Η μεγαλύτερη αγωνιστική δοκιμασία του πλανήτη είναι σε πλήρη εξέλιξη, κρύβοντας πολλές παγίδες για τα μέλη της Red Bull Desert Wings squad και τους υπόλοιπους αγωνιζόμενους. Ο Πάνος Σεϊτανίδης αναλύει όσα έχουν γίνει έως τώρα στη Σαουδική Αραβία!
Από τη θέσπισή του του 1978, το Ράλλυ Ντακάρ, απολαμβάνει τον τίτλο του πιο απαιτητικού αγώνα στον πλανήτη. Μία μακροσκελής δοκιμασία για ανθρώπους και μηχανές, που μάχονται σε αφιλόξενα εδάφη, αντιμέτωποί με θυμωμένα στοιχεία της φύσης, διψασμένους αντιπάλους και το πάντα αμείλικτο χρονόμετρο.
Αυτό ήταν το σενάριο της περιπέτειας που ενίοτε εξελίσσεται σε θρίλερ, ανεξαρτήτως πεδίου μάχης. Είτε στην αρχική μορφή του αγώνα, εκκινώντας από το Παρίσι και καταλήγοντας στην πρωτεύουσα της Σενεγάλης, είτε μετέπειτα και για μία δεκαετία οργώνοντας την Κεντρική Αμερική, είτε τώρα που το Ράλλυ Ντακάρ έχει μετακομίσει στη Μέση Ανατολή.
Το σημείο στο χάρτη είναι διαφορετικό, η πρόκληση παραμένει η ίδια. Το ίδιο και η λύτρωση για όσους καταφέρνουν να φτάσουν στη γραμμή του τερματισμού μετά από δύο επίπονες εβδομάδες. Άλλωστε η έρημος αποτελεί κοινό παρονομαστή: από τη Σαχάρα στην Ατακάμα και τώρα στη Σαουδική Αραβία.
Στη φετινή 47η εκδοχή του Ράλλυ Ντακάρ, συνολικά 335 οχήματα ανέβηκαν στη ράμπα του τερματισμού, με 580 αναβάτες, οδηγούς και συνοδηγούς, προερχόμενους από 52 διαφορετικές χώρες! Η πολυπληθέστερη κατηγορία είναι -όπως συνήθως- αυτή των μοτοσικλετών με 134 συμμετέχοντες ενώ πήραν εκκίνηση 64 αυτοκίνητα της Κλάσης Ultimate, 2 της Stock, 52 της Challenger, 39 οχήματα της κατηγορίας Challenger, καθώς και 44 φορτηγά.
Δείτε τα πιο εντυπωσιακά αγωνιστικά οχήματα του φετινού Ράλλυ Ντακάρ εδώ.
Ανεξαρτήτως αριθμού τροχών ή βάρους, όλοι ξεκίνησαν από τη Bisha στις 3 Ιανουαρίου και έχουν ως στόχο να ανέβουν στη ράμπα του τερματισμού στη Shubaytah, στις 17 του μήνα. Αποφασισμένοι να μη λυγίσουν, να μην εγκαταλείψουν την προσπάθεια. Ίσως το Ράλλυ Ντακάρ να μην έχει το βαθμό επικινδυνότητας του παρελθόντος αλλά όταν βρέθηκα στην εκκίνηση της πρώτης εκδοχής του αγώνα στη Σαουδική Αραβία, διαπίστωσα πως όλοι οι συμμετέχοντες κοιτούσαν αυτή την πρόκληση που είχαν μπροστά, νιώθοντας δέος. Το σοκ το άφηναν για εμάς διότι ποιος λογικός άνθρωπος πατάει γκάζι στο άγνωστο της απεραντοσύνης της ερήμου, με βάρκα την ελπίδα;
Άλλωστε αυτοί οι τύποι (και οι τύπισσες), δεν είναι απλοί άνθρωποι. Ο Carlos Sainz είναι στα 62 του κι αντί να δοκιμάζει τύπους jamon στη βίλα του στην Ισπανία, αποδεικνύει πως η ηλικία είναι απλά ένας αριθμός αν είσαι γεννημένος πρωταθλητής.
Ο Nasser Al-Attiyah επιστρέφει ξανά και ξανά, λες και η έρημος είναι Σειρήνα που με το μεθυστικό της τραγούδι τον καλεί κρατώντας τον δέσμιο της εσαεί. Ο Sebastien Loeb των εννέα παγκόσμιων τίτλων στο WRC, έχει πεισμώσει τόσο που δεν θα σταματήσει να βγαίνει στην έρημο αν δεν καταφέρει να ανέβει και σε αυτή την κορυφή – των αμμόλοφων του Ντακάρ.
Να πούμε για τους αναβάτες; Εκεί κι αν οι δόσεις τρέλας χτυπούν κόκκινο. Βλέπετε, πάνω στους δύο τροχούς η προστασία είναι ελάχιστη. Οι κακουχίες πολλαπλάσιες. Οι πιθανότητες να πληγώσεις το σώμα σου πιο πολύ από τον εγωισμό σου, ακόμα περισσότερες.
Δείτε πως ο πρωτοπόρος στις μοτοσικλέτες, Daniel Sanders, «επιβίωσε» στα 1000km της μαραθώνιας ΕΔ2 πατώντας εδώ.
Όμως είναι τόσο εθιστικό όλο αυτό που πέρα από τους γερόλυκους και καταξιωμένους, η λίστα των οποίων περιλαμβάνει ακόμα κι ονόματα όπως αυτά των Mattias Ekstrom και Nani Roma, ανάμεσα στα γεράκια της ερήμου που ανοίγουν φτερά πάνω από τους αμμόλοφους συναντάμε όλο και περισσότερα νεανικά ταλέντα.
Πιτσιρικάδες που δεν τρομάζουν από τα σχεδόν 8 χιλιάδες χιλιόμετρα δοκιμασίας, που θαρρείς με άγνοια κινδύνου βγαίνουν μπροστά πατώντας γκάζι. Από τον Seth Quintero που στα 22 του έχει πια αποκτήσει εμπειρίες που άλλοι δεν μαζεύουν ούτε σε μια ζωή, μέχρι τον Mitch Guthrie Jr αλλά και τον πιο άγουρο αλλά διψασμένο για δράση, Corbin Leaverton.
Ποια είναι τα μυστικά που κρύβει εντός του ένα αγωνιστικό του Ράλλυ Ντακάρ; Ο Seth Quintero εξηγεί τι κάνει κάθε κουμπί στο Hilux!
Κι όλα αυτά, με το Ντακάρ αποδεδειγμένα να μην είναι δοκιμασία αποκλειστικά γένους αρσενικού. Από τη θρυλική Jutta Kleinschmidt μέχρι τις ταχύτατες Cristina Gutierrez και Dania Akeel, είναι σαφές πως η δίψα για νίκη δεν γνωρίζει φύλο.
Ας αφήσουμε όμως τη θεωρία στην άκρη και πάμε να κάνουμε ταμείο σε όσα έχουμε δει στο πρώτο «ημίχρονο» του αγώνα. Στα πρώτα 3.560 χιλιόμετρα των πέντε πρώτων ειδικών διαδρομών. Ξεκινώντας από τις αποδείξεις των παραπάνω και τις σημαντικές εγκαταλείψεις στην κατηγορία Ultimate.
Τι διαφορές έχει ένα Raptor του Ράλλυ Ντακάρ από ένα Raptor που κυκλοφορεί στους δρόμους; Η απάντηση εδώ.
Ξεκινώντας από τον Carlos Sainz που είδε τις ελπίδες του για την πέμπτη νίκη να έρχονται τούμπα, μαζί με τις τούμπες που έκανε το Ford Raptor της M-Sport. Ήταν στο χιλιόμετρο 327 της 48ωρης, μαραθώνιας δεύτερης ειδικής διαδρομής, όπου έχασε τον έλεγχο ανάμεσα στους αμμόλοφους. Το roll-cage πληγώθηκε κι αυτό σήμαινε πως ήταν game over για τον Μαδριλένο.
Όμως μέσα σε ένα 24ωρο, την ίδια μοίρα είχε και ο άλλοτε teammate του – τόσο στο WRC όσο και στο Ράλλυ Ντακάρ, ο Loeb. Ο Αλσατός ηγούνταν της προσπάθειας της Dacia, που για πρώτη φορά δοκιμάζεται στις ερήμους.
😱 Here is how @SebastienLoeb and @FabianLurquin crashed earlier on Stage 3. Fortunately they managed to get back on track. 🚘
🎥 @KSAF_SAMF
#Dakar2025 #DakarInSaudi pic.twitter.com/xu7uePOpjR— DAKAR RALLY (@dakar) January 7, 2025
Το Sandrider αποδείχθηκε εξ αρχής γρήγορο αλλά στο 12ο χιλιόμετρο της τρίτης ειδικής διαδρομής, άρχισε τις τούμπες. Η ζημιά παρόμοια αλλά ο Loeb αμφισβήτησε την απόφαση των αγωνοδικών να τον αποκλείσουν από τη συνέχεια του αγώνα.
Με αυτούς εκτός, στην κορυφή είναι ο Νοτιοαφρικανός Henk Lategan (Toyota Gazoo Racing), με τον Σαουδάραβα Yazeed Al Rajhi (Overdrive Racing Toyota) στο δεκάλεπτο και τον Ekström (M-Sport Ford) στο εικοσάλεπτο.
Όσο για τον Al-Attiyah, που αγωνίζεται κι αυτός με τη «Σταχτοπούτα» Dacia, έχασε πολύ χρόνο στην ΕΔ4 με κλαταρισμένο ελαστικό και προβλήματα στην ανάρτηση, τον ανέκτησε στην ΕΔ5 όπου ήταν ταχύτερος αλλά πήγε στράφι γιατί έλαβε ποινή δέκα λεπτών διότι έφτασε στο bivouac δίχως ρεζέρβα. Είναι 35 λεπτά πίσω, είναι διαφορά μεγάλη, όμως δεν είναι διαφορά απαγορευτική. Ντακάρ είναι, όλα μπορούν να συμβούν. Και συνήθως συμβαίνουν!
Κι από εδώ και πέρα, τι; Ακόμα περισσότερα χιλιόμετρα (4.245), ακόμα περισσότερες ειδικές διαδρομές (7), ακόμα περισσότερη δράση κι ενδεχομένως δράμα. Γιατί παραδοσιακά το Ράλλυ Ντακάρ προσφέρει συγκινήσεις μέχρι τα τελευταία του χιλιόμετρα. Το ίδιο θα κάνει και φέτος.
