Η Μαρία Κίτσου βρέθηκε το βράδυ της Παρασκευής (27/2) στην εκπομπή «Ένας κι Ένας» του ErtNews, με αφορμή τον πρωταγωνιστικό της ρόλο στην παράσταση «Η Δούκισσα της Πλακεντίας». Και η κουβέντα δεν έμεινε μόνο στο θέατρο. Η γνωστή ηθοποιός μίλησε για τη βαθιά φόρτιση που βιώνει στους ρόλους της, τη διαχείριση της δημοσιότητας αλλά και την προσωπική της εμπειρία με την αγχώδη διαταραχή.
Αναφερόμενη στη συναισθηματική ένταση που κουβαλά κάθε χαρακτήρας, αποκάλυψε: «Αν με πιάσουν τα κλάματα, δε σταματάνε. Μου έχει τύχει σε μια πρόβα. Είναι το πιο πρόσφατο που θυμάμαι. Σε μια πρόβα, σε μια συγκεκριμένη σκηνή του θρήνου της, με έπιασαν τα κλάματα και δεν μπορούσα να συνέλθω. Να λέει ο Γιώργος Νανούρης: “Στοπ, πάμε παρακάτω να αφήσουμε τη Μαρία” και εγώ να συνεχίζω να ουρλιάζω και να κλαίω. Ήρθε δίπλα μου, να με αγκαλιάζει, να με φιλάει και μου είπε: “Σώπα, ξεσπάς έτσι”. Δεν το συνδύασα με κάτι δικό μου αλλά με τάραξε πολύ ο θρήνος αυτής της γυναίκας».
Η ίδια στάθηκε και σε μια από τις πιο δυνατές στιγμές της καριέρας της, όταν υποδύθηκε την Ανδρομάχη στις «Τρωάδες» στην Επίδαυρο, σε σκηνοθεσία του Σωτήρη Χατζάκη: «Δεν μπορούσα να συνέλθω. Όταν χάνω το παιδί και μου το παίρνουν… Λένε ότι οι μανάδες έχουν τόση δύναμη που μπορούν να σηκώσουν φορτηγό για να σώσουν το παιδί τους… Ήταν μια σκηνή που μου παίρνουν το παιδί, με δύο φύλακες και τρεις γυναίκες και εγώ τσιλιμπιθρόνι τότε. Πρέπει να ρίξω ένα ουρλιαχτό, να πάω προς το παιδί και να μην με αφήσουν να το φτάσω. Όχι μόνο έφτασα το παιδί, αλλά ξεπέρασα όλα τα εμπόδια. Σε αυτόν τον ρόλο, δεν μπορούσα να συνέλθω μετά».
Μαρία Κίτσου: Το κεφάλαιο «Μέλισσες» και ο εγκλεισμός
Η επιτυχία των «Άγριων Μελισσών» έφερε αναγνωρισιμότητα, αλλά για τη Μαρία Κίτσου η καθημερινότητα ήταν διαφορετική: «Δεν θα έλεγα ότι το πιο δύσκολο που αντιμετώπισα ήταν η δημοσιότητα, γιατί δεν τη βίωσα. Ήμουν κλεισμένη στο σπίτι, διάβαζα αρειμανίως, δεν άφηνα τίποτα να πέσει κάτω, δεν έβγαινα. Ελάχιστες φορές που βγήκα από το σπίτι, με είχε πιάσει ένας εγκλεισμός, το είχα πάρει πολύ προσωπικά. Δεν με πείραξε η αναγνωρισιμότητα ούτε η αγάπη του κόσμου στον δρόμο. Ίσα-ίσα το χαίρομαι πολύ και το εκτιμώ, δεν είναι δεδομένο. Αλλά είχα τόσο μεγάλο όγκο δουλειάς στις “Μέλισσες” που δεν μου “επιτρεπόταν”, δεν επέτρεπα στον εαυτό μου ούτε να διασκεδάσω, ούτε να βγω έξω. Τρία χρόνια έμεινα μέσα στο σπίτι και διάβαζα. Με τη διασημότητα δεν αντιμετώπισα πρόβλημα γιατί ήρθε σιγά-σιγά».
Η Μαρία Κίτσου μίλησε και για τα μηνύματα που λαμβάνει, μετά την εξομολόγησή της για την κατάθλιψη: «Μέσα από αυτά που έχω πει, και δεν το λέω εγωιστικά, έχω συνδράμει στη βελτίωση της ψυχολογικής κατάστασης μέσα από συμβουλές μου σε πολλά παιδιά ειδικά νεαρότερες ηλικίες αλλά και μεγαλύτερες, που μπορούσαν να με καταλάβουν και να βρουν κοινά και μου ζητούσαν βοήθεια για το πώς να αντιμετωπίσουν την κατάστασή τους μέσα από την κατάθλιψη, μέσα από την αγχώδη διαταραχή. Είχα πει ότι είναι ο καρκίνος της ψυχής. Το εξομολογήθηκα γιατί ήθελα να ακουστεί η φωνή μου και να πω σε όλους εκεί έξω ότι δεν είναι ταμπού το θέμα, πρέπει να ζητάνε βοήθεια».
