έχουμε πολλά πράγματα που μας αποσπούν την προσοχή και γίνεται ολοένα και πιο δύσκολο να μείνεις στη στιγμή. Αυτοί οι δύο το καταφέρνουν αυτό. Γι’ αυτό και πιστεύω ότι είναι ακόμα πιο δύσκολο για εκείνους να κυριαρχούν, απ’ ότι ήταν να το κάνεις πριν από 20 χρόνια.

Ο Αλκαράθ μπορεί να παίξει σε όλες τις επιφάνειες, αυτό είναι που τον κάνει τόσο καλό. Τον είχα αντιμετωπίσει στο US Open πριν λίγα χρόνια, ήταν ακόμα νέος στο tour και δεν ήξερα πολλά για εκείνον. Εκείνο το US Open ήταν το πρώτο του μεγάλο τουρνουά, η πρώτη φορά που έπαιξε στο Arthur Ashe και που έπαιξε 5 σετ. Από τότε συνεχώς γίνεται καλύτερος με σταθερό ρυθμό. Θυμάμαι που τον είχα δει ξανά 6 μήνες μετά τον αγώνα μας εδώ και με είχε εντυπωσιάσει η σωματική του εξέλιξη σ’ αυτό το διάστημα. Το παιχνίδι του ήταν πολύ καλύτερο, η φυσική του κατάσταση επίσης, δεν είναι πια εκείνο το αγόρι, είναι άντρας. Και το ίδιο ισχύει και για τον Γιάνικ. Ο Γιάνικ είναι ένας πολύ πειθαρχημένος παίκτης, δεν αφήνει τα συναισθήματα να τον επηρεάσουν αρνητικά. Αυτή την πειθαρχία πρέπει να τη θαυμάζεις ως αθλητής, όχι μόνο ως τενίστας αλλά και ως αθλητής, διότι αυτά είναι παραδείγματα που σπρώχνουν το άθλημα στα όρια».