Συνέντευξη στην Άνα Τσακβελάτζε, Ρωσίδα τενίστρια πρώην Νο5 της παγκόσμιας κατάταξης, και στο podcast «First&Red», έδωσε ο Στέφανος Τσιτσιπάς.
Λίγο πριν οι τενίστες μπουν σε ρυθμούς χωμάτινης επιφάνειας, ο Στέφανος Τσιτσιπάς ψάχνει να βρει τον παλιό καλό του εαυτό, δίχως να τα έχει καταφέρει μέχρι στιγμής. Ο Έλληνας τενίστας δεν είναι σταθερός, όντας ικανός να κερδίσει οποιονδήποτε αντίπαλο αλλά και να χάσει από οποιονδήποτε τενίστα.
Ο Στέφανος Τσιτσιπάς παραχώρησε μεγάλη συνέντευξη στη Ρωσίδα Άνα Τσακβελάτζε. Η πρώην Νο5 τενίστρια της παγκόσμιας κατάταξης έκανε ερωτήσεις στα ρωσικά και ο Έλληνας τενίστας, ο οποίος είναι μισός Ρώσος από την πλευρά της μητέρας του, απαντούσε στα ελληνικά.
Ο Τσιτσιπάς μίλησε για τους νέους στόχους του, την σχέση με τον Γκόραν Ιβανίσεβιτς, ενώ τόνισε μεταξύ άλλων πως είναι καλός άνθρωπος και δεν θέλει να βλάψει κανένα.
«Η αυτοπεποίθησή σου καταστρέφεται όταν το σώμα σου δεν είναι όπως θα ήθελες να είναι», δήλωσε ο Τσιτσιπάς για τις δύσκολες στιγμές που πέρασε την περσινή σεζόν.
«Όταν δεν βρίσκεται στην κατάσταση που θέλεις. Το να είμαι τραυματισμένος για έξι ή επτά μήνες είχε τεράστιο αντίκτυπο στην υγεία μου, στα συναισθήματά μου, στον τρόπο που αντιλαμβάνομαι την καριέρα μου. Το να έχεις ένα υγιές σώμα οδηγεί τελικά και σε μια υγιή ψυχική κατάσταση. Οπότε ήταν σίγουρα δύσκολο να περάσω τέτοια σκαμπανεβάσματα μέσα στη χρονιά.
Και το να κερδίζω τους καλύτερους παίκτες σε εκείνο το συγκεκριμένο κομμάτι της σεζόν δεν ήταν σίγουρα ο βασικός στόχος. Πέρσι ξεκίνησα αρκετά καλά. Κέρδισα το τουρνουά, ένιωθα ότι βρισκόμουν στον σωστό δρόμο. Αλλά όσο προχωρούσε η σεζόν, τόσο πιο δύσκολα γίνονταν τα πράγματα. Και από τη στιγμή που ξεκίνησαν όλα, σταμάτησα να νιώθω στήριξη κάτω από τα πόδια μου. Ένιωσα σαν να έχασα την ισορροπία μου», πρόσθεσε.
Για το τι έκανε από τον Σεπτέμβριο όταν τελείωσε για εκείνον η περσινή σεζόν: «Μόνο προπόνηση. Δεν θα το πιστέψεις, αλλά προπονούμουν κάθε μέρα. Προσπαθούσα να επανέλθω από τον τραυματισμό. Θυμάμαι ότι ήμουν στο δωμάτιο του ξενοδοχείου μου το επόμενο πρωί μετά την ήττα στο US Open. Δυσκολευόμουν να σηκωθώ από το κρεβάτι. Τόσο πολύ πονούσα το επόμενο πρωί.
Θυμάμαι να μπαίνω στο αυτοκίνητο εκείνο το βράδυ, επειδή ο αγώνας μου τελείωσε πολύ αργά. Και μετά βίας μπορούσα να περπατήσω. Θυμάμαι να σκέφτομαι: Τι κάνω εδώ; Τι κάνω στη Νέα Υόρκη; Τι κάνω με την καριέρα μου; Αυτή ήταν η πρώτη σκέψη που μου ήρθε στο μυαλό. Θυμάμαι να μιλάω με τον πατέρα μου εκείνη τη στιγμή και να του λέω: Δεν πρόκειται να παίξω μέχρι να είμαι 100% έτοιμος. Εκεί σταμάτησα. Δεν κράτησα την υπόσχεσή μου. Είχα ακόμα πολύ πάθος και επιθυμία να παίξω για τη χώρα μου στο Davis Cup. Παίξαμε απέναντι στη Βραζιλία. Αλλά ήταν περισσότερο μια εσωτερική δύναμη που με ώθησε σε αυτή την απόφαση. Δεν σκεφτόμουν τον εαυτό μου. Σκεφτόμουν την ομάδα».
«Είμαι καλά και δεν νιώθω καμία ενόχληση. Οπότε του οφείλω πολλά. Με βοήθησε να αρχίσω να κερδίζω ξανά. Και τελικά, να ξαναβρώ τον εαυτό μου», δήλωσε ακόμα ο Τσιτσιπάς, μιλώντας με τα καλύτερα λόγια για τον Γερμανό γιατρό του Χανς Βίλεμ Μιούλερ Βόλφαρτ.
«Είμαι καλός άνθρωπος»
Για το αν η περσινή σεζόν ήταν η πιο δύσκολη της καριέρας του: «Ναι, 100%. Ήταν από εκείνες τις στιγμές και καταστάσεις που σε φέρνουν στο μέγιστο άγχος. Δοκιμάζουν τα όριά σου. Φαντάσου: πηγαίνεις από τουρνουά σε τουρνουά και σκέφτεσαι, εντάξει, μπορώ να παίξω, σίγουρα μπορώ να παίξω αυτή την εβδομάδα. Και μετά, λίγες ώρες πριν τον αγώνα, καταλαβαίνεις ότι δεν μπορείς. Και αυτό συνέβη δύο ή τρεις φορές στη σειρά. Αφού έπαιξα στη Σαουδική Αραβία, πήγα στη Βιέννη. Ήθελα να παίξω στο Παρίσι–Βερολίνο, αλλά δεν μπορούσα. Και ήταν πολύ οδυνηρό για μένα να συνειδητοποιήσω ότι η σεζόν μου είχε τελειώσει. Όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά, τι σε βοηθά να μην το σκέφτεσαι;
Για το τι τον βοηθάει σε αυτές τις δύσκολες στιγμές: «Το να υπενθυμίζω στον εαυτό μου ότι είμαι καλός άνθρωπος και ότι έχω κάνει πολλά καλά πράγματα χωρίς να βλάψω κανέναν. Δεν πληγώνω κανέναν. Δεν έχω κακές προθέσεις απέναντι σε κανέναν. Και αυτό μου θυμίζει ότι, ναι, θα σου συμβούν κακά πράγματα, αλλά πρέπει να είσαι γενναίος και να τα αντιμετωπίζεις κατά πρόσωπο. Έχω καλές προθέσεις απέναντι στους άλλους ανθρώπους και ειλικρινά δεν θέλω να πληγώσω κανέναν. Νιώθω ότι αυτό είναι η κινητήριος δύναμή μου κάθε μέρα. Αν κάτι επιστρέψει σε μένα σαν μπούμερανγκ, προσπαθώ να το διαχειριστώ μένοντας σιωπηλός και ήρεμος, χωρίς να αντιδρώ με οποιονδήποτε τρόπο».
Για την άποψη της μητέρας του ότι μόνο οι Αλκαράθ και Σίνερ μπορούν να κατακτήσουν αυτή τη στιγμή Grand Slam: «Νομίζω ότι υπάρχουν πολλοί παίκτες που μπορούν να κερδίσουν Grand Slam, και όχι μόνο ο Κάρλος και ο Γιάνικ. Αν και αυτοί οι δύο έχουν δείξει εκπληκτική σταθερότητα τα τελευταία χρόνια και ήταν σχεδόν σε κάθε τελικό. Η μητέρα μου μιλά σαν να έχει παίξει εναντίον τους. Στην πραγματικότητα, απλώς κρίνει απ’ έξω, με βάση την εμπειρία της. Πιστεύω ότι υπάρχουν και άλλοι υποψήφιοι για να κερδίσουν Major. Δεν νομίζω ότι είναι μόνο ο Γιανίκ και ο Κάρλος».
Για το αν μπορεί ο ίδιος: «Δεν ξέρω αν είμαι στη λίστα. Αν είμαι υγιής, τότε ίσως ναι. Και δεν θα έπαιζα στα Grand Slams αν πίστευα ότι δεν μπορώ να κερδίσω. Θα είχα σταματήσει από χθες. Αλλά νομίζω ότι υπάρχουν πολλοί σπουδαίοι και ταλαντούχοι παίκτες που έχουν καλές πιθανότητες να κερδίσουν τέτοια τουρνουά. Ποιον να αναφέρω; Ο Αλεξάντερ Ζβέρεφ έχει βρεθεί πολύ κοντά μερικές φορές. Φυσικά, υπάρχουν κάποιες στιγμές στο παιχνίδι του στις οποίες μπορεί να φτάσει ακόμη πιο κοντά στο όριο.
Αλλά νομίζω ότι είναι ένας εξαιρετικός υποψήφιος για τον τίτλο σε Grand Slam. Ο Λορέντζο Μουζέτι έχει δείξει μεγάλη πρόοδο στο παιχνίδι του τελευταία. Τον έχω δει από κοντά. Βλέπω ότι έχει βελτιωθεί πολύ. Αν συνεχίσει στο ίδιο πνεύμα, πιστεύω ότι θα είναι κι αυτός υποψήφιος για τίτλο. Παρότι πολλοί λένε ότι το backhand με το ένα χέρι είναι μειονέκτημα στο σύγχρονο τένις, εγώ πιστεύω ότι είναι ικανός».
Ο Στέφανος Τσιτσιπάς παραδέχτηκε ότι οι στόχοι του δεν είναι πλέον οι ίδιοι. «Έχουν προσαρμοστεί. Οι στόχοι μου έχουν προσαρμοστεί από τότε που ξεκίνησα στο tour. Όταν ξεκινάς νέος, έχεις όλα αυτά τα τρελά όνειρα και ιδέες για τον εαυτό σου, ότι θα αλλάξεις τον κόσμο με το τένις σου. Και όταν ηρεμήσεις λίγο, βλέπεις μια πιο ρεαλιστική εικόνα και μια πραγματική κατάσταση. Το καθημερινό τένις με προσγείωσε. Το τένις, πάνω απ’ όλα, έγινε για μένα αυτό που καλλιεργεί την εσωτερική πειθαρχία. Με βοήθησε να κατανοήσω τα αδύνατα και τα δυνατά μου σημεία, όχι μόνο ως παίκτης αλλά και ως άνθρωπος. Έκανα λάθη μέσα και έξω από το γήπεδο, και θα έλεγα ότι αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Δεν είναι αδυναμία, είναι μια μορφή μεταμόρφωσης, μια αλλαγή που περνάς. Είναι πολύ σημαντικό για την καριέρα μου και, κυρίως, είναι σημαντικό να περνάς αυτές τις ίσως χαζές στιγμές του παρελθόντος, να τις ξανασκέφτεσαι και να ρωτάς τον εαυτό σου: πώς μπορώ να γίνω καλύτερος την επόμενη φορά; Το τένις μου επέτρεψε να ονειρεύομαι και οι στόχοι μου σήμερα είναι διαφορετικοί από αυτούς που είχα όταν ξεκίνησα, ως προς το πώς προσεγγίζω την καθημερινότητά μου και την προπόνηση.
Ο βασικός μου στόχος είναι να είμαι υγιής όλη τη χρονιά και ίσως να βρεθώ ξανά σε τελικούς Grand Slam. Και στους τελικούς των Major ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να συμβεί».
Για το σχόλιο της μητέρας του ότι θα μπορούσε να τον βοηθήσει να γίνει καλύτερος: «Η μητέρα μου είναι πολύ παθιασμένη με το παιχνίδι. Με αγαπά πολύ και θέλει το καλύτερο για μένα. Αλλά δεν έχει σταθερή καθημερινή παρουσία. Έχει να κάνει με τα συναισθήματά της. Έχει πολλά συναισθήματα και έντονη φόρτιση. Την αγαπώ απεριόριστα. Είναι ο αγαπημένος μου άνθρωπος. Στο παρελθόν με βοήθησε πάρα πολύ. Αλλά, δυστυχώς, στην ηλικία της δεν είναι εύκολο να ταξιδεύει μαζί μου όλο τον χρόνο. Και νομίζω ότι η ομάδα μου έχει ήδη αρκετά μέλη της οικογένειας. Θα ήταν υπερβολή».
Μιλώντας για μια παρέμβαση που είχε κάνει η μητέρα του σε μια συνέντευξη τύπου του στο παρελθόν, όταν ο ίδιος είχε δηλώσει ότι χρειάζεται μια απόσταση από τους γονείς του είπε: «Τώρα είναι πολύ πιο εύκολο για μένα με τους γονείς μου. Θυμάμαι ότι υπήρξε μια φάση που ακόμα εξελισσόμουν και μάλλον ήθελα να είναι λίγο πιο μακριά. Ήμουν σε διαφορετική φάση τότε. Τώρα δεν με ενοχλεί καθόλου. Σίγουρα ξέρω να επικοινωνώ μαζί τους καλύτερα απ’ ό,τι πριν από πέντε χρόνια. Απλώς μεγάλωσα. Άρχισα να τους βλέπω περισσότερο ως μέρος της ομάδας και της καθημερινότητάς μου, αντί να θέλω να απομακρυνθώ και να κάνω τα πράγματα μόνος μου. Η στάση μου άλλαξε. Τους βλέπω με τελείως διαφορετικό μάτι. Και δεν πιστεύω ότι θέλουν να με πληγώσουν. Απλώς αγαπούν πολύ το παιχνίδι. Θέλουν να με βοηθήσουν. Δεν μπορούν να ζήσουν χωρίς το τένις. Το χρειάζονται στη ζωή τους. Αλλά αν το χρειάζονται, τότε πρέπει να συνεργαστούν μαζί μου και να δουλέψουμε μαζί».
Για τον προσωρινό χωρισμό από τον πατέρα του: «Το διάλειμμα με τον πατέρα μου με βοήθησε να καταλάβω πώς με βλέπει ως άνθρωπο και πώς τον βλέπω εγώ, και τι πραγματικά δεν πήγαινε καλά. Σε μια σχέση πατέρα-γιου υπάρχουν πολλά συναισθήματα. Δεν είναι εύκολη σχέση. Και με τον καιρό μπορεί να συσσωρευτεί ένταση. Ακόμα χρειάζομαι χώρο από τον πατέρα μου κάποιες φορές. Και πιστεύω ότι είναι χρήσιμο να έχω μια εβδομάδα τον χρόνο όπου δουλεύω με άλλον προπονητή. Ίσως να περάσω μια εβδομάδα με κάποιον με τον οποίο έχω δουλέψει στο παρελθόν και νιώθω ότι τον χρειάζομαι. Θα είναι ωφέλιμο για την καριέρα μου.
Θα είναι υγιές για εμάς, για να χτίσουμε πιο στενές σχέσεις και καλύτερη επικοινωνία. Αυτό που μας πλήγωσε περισσότερο ήταν ότι κάποια στιγμή δεν ήμασταν στο ίδιο μήκος κύματος. Δεν επικοινωνούσαμε καλά. Και στο τέλος, αυτό δημιουργεί περισσότερη τριβή παρά επικοινωνία. Και χρειάζεσαι επικοινωνία για να έχεις αποτελέσματα στο γήπεδο και μια ξεκάθαρη καθημερινή ρουτίνα. Η ζωή μου είναι στο γήπεδο. Δεν μπορώ να μιλήσω σε κάποιον και να προσπαθώ να εξηγήσω αυτό που βλέπω, αν δεν θέλει να ακούσει. Είναι σημαντικό να έχεις δίπλα σου κάποιον που μπορεί να ακούσει και να καταλάβει τι θέλεις να πεις, και όχι απλώς να κάνει μονόλογο».
Ρωτήθηκε γιατί εμπιστεύεται τον πατέρα του και όχι τη μητέρα του, που υπήρξε και παίκτρια: «Ο πατέρας μου είναι πολύ πιο επίμονος από τη μητέρα μου. Σε ό,τι αφορά την πειθαρχία, μπορεί να μεταδώσει τις σκέψεις του και να αφοσιωθεί πλήρως στη δουλειά. Η μητέρα μου, δυστυχώς, δεν έχει αυτή την ικανότητα. Είναι πολύ έξυπνη προπονήτρια. Έχει εξαιρετικές ιδέες. Μπορεί να μοιραστεί πολλή σοφία για το παιχνίδι. Αλλά δεν είναι ο άνθρωπος που θα επιμείνει και θα κάνει όλα τα μικρά πράγματα που απαιτούνται από έναν προπονητή για να εξελιχθεί ο παίκτης. Θα παρομοίαζα τη μητέρα μου με δημιουργικό διευθυντή και τον πατέρα μου με παραγωγό. Ο πατέρας μου θα ήταν ο παραγωγός και η μητέρα μου η δημιουργική διευθύντρια αυτής της “επιχείρησης”».
Για τον πατέρα του: «Δεν έπαιξε επαγγελματικά. Έμαθε τένις σε πολύ μεγάλη ηλικία. Νομίζω ήταν 23 όταν έμαθε να παίζει. Ειλικρινά, βλέποντας πώς παίζει σήμερα, για κάποιον που ξεκίνησε στα 23, είμαι εντυπωσιασμένος. Έχει πολύ καλές ηγετικές ικανότητες. Του αρέσει αυτός ο ρόλος και δεν το λέω με κακή έννοια. Δεν έχει όλη τη γνώση των επαγγελματικών λεπτομερειών. Αυτό είναι ο τομέας της μητέρας μου. Εκείνη έχει την πιο ανεπτυγμένη τενιστική νοημοσύνη, χτισμένη μέσα στα χρόνια. Όταν έχεις δει και παίξει σε τόσα συστήματα και απέναντι σε τόσους αντιπάλους, μπορείς να αναγνωρίσεις τις στιγμές. Ο πατέρας μου προέρχεται από πιο ερασιτεχνικό υπόβαθρο. Αλλά έχει εξαιρετικό προπονητικό μάτι. Βλέπει τα πράγματα από την οπτική του προπονητή. Και πιστεύω ότι συμπληρώνουν ο ένας τον άλλον πολύ καλά».
«Έγιναν σε περίεργη στιγμή οι δηλώσεις του Ιβανίσεβιτς»
Για τη συνεργασία του με τους Μαρκ Φιλιππούση και Γκόραν Ιβανίσεβιτς, δήλωσε: «Έμαθα πολλά από τον Μαρκ και του οφείλω πολλά. Πραγματικά βελτίωσε το παιχνίδι μου. Χωρίσαμε επαγγελματικά, αλλά του είμαι ακόμα ευγνώμων, ειδικά γιατί ανέδειξε την επιθετική πλευρά του παιχνιδιού μου, την οποία προσπαθώ να εφαρμόζω απέναντι σε κάθε αντίπαλο. Δουλέψαμε πολύ τα χτυπήματα στο φιλέ και αυτό με βοήθησε πολύ. Με τον Γκόραν όλα ήταν διαφορετικά. Όταν ξεκίνησα να δουλεύω μαζί του, δεν τον γνώριζα καλά. Ίσως τον είχα χαιρετήσει μερικές φορές στο παρελθόν, όταν δούλευε με τον Νόβακ Τζόκοβιτς.
Πέρασα λίγο χρόνο για να τον γνωρίσω, αλλά μέσα σε μερικές εβδομάδες δεν ένιωσα καμία συνέργεια μεταξύ μας. Ακόμα κι αν πιέζεις τον εαυτό σου να λειτουργήσει, μερικές φορές απλώς δεν λειτουργεί. Δεν υπάρχει εξήγηση για μια τέτοια σύγκρουση. Ο τρόπος που μιλούσαμε, το στυλ προπόνησης — ένιωθα ότι δεν ήταν αυτό που έψαχνα, ούτε αυτό που χρειαζόμουν εκείνη τη στιγμή. Και αυτός ήταν ο λόγος που χωρίσαμε τόσο νωρίς. Δεν ήταν ποτέ στα σχέδιά μου. Αλλά όταν βλέπεις την απουσία αποτελέσματος, είναι δύσκολο να το αγνοήσεις».
Για τις δηλώσεις που έκανε ο Ιβανίσεβιτς για τη φυσική του κατάσταση, που αποτέλεσαν και την αφορμή του «διαζυγίου»: «Ίσως να είχε δίκιο σε κάποια πράγματα, αλλά ήταν πολύ περίεργη στιγμή για τέτοιες δηλώσεις. Εκείνη την περίοδο περνούσα πολύ δύσκολα λόγω της μέσης μου. Και να λέγονται τέτοια πράγματα, το ένιωσα πολύ άδικο απέναντί μου. Δεν είχα τη δυνατότητα να προπονηθώ σωστά. Η μέση μου πονούσε συνεχώς. Θυμάμαι να πηγαίνω στην προπόνηση και απλώς να μην μπορώ να προπονηθώ σωστά λόγω του πόνου. Νομίζω ότι κάναμε μόνο μία ή δύο πλήρεις προπονήσεις όπου μπορούσα πραγματικά να δείξω τον εαυτό μου και τις πραγματικές μου δυνατότητες.
Ήταν πολύ περίεργη περίοδος για τέτοια σχόλια, γιατί ήμασταν μαζί τόσο λίγο που δεν πρόλαβε να με γνωρίσει πραγματικά. Συνολικά περάσαμε λιγότερες από 15 ώρες στο γήπεδο. Και ο λόγος που προσλαμβάνω έναν προπονητή όπως ο Γκόραν είναι για την πρόοδο και τη βελτίωση του παιχνιδιού μου. Όχι για να καθόμαστε με σταυρωμένα χέρια και να μην κάνουμε τίποτα. Αλλιώς θα μπορούσα να το κάνω με οποιονδήποτε άλλο προπονητή, και μάλιστα πολύ φθηνότερο. Όταν πληρώνω έναν προπονητή έναν καλό μισθό, θέλω πραγματικά να δώσω τα πάντα από τον εαυτό μου. Και αυτό είναι μέρος της συμφωνίας. Είμαι έτοιμος γι’ αυτό».
