– Χαίρετε, δεν σας κρύβω ότι έχω ένα βάρος που με συνοδεύει από το σαββατοκύριακο. Τηλεφωνώντας σε έναν φίλο που παρακολουθεί τα πολιτικά από κοντά, ζήτησα να μάθω δυο-τρία παρασκήνια από την εβδομάδα που πέρασε. Όπως μου είπε, υπάρχουν αρκετά ενδιαφέροντα στοιχεία: από την στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ απέναντι στα «τραπέζια διαλόγου» του ΠΑΣΟΚ μέχρι την περίεργη σιωπή της ΕΣΗΕΑ για τις επιθέσεις υπουργών σε δημοσιογράφους. Κάπου εδώ άρχισα να σκέφτομαι ότι όσο και να μη θέλω να το παραδεχτώ, η εποχή παράκρουσης συνεχίζεται…

Φάμελλος: Όχι στα «τραπέζια» του Νίκου

Τελικά ναυάγησε η πρωτοβουλία της Χαριλάου Τρικούπη. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα συμμετάσχει στα «τραπέζια διαλόγου» που προγραμματίζει το ΠΑΣΟΚ – το είπε δημοσίως και ο Σωκράτης Φάμελλος. Έμαθα από καλή πηγή ότι η απόφαση της Κουμουνδούρου είναι οριστική και δεν υπάρχει περιθώριο για επανεξέταση. Μάλλον έκαναν καλά, γιατί αν συμμετείχαν θα μετέτρεπαν τον εαυτό τους σε συνιστώσα του ΠΑΣΟΚ. Απίθανα πράγματα, έτσι;

Τα «ΝΔ» του Νίκου Δένδια

Στο Αγρίνιο το επανέλαβε ο υπουργός Άμυνας: τα αρχικά του ονόματός του (Νίκος Δένδιας) παραπέμπουν στη ΝΔ, όπως και τα αρχικά του ονόματός του με της συζύγου του – Νίκος και Δάφνη (ΝΔ). Μου είπε κάποιος που τον ακολουθεί ότι οι «αρχές της παράταξης» αποτελούν βασικό όπλο στη μάχη της διαδοχής για τον Δένδια. Εντάξει, το κατάλαβα, αλλά πόσο «τέντωμα» αντέχει ένα τέτοιο επιχείρημα;

Η προειδοποίηση Βλάχου

Εσωκομματικές εντάσεις και στη ΝΔ. Ο Γιώργος Βλάχος κατέθεσε ερώτηση για τις μεταβιβάσεις ακινήτων σε πολίτες τρίτων χωρών και διεμήνυσε στον αρμόδιο υπουργό ότι αν η κυβέρνηση δεν δέχεται ότι υπάρχει πρόβλημα «μας χωρίζει άβυσσος». Με νόημα είπε: «Καλοί είναι οι πανηγυρισμοί για την προεδρία του Eurogroup αλλά επιτρέψτε μου να σας πω κ. υπουργέ ότι προέχει η προστασία της πατρίδας μας». Ο Βλάχος, που έχει αναφορά στον Καραμανλή, στέλνει σαφή μηνύματα.

Κυβερνητική τρομοκρατία δημοσιογράφων

Την αρχή έκανε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος απειλώντας με δικαστήρια δημοσιογράφο, ακολούθησε ο Άδωνις Γεωργιάδης με τον δημοσιογράφο της ΕΡΤ, και μετά ο Δημήτρης Καιρίδης με νουθεσίες προς δημοσιογράφους του ΟΡΕΝ. Προσπαθώ να καταλάβω τη λογική: θέλουν να τρομοκρατήσουν δημοσιογράφους που δεν ακολουθούν τη «λίστα Πέτσα»; Ακόμα και φιλοκυβερνητικούς;

Η σιωπή της ΕΣΗΕΑ

Το πιο ενδιαφέρον είναι ότι σε όλες αυτές τις επιθέσεις κατά δημοσιογράφων η ΕΣΗΕΑ δεν έχει αντιδράσει. Και το ερώτημα είναι απλό: Γιατί; Μου λένε ότι υπάρχουν εσωτερικές πιέσεις, αλλά δεν μπορώ να το επιβεβαιώσω. Πάντως η σιωπή είναι εκκωφαντική.

Τουρκικές απειλές για τη Chevron

Η Άγκυρα θεωρεί παράνομες τις ερευνητικές δραστηριότητες της Chevron νότια της Κρήτης. Το χειρότερο είναι ότι οι τουρκικές επιθέσεις μένουν αναπάντητες – μήπως για να μην διαταραχθεί η ψευδαίσθηση περί εξομάλυνσης των σχέσεων; Η δήλωση μάλιστα εξεπέμφθη από το τουρκικό υπουργείο Άμυνας λίγες μόνον ημέρες μετά την επίσκεψη Μητσοτάκη στην Άγκυρα.

Η επιλεκτική αφωνία του Παπασταύρου

Ο υπουργός Ενέργειας, αντί να δώσει σαφείς απαντήσεις στις τουρκικές προκλήσεις, προτίμησε να αοριστολογήσει αναφερόμενος σε παλαιά ευρωπαϊκά ψηφίσματα. Έμαθα ότι υπήρχε εντολή από το Μαξίμου να μην κλιμακωθεί η κατάσταση. Αλλά μέχρι πότε αυτή η τακτική;

Συγκυριαρχία στο Αιγαίο

Τα νερά στο Αιγαίο δεν είναι και τόσο ήρεμα όσο θέλει η κυβέρνηση να τα παρουσιάζει. Έχουμε de facto συγκυριαρχία – η Τουρκία εμμένει στις αναθεωρητικές της θέσεις και εξακολουθεί να αμφισβητεί τα κυριαρχικά μας δικαιώματα. Και εμείς; Σιωπούμε. Γιατί άραγε;

Η υποστήριξη στη Λιβύη

Η Άγκυρα διακήρυξε ότι θα στηρίξει την Λιβύη να στραφεί κατά της Ελλάδας για «παραβίαση» του τουρκολιβυκού μνημονίου. Αν δεν το πήρατε χαμπάρι, αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία θα παράσχει υποστήριξη στη Λιβύη να αντιμετωπίσει τις δραστηριότητές μας, τις οποίες θεωρεί «μονομερείς και παράνομες».

Το ζήτημα της πολιτικής βούλησης

Όσα μαχητικά και όσες Belhara και αν έχουμε, αν δεν υπάρχει πολιτική βούληση η αποτρεπτική δυνατότητα γίνεται μηδενική. Δυστυχώς, η σιγή των Αθηνών και η επιμονή στα «ήρεμα νερά» παρά τις συνεχιζόμενες προκλήσεις δεν δείχνουν πολιτική βούληση για υπεράσπιση των εθνικών μας συμφερόντων. Κι εδώ που τα λέμε, αυτό με ανησυχεί περισσότερο από όλα τα υπόλοιπα μαζί.