Ο Σόλων Τσούνης, ο οποίος υποδύεται τον Διονύση στην επιτυχημένη σειρά Το σόι σου, μίλησε στην εκπομπή Happy Day και παραχώρησε μία αποκαλυπτική συνέντευξη. Ο ταλαντούχος ηθοποιός μεταξύ άλλων μίλησε για την καλλιτεχνική του φύση, το ενδεχόμενο να αποκτήσει οικογένεια, αλλά και για την απώλεια του πατέρα του, η οποία του στοίχισε πολύ.
Τι αποκάλυψε ο Σόλων Τσούνης για την απώλεια του πατέρα του
Αρχικά, μιλώντας για την επιτυχημένη σειρά και το γεγονός ότι επέστρεψε μετά από 10 χρόνια, είπε: «Το Σόι σου το βρίσκω πιο ώριμο και εξελιγμένο από εμάς. Τώρα θα γίνω 45, όταν ξεκινήσαμε ήμουν 35. Βλέπω τις διαφορές ότι μεγαλώνω, ωριμάζω, “βαραίνω”. Και ο Διονύσης παθαίνει όλα αυτά που παθαίνει και ο Σόλωνας στην πραγματικότητα, έχει παιδί τώρα. Φέρεται πιο ώριμα» είπε ο ηθοποιός.
Για το ενδεχόμενο να αποκτήσει ένα παιδί, αποκαλύπτει: «Το να αποκτήσω παιδί είναι κάτι που δεν το πιέζω, λέω “το θέλω, μου αρέσει κάτι, και άμα είναι να μου το φέρει η ζωή, καλώς να μου το φέρει”. Το να αποκτήσω οικογένεια δεν ήταν κάτι πολύ μακρινό, αλλά δεν έφτασα ποτέ πολύ πολύ κοντά. Μεγαλώνοντας έχω πετάξει τις ανασφάλειες που είχα μικρότερος. Μπορεί να χτυπιόμουν στα γυμναστήρια όλη μέρα, πλέον δεν το κάνω ως προτεραιότητα, δεν το χρησιμοποιώ με αυτή τη ματαιοδοξία που είχα μικρότερος. Θέλω να κάνω τα πράγματα που μου αρέσουν, όχι αναγκαστικά. Έχω πετάξει ανασφάλειες, έχω πετάξει άγχη, θέλω να περνάω καλά, να μη ζω με ένα άγχος».
Μιλώντας για την αγάπη του για τις Τέχνες, τονίζει: «Μου αρέσει να μαθαίνω τέχνες, να τις εξασκώ και εξελίσσομαι μέσα από αυτές. Η κεραμική είναι η τελευταία αγάπη που έχω μπει σε φάσεις σπουδής. Ζωγραφίζω, έχω σπουδάσει φωτογραφία, οι τέχνες κάπως συνδέονται μεταξύ τους. Η κεραμική σε γειώνει γιατί το υλικό είναι το χώμα, είναι ο πηλός. Θέλει τρομερή αυτοσυγκέντρωση, θέλει τρομερή ακρίβεια. Η ζωγραφική μου προσφέρει μία απόλυτη απομόνωση με το περιβάλλον, έρχομαι σε επαφή με τον εσωτερικό μου κόσμο. Αυτό συνέβη από 3-4 χρονών, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου είχα την ανάγκη να ζωγραφίζω. Θυμάμαι ότι το πρόσεξαν και οι γύρω μου. Γενικώς είναι ανθρωποκεντρικά τα έργα».
Τέλος, αναφερόμενος στην απώλεια του πατέρα του, εξομολογείται: «Έχω χάσει τον πατέρα μου, τον έχω ζωγραφίσει, και την γιαγιά μου, την οποία την έχασα ένα χρόνο πριν τον πατέρα μου. Την ημέρα που έφυγε έκατσα και την ζωγράφισα από μία φωτογραφία της, είναι σαν να λες “αντίο” στην κάθε ρυτίδα της, το ίδιο έκανα και με τον πατέρα μου όταν τον χάσαμε. Την μοίρασα στην οικογένειά μου. Είναι πολύ δύσκολο για έναν γιο να χάνει τον πατέρα του. Είναι η στιγμή που ο άντρας γίνεται άντρας, είναι σαν να ανδρώνεται, είναι σαν ν’ αναλαμβάνεις εσύ τα ηνία. Της μαμάς δεν της αρέσει πολύ να έρχεται στην Αθήνα, είναι στο Αγρίνιο, ασχολείται με τον κήπο της. Σίγουρα βλέπει τις σειρές».
