Μέχρι το 2030, πάνω από το 60% των θέσεων εργασίας θα απαιτούν εξειδικευμένες ψηφιακές δεξιότητες. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να ενισχυθούν και να αναπτυχθούν περαιτέρω τα προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης, καθώς σύμφωνα με τις σχετικές μελέτες η επαγγελματική εκπαίδευση και κατάρτιση στη χώρα μας είναι ελλιπής σε σχέση με άλλες χώρες της Ε.Ε.

Τα παραπάνω στοιχεία έγιναν γνωστά στο πλαίσιο συνέντευξης Τύπου που παραχώρησαν οι επικεφαλής του Ελληνικού Συνδέσμου Εταιρειών Κέντρων Επαγγελματικής Κατάρτισης, (Ε.Λ.Σ.Ε.Κ.Ε.Κ.) με αφορμή το Ετήσιο Συνέδριο Επαγγελματικής Κατάρτισης που διοργανώνουν από 14 έως 15 Νοεμβρίου στο Divani Caravel Hotel με θέμα: «Η επαγγελματική κατάρτιση ως μοχλός εθνικής ανάπτυξης».

Ο πρόεδρος του Ε.Λ.Σ.Ε.Κ.Ε.Κ. Βασίλης Μανωλίτσης , ο αντιπρόεδρος του Τμήματος Υπηρεσιών του ΕΒΕΑ και μέλος του Δ.Σ. Δημήτρης Τζούρος, γραμματέας Χρήστος Παπανδρέου, ο Α΄ αντιπρόεδρος Αλέκος Χριστόπουλος, ο Β΄ αντιπρόεδρος Κώστας Γιαννακόπουλος και ο πρόεδρος της Επιτροπής Δεοντολογίας του Ε.Λ.Σ.Ε.Κ.Ε.Κ. Χρήστος Καλύβας, υπογράμμισαν ότι ο ρόλος της Επαγγελματικής Κατάρτισης είναι ουσιώδης ως δυναμικό εργαλείο επανακατάρτισης και αναβάθμισης δεξιοτήτων αρχικώς των ανέργων.

Όπως έγινε γνωστό, στην Ελλάδα, αν και υπάρχουν σημαντικά περιθώρια βελτίωσης, οι πρωτοβουλίες για προγράμματα μαθητείας και πρακτικής άσκησης έχουν αυξηθεί, με σκοπό να προσεγγίσουν το γερμανικό μοντέλο, ωστόσο υπάρχουν ακόμη περιθώρια βελτίωσης. Πολλές επιχειρήσεις εκφράζουν την ανάγκη για εξειδικευμένα προγράμματα που θα παρέχουν γνώσεις σε τομείς όπως η πληροφορική, η μηχανική, και η ανανεώσιμη ενέργεια. Τέτοιου είδους συνεργασίες έχουν αποδειχθεί επιτυχημένες και σε άλλες χώρες, όπως η Ολλανδία, όπου η μαθητεία σε συνδυασμό με την επαγγελματική εκπαίδευση έχει αυξήσει τα ποσοστά απασχόλησης των αποφοίτων και την παραγωγικότητα των επιχειρήσεων.

Κατά τη διάρκεια της συνέντευξης αναδείχθηκαν ως προτεραιότητες ο προσεκτικός σχεδιασμός και η εφαρμογή στοχευμένων δράσεων επαγγελματικής κατάρτισης και προώθησης στην απασχόληση, η ανάγκη ενίσχυσης του θεσμικού πλαισίου, καθώς και το γεγονός ότι η ενίσχυση της παραγωγικότητας που παρατηρείται στη χώρα είναι σε μεγάλο βαθμό προϊόν της Επαγγελματικής Κατάρτισης των υποψηφίων, καθώς συμβάλλει στην κάλυψη των αναγκών για ανθρώπινο δυναμικό υψηλής εξειδίκευσης, το οποίο είναι με τη σειρά του απαραίτητο για την προσέλκυση επενδύσεων και την τόνωση της οικονομικής δραστηριότητας.

Σύμφωνα με στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα, η αναβάθμιση δεξιοτήτων μέσω της επαγγελματικής κατάρτισης έχει θετικές επιπτώσεις τόσο στην οικονομία όσο και στην κοινωνία. Οικονομικά, οι εργαζόμενοι με υψηλότερο επίπεδο δεξιοτήτων είναι πιο παραγωγικοί και συμβάλλουν στη δημιουργία καινοτόμων προϊόντων και υπηρεσιών, κάτι που ενισχύει την ανταγωνιστικότητα της χώρας σε διεθνές επίπεδο.

Σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, κάθε αύξηση των δεξιοτήτων κατά 1% μπορεί να οδηγήσει σε αύξηση της παραγωγικότητας έως και 0,8%.

Επιπλέον, η αναβάθμιση δεξιοτήτων μπορεί να μειώσει τις κοινωνικές ανισότητες, καθώς δίνει τη δυνατότητα στους ανέργους και στους εργαζόμενους χαμηλής ειδίκευσης να αποκτήσουν τις απαιτούμενες γνώσεις για να βρουν εργασία ή να εξελιχθούν επαγγελματικά. Στην Ευρώπη, έχει παρατηρηθεί ότι οι χώρες με υψηλή συμμετοχή σε προγράμματα κατάρτισης έχουν χαμηλότερα ποσοστά ανεργίας, ιδιαίτερα μεταξύ των νέων και των ατόμων άνω των 50 ετών.

Σε κοινωνικό επίπεδο, η βελτίωση των δεξιοτήτων συμβάλλει στην ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής, καθώς μειώνει την ανεργία και δίνει περισσότερες ευκαιρίες στους πολίτες να συμμετέχουν ενεργά στην οικονομία.

Στο παραπάνω πλαίσιο, ο ΕΛΣΕΚΕΚ, εκπροσωπώντας επιχειρήσεις με 30ετή παρουσία στο χώρο της Επαγγελματικής Κατάρτισης, κατά τη διάρκεια του Συνεδρίου που θα διεξαχθεί από 14 έως 15 Νοεμβρίου στο Divani Caravel Hotel με θέμα: «Η επαγγελματική κατάρτιση ως μοχλός εθνικής ανάπτυξης», συμπεριλαμβάνονται τα εξής:

·Παρουσίαση πανελλήνιων πρωτογενών ερευνών: Έρευνα σε ανέργους, εργαζόμενους και επιχειρηματίες για τον ρόλο και την αναγκαιότητα της επαγγελματικής κατάρτισης.

·Ο χάρτης του κλάδου: Ο ρόλος και η αναγνώριση της επαγγελματικής κατάρτισης μέσω ενός κοινού πλαισίου κανόνων για όλα τα ΚΔΒΜ, ιδιωτικού και δημοσίου τομέα.

·Ποιότητα υπηρεσιών: Προϋποθέσεις πιστοποίησης, θεσμικό πλαίσιο και κόστος υπηρεσιών.

·Σχεδιασμός και υλοποίηση δράσεων: Σχεδιασμός προγραμμάτων και οργάνωση του τρόπου υλοποίησής τους.

·Διαφάνεια και εξορθολογισμός: Διαφάνεια και δημοσιότητα στις διαδικασίες συμμετοχής στα διαγωνιστικά έργα.

·Εκσυγχρονισμός εκπαιδευτικών προγραμμάτων:

·Ο κομβικός ρόλος των ΚΔΒΜ: Ο ρόλος των ΚΔΒΜ στην ανάπτυξη της οικονομίας μέσω κατάρτισης και επανακατάρτισης ανέργων και εργαζομένων.

·Αξιολόγηση της αποτελεσματικότητας: Αξιολόγηση των εκπαιδευτικών προγραμμάτων και της απόδοσής τους.

·Αντιμετώπιση ελλείψεων σε εργαζομένους: Ο ρόλος των ΚΔΒΜ στην κάλυψη κενών σε συγκεκριμένους κλάδους.

·Συνεργασίες με επαγγελματικούς φορείς: Ανάπτυξη συνεργασιών για την ενίσχυση της κατάρτισης, σύμφωνα με τις ανάγκες κάθε κλάδου.

·Παρουσίαση καλών πρακτικών από την Ελλάδα και το εξωτερικό: Επιτυχημένα παραδείγματα κατάρτισης από άλλες χώρες.

·Κατάρτιση και ΜμΕ: Η ανάγκη για ευέλικτα προγράμματα κατάρτισης που ανταποκρίνονται στις ανάγκες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων για την εκπαίδευση του προσωπικού τους.

·Προγράμματα τεχνικών επαγγελμάτων: Η ανάγκη δημιουργίας προγραμμάτων τεχνικών επαγγελμάτων, τα οποία θα στοχεύουν στην αξιοποίηση της εμπειρίας μεγαλύτερης ηλικίας εργαζομένων και στη μεταφορά της τεχνογνωσίας τους σε νεότερους.

·Ψηφιακός αναλφαβητισμός: Καταπολέμηση του ψηφιακού αναλφαβητισμού με εκπαιδευτικά προγράμματα που ενσωματώνουν σύγχρονες τεχνολογικές δεξιότητες