Μια νέα μελέτη που δημοσιεύθηκε στο Science Advances αποκαλύπτει ότι το 99,999% του παγκόσμιου βυθού παραμένει ανεξερεύνητο, με μόλις το 0,001% να έχει παρατηρηθεί οπτικά.
Οι ερευνητές τονίζουν ότι η κατανόησή μας για τον ωκεανό βασίζεται σε περιορισμένα και μεροληπτικά δεδομένα, κυρίως από τρεις χώρες, και ότι σχεδόν τα δύο τρίτα των θαλάσσιων ειδών δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί.
Η μελέτη επισημαίνει την ανάγκη για περισσότερη έρευνα και εξερεύνηση, καθώς οι περισσότερες παρατηρήσεις επικεντρώνονται σε ρηχά νερά, αγνοώντας τις βαθύτερες και πιο ποικιλόμορφες περιοχές του ωκεανού.
Πιο αναλυτικά
Έχουμε καλύτερες εικόνες του Άρη από ό,τι του δικού μας ωκεάνιου πυθμένα — και με πολύ μεγαλύτερη διαφορά από ό,τι θα νομίζατε.
Μια νέα μελέτη στο Science Advances ανέλυσε τα στοιχεία από 43.681 καταδύσεις σε μεγάλα βάθη που πραγματοποιήθηκαν από το 1958 και καταλήγει σε ένα εκπληκτικό συμπέρασμα: έχουμε παρατηρήσει οπτικά μόνο το 0,001% του βαθύ πυθμένα. Αυτή είναι μια περιοχή ελαφρώς μεγαλύτερη από το Ρόουντ Άιλαντ – ή περίπου το ένα δέκατο του μεγέθους του Βελγίου – σε περίπου 70% του πλανήτη.
Το μέσο βάθος του ωκεανού είναι 3.682 μέτρα, γεγονός που καθιστά αδύνατη την οπτική παρατήρηση, εκτός αν έχετε υποβρύχιο βαθέων υδάτων. Από τον Ιούνιο του 2024, το 26,1% του παγκόσμιου θαλάσσιου πυθμένα έχει χαρτογραφηθεί, σύμφωνα με την NOAA , αν και η οπτική παρατήρηση είναι πιο δύσκολη υπόθεση.
«Αυτό το μικρό και μεροληπτικό δείγμα είναι προβληματικό όταν επιχειρείται ο χαρακτηρισμός, η κατανόηση και η διαχείριση ενός παγκόσμιου ωκεανού», δήλωσε η Susan Poulton, ερευνήτρια στο Ocean Discovery League και συν-συγγραφέας της εργασίας, σε ένα email προς το Gizmodo.
Οι επιστήμονες εκτιμούν ότι τα δύο τρίτα από τα 700.000 έως 1.000.000 είδη στον ωκεανό (εξαιρουμένων των μικροοργανισμών) δεν έχουν ακόμη ανακαλυφθεί ή περιγραφεί επίσημα, σύμφωνα με την NOAA , γεγονός που καθιστά την τεράστια ποσότητα ανεξερεύνητου πυθμένα ένα αξιοσημείωτο πεδίο για νέα έρευνα.
Κάνοντας τα πράγματα χειρότερα, σχεδόν τα δύο τρίτα όλων των οπτικών παρατηρήσεων του βυθού έχουν πραγματοποιηθεί σε απόσταση 200 ναυτικών μιλίων από μόλις τρία έθνη: τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία και τη Νέα Ζηλανδία. Σχεδόν κάθε κατάδυση σε βάθος έχει πραγματοποιηθεί από ιδρύματα από μόλις πέντε χώρες: αυτές που μόλις αναφέρθηκαν, καθώς και τη Γαλλία και τη Γερμανία.
«Φανταστείτε να προσπαθείτε να αφηγηθείτε την ιστορία κρίσιμων περιβαλλόντων όπως η αφρικανική σαβάνα ή το τροπικό δάσος του Αμαζονίου χρησιμοποιώντας μόνο δορυφορικές εικόνες και δείγματα DNA χωρίς ποτέ να δείτε τι έζησε εκεί», είπε ο Πούλτον. «Δεν θα έδινε μια πολύ ολοκληρωμένη εικόνα».
Επιπλέον, η μελέτη διαπίστωσε μια έντονη προκατάληψη στη δειγματοληψία προς τα ρηχά νερά (βάθος μικρότερο από 6.562 πόδια ή 2.000 μέτρα), παρόλο που σχεδόν τα τρία τέταρτα του πυθμένα βρίσκονται βαθύτερα. Χαρακτηριστικά όπως φαράγγια και γκρεμοί – και συγκεκριμένα, μάλιστα – λαμβάνουν όλη την προσοχή, ενώ τεράστιες περιοχές υποθαλάσσιων κορυφογραμμών και πεδιάδων αγνοούνται.
