Ο Πάνος Βλάχος, σε συνέντευξή του στο YouTube, μίλησε για την εμπειρία του στην Αμερική, αποκαλύπτοντας τις σκέψεις του για την καλλιτεχνική επιτυχία και τα στερεότυπα που τη συνοδεύουν.
Ανέφερε ότι δεν πιστεύει σε κορυφές και επιτυχίες που ξεχωρίζουν, αλλά σε ανηφόρες και ερωτηματικά που ανοίγουν νέες πόρτες.
Εξέφρασε την αποστροφή του για τη δημοσιότητα και το οικονομικό κέρδος, τονίζοντας ότι η ουσία της τέχνης παραμένει ίδια, ανεξαρτήτως κλίμακας.
Η εμπειρία του στην Αμερική του έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσει διαφορετικούς ανθρώπους και να διευρύνει τους ορίζοντές του, κάτι που θεωρεί πιο σημαντικό από την επαγγελματική του επιτυχία.
Πιο αναλυτικά
Ο Πάνος Βλάχος βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή των «RainBow Mermaids» στο Youtube. Στην πρεμιέρα τους, μίλησε για την περίοδο που μετακόμισε στην Αμερική αλλά και για την εμπειρία που απέκτησε.
Η αποκάλυψη του Πάνου Βλάχου για την Αμερική
«Δεν υπάρχουν για εμένα κορυφές, υπάρχουν ανηφόρες, υπάρχει θέα αλλά δεν υπάρχει η κορυφή η οποία σε ξεχωρίζει από τους ανθρώπους. Αν υπάρχει μια κορυφή, η οποία μπορεί να σε ενώσει με τους ανθρώπους, τη θέλω. Την απόσταση την πιστεύω αλλά όχι στην κορυφή με την έννοια ότι υπάρχει peak και τώρα “Είσαι στα πάνω σου μεγάλε και πώς τα παρατάς όλα;”. Σεν υπάρχει πάνω και κάτω, υπάρχει στο χρηματιστήριο της δημοσιότητας και το οικονομικό. Και το ένα και το άλλο το σιχαίνομαι», ξεκίνησε να λέει ο ηθοποιός.
«Ήθελα να μάθω. Κάθε πράγμα που εσύ νομίζεις ότι κατακτάται ή που βλέπει ένας άνθρωπος έναν άλλο άνθρωπο και λέει ‘Πω πω! Έκανε αυτό το κορίτσι ή αυτό το αγόρι φοβερή επιτυχία. Έχει κατακτήσει αυτό’, μπορεί πίσω από αυτό να κρύβεται αντί για κατάκτηση, το γεγονός ότι έχει ανοίξει την πόρτα σε τεράστια ερωτηματικά, τα οποία πρέπει να απαντηθούν. Ερωτηματικά τα οποία είναι της δουλειά σου, της ψυχής σου, της ύπαρξής σου, της συναναστροφής σου με τους ανθρώπους που αγαπάς ή με αυτούς που γνωρίζεις. Μπορεί να μην είναι κορυφή. Μπορεί να είναι τοίχος και εγώ μπορεί τότε να βρήκα τοίχο και να ήθελα να ανοίξω μια άλλη πόρτα, ενώ η φρικτή κανονικότητα και το αφήγημα που μας επιβάλλουν είναι ότι “Αφού αυτός πήγε εκεί πάει να πει ότι είναι ψώνιο και θέλει να γίνει ο Brad Pitt”.
Η τέχνη και το παιχνίδι αυτό, είναι το ίδιο παντού αλλά μερικές φορές το μέγεθος σε κανένα πιστεύεις ότι είναι άλλο το παιχνίδι. Η ουσία του καλλιτέχνη, του ανθρώπου ο οποίος θέλει να μάθει και να εκφράσει κάτι προσωπικό δικό του σε ένα κοινό, αυτό, είτε ήμασταν γύρω από φωτιά πριν χιλιάδες χρόνια, είτε στο Hollywood, το storytelling και υποκριτική και η showbiz έχει την ίδια λειτουργία, στα αλήθεια. Απλά εκεί η κλίμακα είναι διαφορετική, αλλά εγώ δεν το είδα ποτέ έτσι. Πηγαίνοντας εκεί ήθελα πολύ να σπουδάσω και ήθελα πάρα πολύ να δω πράγματα που είναι διαφορετικά από εμένα. Πιο ενδιαφέρον από το τι δουλειές έκανα και του αν είμαι μάγκας και παιχταράς ή και γ@@ω τους ηθοποιούς, είναι ότι εκείνη ήταν η μόνη φορά στη ζωή μου που βρέθηκαν με ανθρώπους πραγματικά διαφορετικούς από εμένα ανθρώπους, που δεν είχαν καμία σχέση με το πώς μεγάλωσα, με το πώς προσδιορίζομαι πως είμαι εγώ. Είχαμε καθημερινή επαφή και κάναμε το ίδιο πράγμα. Αυτό εμένα με επηρέασε», συμπλήρωσε ο Πάνος Βλάχος.
