Η Ειρήνη Μουρτζούκου, γνωστή για τη δολοφονία τεσσάρων παιδιών, κατηγόρησε τη μητέρα του 15 μηνών Παναγιωτάκη για τον θάνατό του, αρνούμενη τη δική της εμπλοκή.
Στο απολογητικό της υπόμνημα, επιρρίπτει ευθύνες και στη δική της μητέρα, ενώ ισχυρίζεται ότι η μητέρα του Παναγιωτάκη την φιλοξένησε κρυφά μετά το θάνατο του παιδιού.
Υποστηρίζει ότι ο Παναγιωτάκης δεν ταιριάζει στο μοτίβο των προηγούμενων εγκλημάτων της και αναφέρεται σε ένα τρίτο πρόσωπο που εμπλέκεται στην υπόθεση, το οποίο θα αποκαλύψει μόνο στις αρχές υπό εγγυήσεις ασφαλείας.
Δηλώνει πρόθυμη να συνεργαστεί πλήρως για τη διαλεύκανση της υπόθεσης, υπό την προϋπόθεση ασφάλειας.
Πιο αναλυτικά
Ευθύνες στη μητέρα του μικρού Παναγιωτάκη για τον θάνατο του 15 μηνών βρέφους τον Αύγουστο του 2024 καταλογίζει η Ειρήνη Μουρτζούκου στο απολογητικό υπόμνημα που κατέθεσε στην ανακρίτρια Αχαΐας την Κυριακή (14.7.25), η οποία οδηγήθηκε σήμερα στις φυλακές Κορυδαλλού. Παράλληλα, η Ειρήνη Μουρτζούκου βάζει στο «κάδρο» των ευθυνών και τη μητέρα της, Πόπη Αναγνωστοπούλου, την οποία κατηγορεί ότι εξέδιδε από την ηλικία των 15 ετών.
Υπενθυμίζεται ότι η Ειρήνη Μουρτζούκου έχει ομολογήσει τη δολοφονία των δύο μωρών της το 2022 και το 2023, του βρέφους της φίλης της Κατερίνας το 2021 αλλά και της ίδιας της της αδελφής το 2014. Αυτό που δεν ομολόγησε είναι ο θάνατος του μικρού Παναγιωτάκη για τον οποίο επιρρίπτει ευθύνες στη μητέρα του.
«Η ανωτέρω Καλλιόπη… , όλους αυτούς τους μήνες προσπαθεί να με οδηγήσει στην ανάληψη της ευθύνης για τον θάνατο του παιδιού της, πλην μου είναι αδύνατον να “χρεωθώ” τον θάνατο της τελευταίας ελπίδας σωτηρίας της ζωής, της ψυχής, της ύπαρξής μου. Είναι χαρακτηριστικό πως, από την ημέρα θανάτου του Παναγιώτη (5/8/2024) έως και τον μήνα Ιούνιο του έτους 2025 με φιλοξενούσε, κρυφά, στην οικία της στην Αμαλιάδα, γεγονός ασφαλώς μη συμβατό με την, παρουσιαζόμενη δημοσίως, εικόνα της εξοργισμένης (δήθεν) μητέρας με τη “δολοφόνο” του παιδιού της», αναφέρεται χαρακτηριστικά στο υπόμνημα.
Μάλιστα, η καθ’ ομολογίαν δολοφόνος προσπαθεί να διαφοροποιήσει την περίπτωση του Παναγιωτάκη από εκείνη των υπόλοιπων τεσσάρων μωρών, των οποίων τις δολοφονίες έχει παραδεχτεί:
«Τα μεν υπόλοιπα βρέφη ήταν βρέφη, ηλικίας έως έξι (6) μηνών, ενώ ο Παναγιωτάκης ήταν μεγάλο παιδί, ηλικίας δεκαπέντε (15) μηνών, το δε τα υπόλοιπα βρέφη ήταν κορίτσια, ενώ ο Παναγιωτάκης ήταν αγόρι». Και καταλήγει: «Είναι αναμφίβολο πως ο Παναγιωτάκης “δεν ταιριάζει στο μοτίβο των δολοφονιών”».
Υποστηρίζει επίσης ότι μετά τον θάνατο του παιδιού, η μητέρα του τη φιλοξενούσε κρυφά στην οικία της: «Από την ημέρα θανάτου του Παναγιώτη (5/8/2024) έως και τον μήνα Ιούνιο του έτους 2025 με φιλοξενούσε, κρυφά, στην οικία της στην Αμαλιάδα, γεγονός ασφαλώς μη συμβατό με την, παρουσιαζόμενη δημοσίως, εικόνα της εξοργισμένης (δήθεν) μητέρας».
Σε άλλο σημείο του υπομνήματος, δηλώνει πρόθυμη να καταθέσει πλήρως για τις συνθήκες θανάτου του παιδιού, αρκεί να υπάρξει επίσημη κλήση και εγγύηση ασφάλειας: «Δεν δύναμαι και δεν επιτρέπεται στο παρόν δικονομικό στάδιο […] να υπεισέλθω στις λεπτομέρειες του τρόπου, μεθόδου, αιτίας κλπ του θανάτου του, είμαι όμως στην διάθεση των Αρχών […] να αποκαλύψω τα πάντα».
Το τρίτο πρόσωπο
Μάλιστα, στο υπόμνημά της η κατηγορούμενη κάνει λόγο για τρίτο πρόσωπο, το οποίο δεν κατονομάζει, αλλά όπως λέει, παίζει «καταλυτικό ρόλο» στην υπόθεση:
«Καταλυτικό ρόλο έχει διαδραματίσει και άλλος-η άνθρωπος, το όνομα του οποίου θα αποκαλύψω μόνο στις αρμόδιες Εισαγγελικές / Ανακριτικές Αρχές […] αφού δέχομαι συνεχείς και έντονες απειλές για την ζωή μου και την σωματική μου ακεραιότητα».
Επιπλέον, ισχυρίζεται ότι βρίσκεται στη διάθεση των αρχών για πλήρη διαλεύκανση της υπόθεσης, προκειμένου «να μην μείνει το παραμικρό σημείο της τραγικής αυτής ιστορίας στο σκοτάδι».
