Το άρθρο εξερευνά την αθυροστομία των αρχαίων Ελλήνων, αποκαλύπτοντας ότι οι πρόγονοί μας χρησιμοποιούσαν συχνά καυστικές βρισιές στην καθημερινότητά τους.
Παρουσιάζονται ορισμένες από τις πιο χαρακτηριστικές προσβλητικές ορολογίες, όπως “Αβροβάτης” για τον θηλυπρεπή άνδρα και “Κασσώρις” για την πόρνη, αποκαλύπτοντας έτσι την κοινωνική αντίληψη και τις αξίες της εποχής.
Οι βρισιές αυτές προσφέρουν μια ενδιαφέρουσα ματιά στον τρόπο που οι αρχαίοι Έλληνες αντιλαμβάνονταν τη σεξουαλικότητα και τις σχέσεις μεταξύ των φύλων.
Πιο αναλυτικά
Σύμφωνα με τα γραπτά κείμενα που έχουν σωθεί από την εποχή των αρχαίων Ελλήνων, οι πρόγονοι μας ήταν ιδιαίτερα αθυρόστομοι και έβριζαν πολλές φορές μέσα στην ημέρα.
Δείτε μερικές από τις πιο συχνές βρισιές που χρησιμοποιούσαν οι αρχαίοι Έλληνες και τη σημασία αυτών:
ΑΒΡΟΒΑΤΗΣ: Ο θηλυπρεπής άνδρας με γυναικείο βάδισμα
ΓΥΝΑΙΚΟΠΙΠΗΣ: Ο μπανιστιρτζής
ΕΣΧΑΡΑ: γυναικείο αιδοίο
ΕΥΠΥΓΟΣ: γυναίκα με ωραία οπίσθια
ΚΑΣΣΩΡΙΣ: πόpνη
ΠΟΣΘΩΝ: άνδρας με μεγάλο π@ος
ΜΥΖΟΥΡΙΣ: γυναίκα που βυζαίνει π@ος
ΗΔΟΝΟΘΗΚΗ: το αιδοίο
ΛΟΧΜΗ: το τριχωτό αιδοίο
ΧΑΛΚΙΔΙΤΙΣ: η πολύ φτηνή πόρνη, αυτή που εκδίδεται για ένα χάλκινο νόμισμα
ΕΥΠΥΓΟΣ: γυναίκα με ωραία οπίσθια
Δεν είναι ύβρις αυτό. Κι εμείς σήμερα λέμε καλλίπυγος.
“Μὴ στοὺς ματαίους στολισμοὺς τὰ μάτια σου καρφῶσῃς,
μήτε καὶ σὺ καλλίπυγος κορδακισμοὺς νὰ θέλῃς,
μήτε ποτὲ τὸν σύζυγον νὰ τὸν μεταμορφώσῃς
στὸν πολυπόθητον κριὸν τοῦ Φρίξου καὶ τῆς Ἕλλης.
(Γεώργιος Σουρής, Ο Φασουλής φιλόσοφος, Μέρος Δ’)