Ο Παναγιώτης Τσακαλάκος συστήθηκε για πρώτη φορά στο κοινό το 2011 μέσα από τη συμμετοχή του στο Greek Idol, από όπου αναδείχθηκε νικητής. Τα επόμενα χρόνια παρότι συνέχισε να ασχολείται επαγγελματικά με τη μουσική, οι συγκυρίες τον έκαναν να απέχει από τα φώτα. Μάλιστα, μετά τη γέννηση του πρώτου του γιου, αποφάσισε να σταματήσει τις live εμφανίσεις και να επικεντρωθεί στο πως θα φροντίσει την οικογένειά του.

Τη φετινή τηλεοπτική σεζόν τον είδαμε να συμμετέχει στο Survivor ενώ μετά την έξοδό του από αυτό, κατέθεσε τη δική του πρόταση για τον διαγωνισμό της Eurovision. Η συμμετοχή του άλλωστε στον μουσικό θεσμό είναι για εκείνον ένα όνειρο. Με αφορμή τη δική του πρόταση για τη Eurovision τον συναντήσαμε και εκείνος μας μίλησε για όλα. 

Ο Παναγιώτης Τσακαλάκος που εδώ και λίγες ημέρες κρατά στην αγκαλιά του και τον δεύτερο γιο του, μίλησε στο TLIFE για το πόσο τον έχει αλλάξει η πατρότητα, τη στήριξη που έχει από τη σύζυγό του, το πως αποφάσισε να πάρει μέρος στο Survivor αλλά και το τραγούδι που κατέθεσε για τον ελληνικό τελικό της Eurovision.

Παναγιώτη,  έχεις επιστρέψει εδώ και δύο μήνες περίπου από τον Άγιο Δομίνικο και έχεις δηλώσει συμμετοχή για την Eurovision. Από όσο ξέρω ήταν όνειρό σου κάποια στιγμή να συμμετάσχεις στον διαγωνισμό καθώς τον παρακολουθούσες από μικρός.

Πράγματι. Από τα 14 μου ήθελα να συμμετάσχω είτε με την ιδιότητα του συνθέτη – τραγουδιστή είτε απλά του συνθέτη. Να δώσω δηλαδή τραγούδι μου σε κάποιον άλλο ερμηνευτή. Είναι ένα όνειρο που δεν το έχω εγκαταλείψει, το έχω ακόμα μέσα μου. Με το που βγήκα από το από το Survivor, είδα μια προθεσμία για την Eurovision και σκέφτηκα ότι ίσως αυτή είναι η ευκαιρία να κάνω αυτό το όνειρο πραγματικότητα. 

Το τραγούδι μουσικά το είχα γράψει όλο πριν φύγω στο Survivor. Μου άρεσε πάρα πολύ αυτό που είχα γράψει και ήξερα ότι θα μπορούσε να είναι ένα κομμάτι που θα πάει στη Eurovision. Στο στιχουργικό κομμάτι παιδεύτηκα γιατί ναι μεν γράφω, αλλά δεν θεωρώ τον εαυτό μου στιχουργό. Όσο ήμουν στο Survivor λοιπόν παιδευόμουν πάρα πολύ σκεπτόμενος τους στίχους και το πως θα μπορούσαν αυτοί να διαμορφωθούν.

Το είχες στο μυαλό σου δηλαδή αυτό το πράγμα ακόμη και στο Survivor;

Ναι, για να κοιμηθώ σκεφτόμουν μόνο τους στίχους. Καθώς ήμουν στο χώμα και με τσίμπαγαν οι σκορπιοί (γέλια) – δύο φορές με τσίμπησε σκορπιός – για να καταφέρω να κοιμηθώ σκεφτόμουν στίχους. Μάλιστα μία φορά είχα πει και στους συμπαίκτες μου κάποιους στίχους ζητώντας του να μου που πουν τι αίσθηση τους βγάζει, να δω τις αντιδράσεις τους.

 Δεν τους είχα πει ωστόσο ότι το συγκεκριμένο τραγούδι που ετοίμαζα ήταν για τη Eurovision. Ήξεραν απλά ότι ήθελα να φτιάξω ένα κομμάτι. Όταν γύρισα λοιπόν στην Ελλάδα, και είδα το τρέιλερ με την προθεσμία, πήρα αμέσως τηλέφωνο τον φίλο και συνεργάτη μου, που γράφουμε στίχους μαζί, πήρα τον παραγωγό μου, δουλέψαμε πάρα πολύ εντατικά και γρήγορα και καταφέραμε να ολοκληρώσουμε τους στίχους κυριολεκτικά την τελευταία στιγμή.

Υπέβαλλα την αίτηση την τελευταία μέρα της προθεσμίας.  Εκ τότε, προσπάθησα να το βγάλω από το μυαλό μου.Ξέρω ότι δε μπορώ να ελέγξω ποια είναι αυτά τα πέντε άτομα της επιτροπής που θα επιλέξουν 12 από τα 187 τραγούδια, επομένως δεν υπάρχει και λόγος να αγχωθώ ή να ελπίζω σε κάτι. Και στατιστικά αν το δεις, είναι δύσκολο το να περάσεις. Εγώ θεωρώ ότι το τραγούδι είναι πολύ καλό και θα έπρεπε να περάσει.

 Δε μπορώ να ζω όμως έχοντας αυτό συνέχεια στο μυαλό μου. Το παρέδωσα, έκανα αυτό που έπρεπε και θεωρώ ότι δεν θα περάσω. Αυτό είναι το σκεπτικό μου, ότι δεν υπάρχει περίπτωση να με διαλέξουν γιατί ξέρω πόσο δύσκολο είναι. Φυσικά, αν με διαλέξουν θα χαρώ πάρα πολύ, αλλά δεν ζω με αυτή τη σκέψη.

Πόσο αξιοκρατική θεωρείς ότι μπορεί να είναι μια τέτοια διαδικασία. 

Δεν μπορώ να ξέρω. Από τη στιγμή που δεν είναι ένα open festival, που να τα βλέπουμε όλα τα τραγούδια από την αρχή, δε μπορώ να ξέρω και πόσο αξιοκρατικά είναι τα πράγματα…

Εντάξει, 187 τραγούδια θα ήταν λίγο δύσκολο να τα δούμε. Θα θέλαμε τρεις μέρες. 

12 από τα 187  όμως είναι πολύ λίγο. Αν πηγαίναμε στα 50 σε open festival, τότε θα σου έλεγα ότι είναι 100% αξιοκρατικά τα πράγματα. Μέσα μου ωστόσο θέλω να πιστεύω ότι τα πράγματα μπορούν να γίνουν δίκαια. Απ’ την άλλη, δεν μπορώ να ξέρω ποιο είναι το κριτήριο των πέντε ατόμων που απαρτίζουν την επιτροπή, και αν το δικό τους κριτήριο συμφωνεί με το δικό μου.

Είχες δηλώσει συμμετοχή και πριν λίγα χρόνια, όταν τελικά την Ελλάδα εκπροσώπησε ο Βίκτορας Βερνίκος. Εκεί ήταν αξιοκρατικά θεωρείς τα πράγματα.

Νομίζω πως από αυτό που φάνηκε στην πορεία δεν ήταν, αλλά δεν ξέρω. Δεν γνωρίζω λεπτομέρειες για να πω κάτι παραπάνω. Αυτό που ξέρω είναι πως και τότε είχα ένα πάρα πολύ ωραίο τραγούδι, που δεν πέρασε στην επόμενη φάση για να το ακούσουν άνθρωποι. Αυτό το τραγούδι τελικά κυκλοφόρησε, με την εταιρεία του Λάμπρου Κωνσταντάρα χωρίς ωστόσο να δώσω πολύ μεγάλη βάση στην προώθησή του. Λέγεται It’s Up to You.

 Γι’ αυτό λοιπόν και αυτή τη φορά δεν τρέφω ελπίδες. Με έχουν ρωτήσει αν έχω σκεφτεί τι θα κάνω πάνω στη σκηνή σε περίπτωση που είμαι ανάμεσα στους 12 φιναλίστ. Να κάτσω να σκεφτώ τι; Ας έρθει εκείνη η ώρα και θα τα βρω όλα. Σκέψου 187 άτομα να προετοιμάζονται για μια εμφάνιση ενώ θα περάσουν τα 12. Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει.

Σε τι ρυθμούς κινείται το τραγούδι. 

Σίγουρα δεν είναι μπαλάντα, δεν είναι rock… Θα έλεγα ότι κινείται κοντά στο electro-pop. Παντρεύει διάφορα είδη, από το παρελθόν και το τώρα. Κοίταξε, για μένα το κύριο στοιχείο για να πάει ένα τραγούδι μπροστά σε έναν τέτοιο Ευρωπαϊκό διαγωνισμό, πέρα από οτιδήποτε, δεν είναι αν είναι γνωστός ο τραγουδιστής, αν είναι ωραίος ή ωραία. Για μένα όλα έχουν να κάνουν με τη μουσική σύνθεση

Θεωρώ λοιπόν ότι η μουσική σύνθεση του κομματιού που έχουμε παραδώσει είναι πολύ καλή και την πιστεύω. Μετά έρχεται το περιτύλιγμα, η ενορχήστρωση, η οποία εξαρτάται πάντα από τις τάσεις και τα trends κάθε εποχής. Νομίζω πως ο παραγωγός μου έχει κάνει πολύ καλή δουλειά πάνω σε αυτό το κομμάτι του τραγουδιού και είμαστε απόλυτα ικανοποιημένοι από την πρότασή μας.

Είναι ένα τραγούδι που θα σε κάνει να χορέψεις, να τραγουδήσεις ίσως και να συγκινηθείς. Τα έχει όλα. Όσον αφορά τους στίχους, αυτό που μπορώ να πω, είναι ότι θέτει κάποιου είδους δίλημμα που θα μπορούσε οποιοσδήποτε, σε οποιαδήποτε φάση της ζωής του, να κληθεί να αντιμετωπίσει.

Ποιος ήταν ο πρώτος άνθρωπος στον οποίο έβαλες το κομμάτι να το ακούσει για να πάρεις μια γνώμη;

Σίγουρα το ξέρει η γυναίκα μου και ο μεγάλος μου γιος. Ο γιος μου από την πρώτη στιγμή που το άκουσε τρελάθηκε, και κάθε φορά που το ακούει τρέχει πάνω κάτω.

Η γυναίκα σου, είναι αυστηρή κριτής;

Ναι, ναι, είναι αυστηρή. Εννοείται. H γυναίκα μου είναι ο απλός ακροατής, ο άνθρωπος που μπορεί να ακούσει κάτι στο ραδιόφωνο και να του αρέσει ή όχι κάτι. Ο συνεργάτης μου θα δει τεχνικά κομμάτια, όπως η σύνθεση, οι συγχορδίες, που το κοινό δεν καταλαβαίνει, και δεν το νοιάζει γιατί μια γέφυρα πάει στη συγκεκριμένη συγχορδία. Οπότε σίγουρα λαμβάνω πολύ σοβαρά υπόψιν μου την κριτική της γυναίκας μου.

Σε περίπτωση που δεν περάσεις, αυτό το τραγούδι θα το κυκλοφορήσεις;

Ναι. Δεν ξέρω πόσο θα το προωθήσω, αλλά ναι, θα το κυκλοφορήσω γιατί θεωρώ ότι αξίζει.

Έχω την εντύπωση ότι κάποια στιγμή κουράστηκες να παλεύεις με τις δισκογραφικές και έκανες ένα βήμα πίσω.

Δεν ξέρω αν κουράστηκα. Η μόνη επίσημη σχέση που είχα με μία δισκογραφική ήταν το συμβόλαιο που είχα υπογράψει μετά το Greek Idol. Η συγκεκριμένη δισκογραφική στην πορεία πτώχευσα. Δεν τα βρήκαμε και εκ τότε δεν πήγα σε άλλη δισκογραφική.

Ήταν επιλογή σου αυτό;

Με κάποιο τρόπο ναι. Την ίδια περίοδο έπεσε και η κρίση, οπότε ό,τι έκανα το έκανα μόνος μου. Εκ τότε, η μόνη εταιρεία με την οποία έχω επαφή, είναι αυτή του Λάμπρου Κωνσταντάρα, με την οποία όποτε θέλουμε να βγάλουμε ένα τραγούδι, απλά το βγάζουμε χωρίς κάποια περεταίρω δέσμευση. Τώρα βρίσκομαι σε μια φάση που συζητάω με μια δισκογραφική για να δούμε αν μπορούμε να βρούμε κοινό έδαφος να προχωρήσουμε. Θα μου άρεσε να συνεχίσω σε μια δισκογραφική, έχοντας πάντα ως βασικό κριτήριο το να υπάρχει μια καλή επικοινωνία ανάμεσά μας.

Συνεχίζεις όμως τις live εμφανίσεις.

Από τότε που έγινα μπαμπάς σταμάτησα να κάνω live. Με τη γυναίκα μου ζούμε μόνοι μας, δεν έχουμε κάποια βοήθεια από παππούδες ή γιαγιάδες, δεν ζουν εδώ. Μου ήταν επομένως εξαιρετικά δύσκολο να συνεχίσω τα live. Αφοσιώθηκα στο παιδί μου. Τώρα βέβαια, είμαι στη φάση που αρχίζω να μπαίνω πάλι στο παιχνίδι των ζωντανών εμφανίσεων. Ξέρω ότι θα είναι δύσκολο, αλλά το έχω πάρει απόφαση να επιστρέψω.

Είσαι ένας άνθρωπος που ήσουν μια ζωή μέσα στη μουσική, έκανες πάντα live. Πόσο εύκολο ήταν για σένα να απέχεις αυτά τα χρόνια;

Σε τρώει αυτό το πράγμα. Σε τρώει. Κάποια στιγμή όμως, το χωνεύεις. Ξέρεις τους λόγους για τους οποίους το κάνεις. Προσπάθησα να μην το αφήσω ποτέ να με πάρει από κάτω. Ωστόσο ήταν κάτι που με πλήγωνε, γι’ αυτό και τώρα αποφάσισα ότι είναι η στιγμή να επιστρέψω.

Τώρα όμως έγινες ξανά μπαμπάς.

Ναι, θα είναι ακόμα πιο δύσκολο, αλλά δεν πειράζει.

Το σκέφτεσαι ότι μπορεί να χρειαστεί πάλι να απέχεις για κάποιο διάστημα.

Αυτό μπορεί οποιουδήποτε στιγμή να γίνει. Απλά έχω πει ότι αυτή τη φορά θα τα δώσω όλα και θα βρω τρόπο να το κάνω. Βοηθάει και το γεγονός ότι ήμουν ήδη μπαμπάς, και όλο αυτό το έχω ξαναζήσει. Τώρα, με το δεύτερο παιδί, είμαστε πολύ πιο χαλαροί και εγώ και η γυναίκα μου. Στην πρώτη εγκυμοσύνη ήμασταν τρελαμένοι.

Είναι και αυτό αγόρι;

Ναι είναι αγόρι.

Πόσο σε άλλαξε η πατρότητα;

Ένα παιδί σου μαθαίνει πάρα πολλά. Σε αλλάζει ολοκληρωτικά, σου μαθαίνει να είσαι πιο υπεύθυνος. Δεν μπορείς να κάνεις πράγματα που έκανες παλιά όταν έχεις ένα παιδί. Αποκτάς περισσότερη υπομονή. Πλέον δε μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς το παιδί. Δε μπορώ καν να σκεφτώ πως ήταν η ζωή μου πριν.

Ως γονιός πλέον, έχεις κατανοήσει συμπεριφορές των δικών σου γονιών που παλιότερα δεν καταλάβαινες:

Αρχικά καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι να μεγαλώνεις ένα παιδί. Και ναι, τώρα καταλαβαίνω πολύ πιο εύκολα τις μαμάδες μας, τους μπαμπάδες μας που μας μεγάλωσαν σε άλλες εποχές.

Ποια στοιχεία έχει πάρει ο μεγάλος σας γιος από εσένα;

Ακόμη είναι πολύ μικρός. Σίγουρα όμως του αρέσουν τα γλυκά (γέλια). Του αρέσει να χορεύει, έχει έντονες εκφράσεις, όπως κι εγώ.

Όταν έλεiπες πως ήταν τα πράγματα;

Για μένα ήταν σίγουρα δύσκολα. Όταν δεν τρως, δυο πράγματα συμβαίνουν. Πρώτον ξεχνάς πολλά πράγματα, ακόμα και τη φράση που θες να πεις και δεύτερον, γίνεσαι υπερβολικά ευαίσθητος. Σε συζητήσεις με άλλους συμπαίκτες μου, επίσης γονείς, πολλές φορές κλαίγαμε. Μέσα μου όμως ήξερα ότι έχω πάει εκεί και για την οικογένειά μου.

Πόσο εύκολο ήταν να τον αποχωριστείς;

Ήταν δύσκολο διότι ήταν και βράδυ και έπρεπε να πάει για ύπνο. Είχε περάσει η ώρα που κοιμάται κανονικά και ήδη είχε αρχίσει τη γκρίνια. Αν του έλεγα ότι θα φύγω θα γινόταν χαμός στο σπίτι. Οπότε, απλά κάποια στιγμή κοιμήθηκε και όταν ξύπνησε ο μπαμπάς απλά δεν ήταν εκεί. Το διχειρίστηκε πολύ καλά και η γυναίκα μου.

Η Λίλα άλλωστε ήταν και εκείνη που με ενθάρρυνε στο να μπω στο Survivor. Μου έλεγε να μην ανησυχώ, ότι θα πάει στη μαμά της για να έχει βοήθεια, μιας και ήταν ήδη έγκυος στο δεύτερο παιδί μας, ο χειρισμός της ήταν εξαιρετικός.

Νομίζω πως γενικότερα σε στηρίζει πολύ, σε όλες τις επιλογές σου.

Αλήθεια είναι αυτό. Είναι πολύ σημαντικό να έχεις δίπλα σου κάποιον να σε στηρίζει. Θα μπορούσε να μου πει ότι έχουμε ήδη ένα παιδί, είναι έγκυος στο δεύτερο και δε γίνεται να την αφήσω. Εκείνη όμως ήταν πολύ κουλ. Ήταν δύσκολη η απόφαση να πάω, και πάρθηκε και σε μικρό χρονικό διάστημα.

Πως προέκυψε αυτή η συμμετοχή στο Survivor.

Έγιναν όλα πάρα πολύ γρήγορα. Από εκεί που τη μια μέρα βρισκόμουν σε διακοπές, ξαφνικά μέσα σε μια εβδομάδα βρέθηκα στον Άγιο Δομίνικο. Τη δήλωση, την έκανε η γυναίκα μου, αλλά δε το είχαμε πάρει στα σοβαρά. Με κάλεσαν για casting, δεν πίστευα ότι θα με πάρουν. Η αρχική μου σκέψη όταν μου ανακοίνωσαν ότι τελικά είμαι ανάμεσα στους παίκτες που θα μπουν, ήταν να αρνηθώ. Τελικά όμως αποδέχτηκα την πρόκληση.

Ποιά ήταν η μεγαλύτερη δυσκολία που αντιμετώπισες εκεί; Είχε να κάνει με το φαγητό; Τα αγωνίσματα; Τις μεταξύ σας σχέσεις;

Νομίζω η μεγαλύτερη δυσκολία είχε να κάνει με την υγρασία, τα ρούχα δε στέγνωναν ποτέ και φυσικά η απουσία του παιδιού μου. Σαφώς και πρέπει να έχεις υπομονή σε συμπεριφορές αλλά αυτά είναι πράγματα που ξεπερνιούνται. Δεν είχαμε ιδιαίτερες εντάσεις και ξεσπάσματα. Σίγουρα μπορεί να υπήρξαν στιγμές εκνευρισμού όμως όχι κάτι ιδιαίτερο.

Πόσο εύκολο είναι να συνυπάρξεις με τόσους άγνωστους ανθρώπους από τη μια μέρα στην άλλη;

Πρέπει να έχεις υπομονή, να δέχεσαι συμπεριφορές που είτε γινόντουσαν επειδή οι κάμερες ήταν μπροστά είτε γινόταν επειδή κάποιος δεν ήταν αρκετά ώριμος ακόμη για να διαχειριστεί με έναν διαφορετικό τρόπο τα πράγματα. Προσωπικά θεωρώ ότι χειρίστηκα τα πράγματα όπως έπρεπε. Μπήκα και βγήκα από το παιχνίδι ο ίδιος.

Και στη ζωή μου έχω κληθεί να συνυπάρξω με άλλους ανθρώπους, απλώς εκεί οι συνθήκες ήταν πιο δύσκολες. Το σώμα σου είναι γεμάτο τραύματα, βρίσκεσαι ξαφνικά χωρίς φαγητό και πρέπει πολύ γρήγορα να βρεις τον τρόπο να προσαρμοστείς.

 Νομίζω πως και όσοι σε έχουν γνώριζαν πριν το παιχνίδι μπορούν να πουν ότι ήσουν ο ίδιος άνθρωπος μέσα και έξω από το ριάλιτι επιβίωσης.

 Αυτό είναι αλήθεια. Ωστόσο, ακόμη και άτομα που δε με γνώριζαν πριν μου έχουν στείλει μηνύματα για να μου πουν συγχαρητήρια για την πορεία και τη στάση μου μέσα σε αυτό.

Θα ξαναδοκίμαζες κάτι αντίστοιχο;

Υπό ορισμένες προϋποθέσεις ναι, θα το ξαναδοκίμαζα.

 Από εδώ και πέρα, πως βλέπεις τον Παναγιώτη; Θα επιστρέψεις στη δουλειά που είχες πριν το Survivor ή θα επικεντρωθείς αποκλειστικά στη μουσική;

Επειδή πλέον έχουμε και ένα δεύτερο παιδί, αναγκαστικά συνεχίζω στη δουλειά που είχα πριν. Θα προσπαθήσω να τα συνδυάσω με τη μουσική, μέχρι και αν αυτή πάρει τον κύριο λόγο. Δυστυχώς ζούμε σ εποχές που πολλοί άνθρωποι αναγκάζονται να κάνουν περισσότερες από μια δουλειές για να επιβιώσουν. Ανάμεσα σε αυτούς βρίσκομαι κι εγώ.

 Έχεις ζήσει και ένα μεγάλο μέρος της ζωής σου στο εξωτερικό. Βλέποντας την κατάσταση στην Ελλάδα, έχεις σκεφτεί ποτέ να μετακομίσεις μόνιμα έξω;

Αυτό ήταν το πιο εύκολο πράγμα που θα μπορούσα να κάνω όταν ξέσπασε η κρίση. Εγώ όμως έκανα το ακριβώς αντίθετο. Για ποιο λόγο λοιπόν να το κάνω τώρα; Θα έπρεπε να είχα μια πρόταση για μια εξαιρετικά καλή δουλειά για να το σκεφτώ. Νομίζω όμως ότι τα παιδιά μου θέλω να μεγαλώσουν στην Ελλάδα.

Για χρόνια έμενες στο κέντρο της Αθήνας, γιατί αποφάσισες να φύγεις;

Ψάχναμε πάνω από έναν χρόνο με τη γυναίκα μου ένα πιο μεγάλο σπίτι να νοικιάσουμε. Κάποια στιγμή είχαμε απογοητευτεί. Τελικά βρήκαμε ένα σπίτι στη Λούτσα σε πολύ καλή ευκαιρία. Είναι η καλύτερη απόφαση που έχω πάρει. Είναι σαν να βρισκόμαστε σε ένα μικρό χωριό, έχεις την παραλία δίπλα σου, και ταυτόχρονα είσαι και δίπλα στο κέντρο.

Τώρα όταν οδηγώ στο κέντρο μου φαίνεται πολύ περίεργο που τόσα χρόνια ζούσα σε αυτό. Aγαπώ το κέντρο αλλά δε νομίζω ότι θα μπορούσα να ζήσω πάλι σε αυτό.

Εγώ αυτό που γνωρίζω από σένα τόσα χρόνια είναι ότι είσαι ένας άνθρωπος που είναι μόνιμα στην “τσίτα”. Πλέον όμως νομίζω ότι έχεις ρίξει λίγο τους ρυθμούς σου. Μου φαίνεσαι πιο χαλαρός.

Σε αυτό σίγουρα βοήθησε το ότι μετακομίσαμε έξω από την Αθήνα. Έχω χαλαρώσει γενικότερα. Δεν αφήνω πλέον το άγχος να με καταβάλει τόσο πολύ. Αυτό θεωρώ πως είναι κάτι που όλοι μας πρέπει να δουλέψουμε.

Αν στο μέλλον ένας από τους δυο γιους σου, σού πει ότι θέλει να ασχοληθεί με τη μουσική θα τον αποτρέψεις ή θα τον ενθαρρύνεις να το κάνει;

Αυτό που θέλω και για τους δυο γιους μου είναι να κάνουν αυτό που πραγματικά θέλει η καρδιά τους. Ό,τι κι αν είναι αυτό, είτε είναι κάτι που αρέσει σε μένα είτε όχι, θα τους στηρίξω. Το μόνο που θέλω όμως, είναι αυτό που θα αποφασίσουν να κάνουν να το κάνουν σωστά. Θα είμαι δίπλα τους σε όλα, και αν έχω κάποιες ενστάσεις σε κάτι, θα το συζητήσω μαζί τους, να δω γιατί θέλουν το καθετί. Γενικότερα, είμαι της άποψης ότι πρέπει να συζητάμε με τα παιδιά μας και να στηρίζουμε τα όνειρά τους.

Με ποιο μήνυμα θα ήθελες να κλείσουμε;

Με το να μη σταματάμε να κυνηγάμε τα όνειρά μας. Είμαι της άποψης πως πρέπει να κάνουμε όσα θέλουμε και να μη ζούμε με απωθημένα. 

Φωτογραφίες: Πέτρος Χόντος