Ήταν καλοκαίρι και η πλούσια δυναστεία των σιδηροδρόμων είχε καλωσορίσει την παλιά τους φίλη και λατρεμένη «χαρούμενη» νοσοκόμα στο ειδυλλιακό σπίτι τους στο Κέιπ Κοντ.
Αλλά, ένα προς ένα, τα μέλη της οικογένειας έπεφταν ξαφνικά νεκρά. Σε λίγο περισσότερο από ένα μήνα, τέσσερις είχαν πεθάνει – υποκύπτοντας σε μια φαινομενικά άσχετη ασθένεια.
Η μητριάρχης της οικογένειας Μαίρη «Μάτι» Ντέιβις ήταν η πρώτη, με τον θάνατό της να εξηγείται από τον διαβήτη της. Μέρες αργότερα, η κόρη της, Genevieve Gordon, πέθανε από φαινομενική καρδιακή ανεπάρκεια.
Αφού έχασε τη σύζυγό του και μία από τις κόρες του, ο Άλντεν Ντέιβις – ο οποίος έκανε την οικογενειακή περιουσία διαχειριζόμενος τον σιδηρόδρομο από τη Βοστώνη στο Κέιπ Κοντ – υπέστη ένα φαινομενικά θανατηφόρο εγκεφαλικό επεισόδιο.
Η άλλη κόρη του, η Μαίρη Γκιμπς, πέθανε μέσα σε λίγες μέρες – φαινομενικά από καρδιά.
Αλλά για τον πεθερό του Γκιμπς, η ξαφνική εξαφάνιση ολόκληρης της οικογένειας Ντέιβις ήταν παράξενα ύποπτη.
Κάτι δυσοίωνο συνέβαινε. Η Τόπαν, η δημοφιλής νοσοκόμα της Βοστώνης και φίλη της οικογένειας Ντέιβις, η οποία είχε φροντίσει και τα τέσσερα θύματα, έκρυβε ένα μακάβριο μυστικό.
Για χρόνια, η Τόπαν ήταν γνωστή με το στοργικό παρατσούκλι «Τζόλι» Τζέιν λόγω της ζεστής και χαρούμενης συμπεριφοράς της.
Αλλά, στην πραγματικότητα, ήταν ένας «Άγγελος του Θανάτου» – σκότωνε ασθενείς και όποιον άλλον έμπαινε στο δρόμο της με θανατηφόρες δόσεις μορφίνης.
Σε μερικούς εγχύθηκε μια θανατηφόρα δόση του φαρμάκου, ενώ άλλοι δηλητηριάστηκαν με τα ειδικά μπουκάλια μεταλλικού νερού της Toppan.
Σε μια άρρωστη ανατροπή, η Τόπαν απολάμβανε να παίζει με τις ζωές των θυμάτων της φέρνοντάς τα στο χείλος του θανάτου και επιστρέφοντάς τα με εναλλασσόμενες δόσεις μορφίνης και ατροπίνης.
Καθώς τα αβοήθητα θύματά της πέθαιναν, η «χαρούμενη» τα αγκάλιαζε καθώς άφηναν την τελευταία τους πνοή.
Μέχρι τη στιγμή που η «Τζόλι» Τζέιν Τόπαν αποκαλύφθηκε ως μία από τις πρώτες γυναίκες κατά συρροή δολοφόνους της Αμερικής, είχε στοιχίσει τη ζωή σε τουλάχιστον 31 θύματα, σύμφωνα με την δική της ανηλεή επιστολή ομολογίας.
Αλλά πολλοί φοβούνται ότι ο αριθμός θα μπορούσε πραγματικά να ξεπεράσει τα 100.
«Ήταν πράγματι πιθανώς η πρώτη γυναίκα κατά συρροή δολοφόνος», λέει στο DailyMail.com η Diane Ranney, πρώην βοηθός διευθύντρια της Δημόσιας Βιβλιοθήκης Jonathan Bourne στη Μασαχουσέτη, η οποία ερευνά την υπόθεση Toppan εδώ και δεκαετίες.
«[Αλλά] μου φαίνεται περίεργο που η φήμη της δεν έγινε ευρέως γνωστή ποτέ.»
Η Τόπαν είναι μια κατά συρροή δολοφόνος για την οποία λίγοι έχουν ακούσει. Ακόμα και στην πόλη Μπορν του Κέιπ Κοντ -όπου διαπράχθηκαν πολλές από τις δολοφονίες- η Ράνι λέει ότι το ανατριχιαστικό παρελθόν είναι μια ιστορία που δεν είναι τόσο γνωστή στην κοινότητα.
«Ο κόσμος δεν το ξέρει… για κάποιο λόγο, είναι ένα από αυτά τα καλά κρυμμένα μυστικά», λέει.
Γεννημένη ως Honora Kelly στο νότιο άκρο της Βοστώνης το 1854 από Ιρλανδούς μετανάστες γονείς, η αρχή της ζωής της Toppan ήταν, για να μην πούμε τίποτα περισσότερο, ταραχώδης.
Η μητέρα της πέθανε όταν ήταν ακόμα μικρό παιδί, αφήνοντας αυτήν και την αδερφή της να μεγαλώσουν ο αλκοολικός πατέρας της.
Σε μια παράξενη ανατροπή, ο πατέρας της – εν μέσω προβλημάτων ψυχικής υγείας – έραψε τα βλέφαρά του και εγκατέλειψε τις δύο κόρες του στο Γυναικείο Άσυλο της Βοστώνης.
Η Ονόρα αργότερα προσλήφθηκε ως μισθωτή υπηρέτρια από την πλούσια οικογένεια Τόπαν και το όνομά της άλλαξε σε Τζέιν Τόπαν.
«Είμαι πιθανώς ο μόνος άνθρωπος που την έχει ερευνήσει και τη λυπάται», λέει η Ράνι.
«Όλοι οι άλλοι την αποκαλούν τέρας, κάτι που κατά κάποιο τρόπο ήταν, αλλά όσο περισσότερο έψαχνα τα πράγματα, τόσο περισσότερο σκεφτόμουν ότι είναι ένα πολύ ενδιαφέρον άτομο».
Μέσα από τα χρόνια έρευνάς της, η Ranney λέει ότι είναι «ένα ερώτημα γιατί ήταν όπως ήταν». Είναι ένα ερώτημα στο οποίο η Τόπαν έδωσε μια περίεργη απάντηση αφού συνελήφθη.
Στη νεαρή της ηλικία, η Τόπαν εγκαταλείφθηκε στο βωμό από τον αρραβωνιαστικό της. Συνέχισε να κατηγορεί τον εραστή της – και το γεγονός ότι ήταν ανύπαντρη – ότι την έστειλαν στο σκοτεινό και θανατηφόρο μονοπάτι της.
«Αν ήμουν παντρεμένη γυναίκα, πιθανότατα δεν θα είχα σκοτώσει όλους αυτούς τους ανθρώπους», ισχυρίστηκε με ανήθικο τρόπο.
Αφού την απέρριψε ο εραστής της, η Τόπαν αποφάσισε να εκπαιδευτεί στο Νοσοκομείο του Κέιμπριτζ για να γίνει νοσοκόμα – ένα επάγγελμα που θα της έδινε γνώσεις για τα ναρκωτικά και μια θέση εμπιστοσύνης που αργότερα θα εκμεταλλευόταν.
Όταν η Τόπαν άρχισε να εργάζεται ως νοσοκόμα, έκανε αμέσως αίσθηση, κερδίζοντας το παρατσούκλι Τζόλι Τζέιν, καθώς πάντα αστειευόταν με τους ασθενείς της.
«Είχε έναν μάλλον περίεργο τρόπο να εκφράζει την αγάπη της για τους ασθενείς της. Τους φρόντιζε πολύ, πολύ καλά… Αλλά στο τέλος, κατέληξε να τους σκοτώσει», λέει η Ράνι.
Δεν είναι σαφές πότε ακριβώς ξεκίνησε η σφαγή. Κατά τη διάρκεια της θητείας της στο Γενικό Νοσοκομείο της Μασαχουσέτης και στη Σχολή Νοσηλευτικής του Κέιμπριτζ, πολλοί ασθενείς πέθαναν μυστηριωδώς υπό τη φροντίδα της.
Όταν στη συνέχεια στράφηκε στην ιδιωτική νοσηλευτική, παρέχοντας στους πλούσιους ασθενείς της κατ’ οίκον επισκέψεις, υπήρξαν επίσης περίεργες έξαρσεις θανάτων.
Αλλά παραδόξως, οι θάνατοι πάντα εξηγούνταν από κάποια ασθένεια – και δεν υπήρχε κανένας συναγερμός. Θα περνούσαν αρκετά χρόνια πριν κάποιος υποψιαστεί ότι η νοσοκόμα σκότωνε τους ασθενείς που λάτρευε με τόση φροντίδα.
Η τύχη της Τόπαν έληξε μόνο όταν δολοφόνησε την οικογένεια Ντέιβις το καλοκαίρι του 1901, αφού είχαν τολμήσει να της ζητήσουν να πληρώσει επιτέλους τα 500 δολάρια σε ληξιπρόθεσμο ενοίκιο που όφειλε.
Ακόμα και η Τόπαν παραδέχτηκε ότι αυτό μπορεί τελικά να ήταν ένα βήμα παραπέρα, δηλώνοντας: «Αυτό ήταν το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου».
Μετά από πιέσεις από τον πεθερό της Γκιμπς, το σώμα του εκτάφηκε και ανακαλύφθηκε μια θανατηφόρα δόση μορφίνης.
Το διεφθαρμένο δολοφονικό ξέσπασμα της Τόπαν δεν ήταν πια μυστικό. Τον Οκτώβριο του 1901, η 47χρονη συνελήφθη για φόνο.
Τελικά, δικάστηκε μόνο για τη δολοφονία του Γκιμπς, σε μια υπόθεση που έγινε πρωτοσέλιδο σε όλες τις ΗΠΑ, καθώς τα μέσα ενημέρωσης και το κοινό έδωσαν μεγάλη έμφαση στην ιστορία μιας διεστραμμένης γυναίκας κατά συρροή δολοφόνου.
Τα θύματα που επέζησαν για να διηγηθούν την ιστορία ήρθαν μπροστά με τις συγκλονιστικές τους ιστορίες.
Ενώ ήταν ύποπτη για 11 δολοφονίες, μια συγκλονιστική επιστολή ομολογίας που δημοσιεύτηκε στην New York Journal αποκάλυψε ότι ο πραγματικός αριθμός των θυμάτων της Toppan ήταν τουλάχιστον 31.
Στη συγκλονιστική δήλωση, η Τόπαν καυχήθηκε ότι ο διεφθαρμένος στόχος της ήταν «να σκοτώσει περισσότερους ανθρώπους – αβοήθητους ανθρώπους – από οποιονδήποτε άλλο άνδρα ή γυναίκα που επέζησε».
Περιέγραψε επίσης ότι την οδηγούσε ένα «ανεξέλεγκτο πάθος» για τον θάνατο, γράφοντας ότι: «Καμία φωνή δεν έχει τόση μελωδία όσο αυτή που κραυγάζει για τη ζωή· κανένα βλέμμα τόσο λαμπρό όσο εκείνο που πρόκειται να γίνει ακίνητο και γυάλινο· κανένα πρόσωπο τόσο όμορφο όσο αυτό που είναι άκαρδο και κρύο».
Η Ράνι λέει ότι δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η Τόπαν επέλεξε σκόπιμα μια καριέρα στη νοσηλευτική για να της δώσει την ευκαιρία να σκοτώσει.
«Δεν νομίζω ότι ξεκίνησε έτσι. Νομίζω ότι μπορεί να σκότωσε κατά λάθος κάποιον χωρίς να το καταλάβει… μπορεί απλώς να αποφάσισε, “ω, κοίτα τι μπορώ να κάνω. Ουάου, αυτό πραγματικά μου έδωσε μια συγκίνηση.” Αλλά δεν νομίζω ότι έγινε νοσοκόμα για αυτόν τον λόγο», λέει.
«Νομίζω ότι εν μέρει οφειλόταν στην αίσθηση ότι ήταν δυνατή.»
Ωστόσο, περισσότερο από έναν αιώνα αργότερα, παραμένουν ερωτήματα ως προς το αν όντως η Τόπαν ήταν αυτή που έγραψε την σοκαριστική επιστολή ομολογίας.
Η Ράνι δεν είναι και τόσο σίγουρη. «Πάντα αναρωτιόμουν αν όντως ήταν [αυτή]», λέει.
«Δεν μου έκανε εντύπωση ότι ήταν δικό της το γράψιμο… απλώς ο τρόπος που είναι γραμμένο. Δεν νομίζω ότι θα ήταν τόσο απότομη. Απλώς μου φαίνεται ότι η φύση της ήταν να είναι πιο μυστικοπαθής.»
Προσθέτει: «Αλλά πάλι, μέχρι τότε, μπορεί να είχε αποφασίσει ότι απλώς θα ομολογούσε επειδή αυτό της έφερνε μεγαλύτερη φήμη».
Η Τόπαν κρίθηκε αθώα λόγω παραφροσύνης και στάλθηκε στο ψυχιατρικό νοσοκομείο της Μασαχουσέτης στο Τόντον. Έζησε εκεί μέχρι τον θάνατό της το 1938.
Κατά κάπως ειρωνικό τρόπο, η Τόπαν συχνά αρνούνταν να φάει και να πιει στις εγκαταστάσεις – παρανοϊκή ότι κάποιος προσπαθούσε να τη δηλητηριάσει.
Δείτε ΦΩΤΟ ΕΔΩ
