Ο Μάρκος Σεφερλής παραχώρησε συνέντευξη στο ένθετο Secret των Παραπολιτικών και τη Σάσα Σταμάτη. Ο αγαπημένος κωμικός ηθοποιός που «σκίζει» σε κάθε του παράσταση, μίλησε για τη συνεργασία του με το Mega, για την τηλεόραση, ενώ αναφέρθηκε και στην σύζυγό του, Έλενα Τσαβαλιά.
Οι αποκαλύψεις του Μάρκου Σεφερλή
Μιλήστε µας γι’ αυτό που µας ήρθε «µπαµ», το συµβόλαιο µε το Mega.
Εγινε πρόταση από το Mega να πάρει τις παραστάσεις µου για 15 χρόνια. Τιµητική πρόταση. Mega είναι. Το µεγαλύτερο κανάλι αυτήν τη στιγµή στην ελληνική τηλεόραση. Με πολύ σηµαντικούς ανθρώπους του χώρου να το απαρτίζουν. Πολλά χρόνια, που ξέρουν τι κάνουν. Αρα λοιπόν για µένα αυτή η πρόταση ήταν τιµητική και σηµαίνει πολλά. Γιατί φαίνεται ότι αναγνωρίζεται όλος ο κόπος που έχω κάνει αυτά τα χρόνια.
Είµαι ο µοναδικός αυτήν τη στιγµή που παίζονται οι θεατρικές παραστάσεις µου στην τηλεόραση. Είναι ένα «προϊόν» οι παραστάσεις µου για όλη την οικογένεια. Σε αντίθεση µε άλλες παραστάσεις που θα έχεις δει – επειδή βλέπω ότι πας παντού-, όπου χρησιµοποιούν άλλα τεχνάσµατα για να κάνουν τον κόσµο να γελάσει. Και µιλάω για βωµολοχίες, που εµένα µε ενοχλούν πάρα πολύ. Εγώ, βλέπεις, δεν χρησιµοποιώ ούτε µία βωµολοχία στις παραστάσεις µου, γι’ αυτό και έρχονται οικογένειες να τις δουν.
Είναι κάτι που µου λέει ο κόσµος: «Ευχαριστούµε που µπορούµε να δούµε µια παράσταση µαζί µε τα παιδιά µας». Αρα λοιπόν φροντίζω να κάνω τον κόσµο να γελάσει µε άλλα πράγµατα. Με αστεία λεκτικά. Με γκαγκς. Με οπτικά. ∆ηλαδή παίζω µε το κορµί µου. Παίζω µε τις µουσικές. Παίζω µε διάφορες τεχνικές που έχω για να κάνω τον κόσµο να γελάσει.
Ετοιµάζετε κάτι για την τηλεόραση;
Στην αρχική συµφωνία ήταν να κάνουµε και µερικά πράγµατα στην τηλεόραση, αλλά δεν είναι κάτι που πρέπει να γίνει µε το µαχαίρι στον λαιµό. Ετσι κι αλλιώς, τόσα χρόνια έχω κάνει πολλή τηλεόραση κι εγώ πια θέλω τα πράγµατα να γίνονται λίγο πιο ξεκούραστα. Εννοώ, λιγότερο αγχωτικά.
Γιατί πάντα στην ελληνική τηλεόραση συµβαίνει αυτό: σου λένε την Παρασκευή «σου δίνουµε τη σειρά» και τη ∆ευτέρα πρέπει να είναι στον αέρα. Και πρέπει να έχεις φτιάξει σε ένα διήµερο σκηνικά… Εντάξει, αλλά πια νοµίζω ότι δεν θέλω να το κάνω έτσι. Θέλω να κάνω πράγµατα, να έχω τον χρόνο µου. ∆εν πιέζοµαι, δεν µε ενδιαφέρει να είµαι στην τηλεόραση για να είµαι. Σου είπα, έχω κάνει πολλή τηλεόραση.
Πώς είναι να παίζετε και να σας παρακολουθεί ο γιος σας από κάτω;
Να παίζω εγώ και να είναι ο γιος από κάτω: κοίτα, είναι πολύ ωραίο το συναίσθημα. Όταν παίζουμε, ας πούμε, μια κωμωδία γενικά ή καμιά επιθεώρηση, εγώ θέλω να ακούω το γέλιο του. Είναι για μένα μια επιβεβαίωση, γιατί ξέρω ότι με αγαπάει. Ξέρω ότι έχει έρθει να δει τον μπαμπά του και τη μαμά του και να περάσει καλά. Αλλά, επειδή ο Χάρης δεν γελάει για να σου κάνει το χατίρι, γελάει με αυτά που του αρέσουν. Σήμερα, ας πούμε, τον έβλεπα, χτυπιόταν! Είχε κοκκινίσει κιόλας, γιατί είναι και πολύ σεμνός και πολύ διακριτικός. Ούτε θέλει να νομίζει ο κόσμος ότι γελάει επίτηδες, κατάλαβες.
Ας μιλήσουμε για την κ. Τσαβαλιά. Είναι δύσκολη συνεργάτιδα;
Καθόλου. Είναι, πώς να σου πω…, στρατιώτης! Μαθαίνει τη δεύτερη, τρίτη μέρα τα λόγια της και μας αγχώνει όλους τους άλλους. Έρχεται διαβασμένη. Της λέω: «Ρε, Έλενα, άσε να τα μάθουμε κι εμείς! Κάτσε να το διαβάσουμε δυο-τρεις φορές το έργο, τέσσερις-πέντε, να μας “κάτσουνε” κι εμάς, να καταλάβουμε τι λέει». Και έρχεται διαβασμένη και το λέει απέξω! Μας κομπλάρει. Μας αγχώνει… Από κει και πέρα, όμως, είναι σταθερή, γρήγορη, αντιληπτική. Δηλαδή, της λες κάτι και το πιάνει αμέσως. Δεν με κουράζει καθόλου και είναι μια συνεργάτιδα που θέλω να έχω σε όλες μου τις δουλειές.
Είναι δύσκολο το ότι είναι και σύζυγός σας ταυτόχρονα;
Καθόλου, γιατί νομίζω πως μέσα στον χώρο του θεάτρου συμπεριφερόμαστε ως συνεργάτες, ως επαγγελματίες ηθοποιοί. Έχει το καμαρίνι της. Έχω το δικό μου. Δηλαδή έχουμε τις ώρες μας. Θα βρεθούμε πάνω στη σκηνή. Θα της κάνω τις παρατηρήσεις μου κανονικά, όπως κάνω σε όλους τους ηθοποιούς. Δεν είναι ότι είμαστε μέρα-νύχτα δίπλα ο ένας στον άλλον «έλα, μωρό μου» και «αγαπούλα μου». Εδώ πέρα λειτουργούμε γιατί είμαστε αληθινοί. Λειτουργούμε ως συνάδελφοι. Αλλά είναι σημαντικό να είναι ο άνθρωπός σου πάνω στη σκηνή μαζί σου, γιατί θα σου πει και τα λάθη σου, που τυχόν θα υπάρχουν, θα σου πει την άποψή του.
Πάντα όμως με αγάπη, με ειλικρίνεια και με στόχο το καλό. Όχι γιατί «πρέπει να σ’ την πει». Άρα λοιπόν είναι συν το να είναι στη δουλειά, από όλες τις πλευρές. Και το κυριότερο, αρέσει στον κόσμο. Θέλει να μας βλέπει μαζί, άσχετα αν όλα αυτά τα χρόνια μάς χωρίζουν, μας ξαναχωρίζουν, γιατί θέλουν να υπάρχει μια «σκιά» γύρω από το όνομα του Σεφερλή κυρίως παρά της Τσαβαλιά. Θέλω να πω ότι το κακό είναι να θεωρεί ο θεατής «α, ο Σεφερλής τραβάει ζόρι αυτήν την περίοδο». Βλέπουν ότι ούτε αυτό έχει πιάσει όλα αυτά τα χρόνια. Βλέπουν ότι είμαστε μαζί και στη ζωή και στη σκηνή και περνάμε καλά.
