Ως κυβερνήτης της Νότιας Ντακότα, η Κρίστι Νόεμ ξεκίνησε μια εκστρατεία κατά των ναρκωτικών με το σλόγκαν: «Meth: We’re on it» (Μεθαμφεταμίνη: Το έχουμε υπό έλεγχο). Ο έλεγχος των μηνυμάτων της Νόεμ όμως δεν έχει προφανώς ενταθεί από τότε που ανέλαβε υπουργός Εσωτερικής Ασφάλειας του Ντόναλντ Τραμπ, σχολιάζει ο Edward Luce στους Financial Times.
Το Σάββατο, η Νόεμ επέμενε ότι ο δολοφονημένος Άλεξ Πρέτι «επέδειξε» όπλο με πρόθεση να επιτεθεί σε ομοσπονδιακούς αξιωματικούς. Όποιος παρακολούθησε τα βίντεο από τη Μινεάπολη θα είδε έναν άνδρα να πυροβολείται δέκα φορές στην πλάτη, αφού πρώτα προσπάθησε να προστατεύσει μια γυναίκα από βίαιη μεταχείριση. Παρ’ όλα αυτά, η Νόεμ, σε μήνυμά της, κάλεσε τους Αμερικανούς να αγνοήσουν όσα είδαν με τα ίδια τους τα μάτια.
«Ποιος χρειάζεται δημοκράτες;»
Το ίδιο ισχύει και με την υπόλοιπη ομάδα του Τραμπ. Ο Στίβεν Μίλερ, αναπληρωτής προσωπάρχης του Τραμπ και αυτοανακηρυγμένος «κακός μπάτσος», χαρακτήρισε τον Πρέτι «εγχώριο τρομοκράτη». Αυτό απηχούσε όσα είχε πει η κυβέρνηση για τη Ρενέ Γκουντ, την 37χρονη γυναίκα που επίσης σκοτώθηκε από πυροβολισμό εξ επαφής στη Μινεάπολη πριν από δύο εβδομάδες.
Παρότι το όχημά της κινούνταν με χαμηλή ταχύτητα και ο αστυνομικός την πυροβόλησε μέσα από το πλαϊνό παράθυρο, το επιτελείο Τραμπ ισχυρίστηκε ότι χρησιμοποιούσε το αυτοκίνητό της ως όπλο. Μετά τη δολοφονία του Πρέτι, ο υπουργός Άμυνας του Τραμπ, Πιτ Χέγκσεθ, έγραψε σε ανάρτηση στο X προς τους πράκτορες της ICE ότι «σας καλύπτουμε 100%. ΣΩΖΕΤΕ τη χώρα».
Αυτό εγείρει το ερώτημα: με τέτοιους αυταρχικούς, ποιος χρειάζεται δημοκράτες; Είναι πιθανό οι ίδιοι οι Δημοκρατικοί να χάσουν το «άδειο τέρμα» που τους προσφέρει ο Τραμπ. Ανέλαβε την εξουσία με τη μετανάστευση ως το ισχυρότερο πολιτικό του χαρτί. Οι Αμερικανοί ήθελαν την απέλαση βίαιων εγκληματιών και την επιβολή ελέγχου στα σύνορα. Αντί γι’ αυτό, ο Τραμπ μετέτρεψε την ICE σε μια απειλητική παραστρατιωτική δύναμη που συλλαμβάνει πεντάχρονα παιδιά, σέρνει ηλικιωμένους άνδρες έξω από τα σπίτια τους, αρπάζει μητέρες από παιδικούς σταθμούς και εκτελεί μη βίαιους διαδηλωτές. Η αμερικανική κοινή γνώμη στρέφεται απότομα εναντίον αυτών των μεθόδων.
Απόλυτη ασυλία
Μετά την δολοφονία της Γκουντ, ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς δήλωσε ότι οι πράκτορες της ICE (Υπηρεσία Μετανάστευσης) και της συνοριοφυλακής έχουν «απόλυτη ασυλία». Ο Βανς και οι συνάδελφοί του περνούν με οδοστρωτήρα το Σύνταγμα των ΗΠΑ. Καθεμία από τις βασικές τροπολογίες του — η πρώτη για την ελευθερία του λόγου, η δεύτερη για τα δικαιώματα οπλοκατοχής, η τέταρτη για την προστασία από έρευνες χωρίς ένταλμα — αποδεικνύεται προαιρετική, ανάλογα με το αν βολεύει. Ένας ικανός επίδοξος αυταρχικός θα κάλυπτε τις πράξεις του με ένα πέπλο νομιμότητας, βάζοντας νομικούς να αντιπαρατίθενται με νομικούς. Ο Τραμπ, αντίθετα, καταφέρνει να ενώσει νομικούς και αδαείς εναντίον του.
Με αυτόν τον τρόπο, ξυπνά το κοινό από την απάθεια που είναι απαραίτητη για κάθε αρπαγή εξουσίας. Κάποτε ειπώθηκε ότι η ανικανότητα του Τραμπ ξεπερνά την κακία του. Η επικαιρότητα αυτής της παρατήρησης φαίνεται ξεκάθαρα. Ο Πρέτι ήταν νοσηλευτής σε μονάδα εντατικής θεραπείας για βετεράνους. Η Γκουντ ήταν μητέρα ενός εξάχρονου παιδιού, και τα τελευταία της λόγια ήταν: «Όλα καλά φίλε, δεν είμαι θυμωμένη μαζί σου». Και οι δύο αναγνωρίζονται αμέσως ως ο φιλικός γείτονας σε κάθε αμερικανική γειτονιά, αυτός που θα βοηθήσει να φτυαρίσεις το χιόνι ή να βάλεις μπρος το αυτοκίνητο. Η φράση «Minnesota nice» περιγράφει μια πολιτεία ιδιαίτερα γνωστή για τέτοιους ανθρώπους. Το να τους παρουσιάζεις ως τρομοκράτες είναι σκοτεινά κωμικό και βαθιά ανίκανο.
Νοθεία στις ενδιάμεσες εκλογές
Ο βάσιμος φόβος είναι ότι ο Τραμπ θα νοθεύσει τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου για να αποτρέψει μια ευρέως προβλεπόμενη ήττα των Ρεπουμπλικανών. Όμως ο ίδιος υπονομεύει τα μέσα που θα του επέτρεπαν να το πετύχει. Το βασικό εργαλείο που διαθέτει είναι η ευπιστία του κοινού. Αρκετοί άνθρωποι πρέπει να είναι πρόθυμοι να πιστέψουν ότι γεμίζουν οι κάλπες με ψήφους ή ότι μεταφέρονται παράνομοι μετανάστες στα εκλογικά κέντρα, ώστε να λειτουργήσει οποιαδήποτε κομπίνα. Οι κούφιοι άνθρωποι που εργάζονται γι’ αυτόν καταστρέφουν αυτό το εργαλείο με προπαγάνδα που διαψεύδεται εύκολα.
Αυτό, με τη σειρά του, απειλεί να εξουδετερώσει τη δύναμη κρούσης του Τραμπ στο πεδίο. Η ICE και η Συνοριοφυλακή είναι οι προφανείς ομοσπονδιακές «δυνάμεις καταστολής» για να απαντήσουν σε viral ιστορίες περί «λαθραίων» που κατακλύζουν τα εκλογικά κέντρα. Η αμερικανική κοινή γνώμη είναι πλέον βαθιά εξοικειωμένη με μασκοφόρους άνδρες που στρέφουν όπλα στα πρόσωπα άοπλων πολιτών. «Εμείς είμαστε η καταιγίδα», είπε ο Μίλερ στην κηδεία του δολοφονημένου ραδιοφωνικού παραγωγού του MAGA, Τσάρλι Κερκ, τον περασμένο Σεπτέμβριο. «Οι εχθροί μας δεν μπορούν να κατανοήσουν τη δύναμή μας, την αποφασιστικότητά μας, την πυγμή μας…». Πράγματι, ήταν μια τρομακτική απειλή από τον Μίλερ. Αλλά και εξαιρετικά απερίσκεπτη. Ένας ικανός αυταρχικός θα καλλιεργούσε την επιθυμία της χώρας να προστατευτεί από τον «εσωτερικό εχθρό». Αντί γι’ αυτό, οι Αμερικανοί φοβούνται ολοένα και περισσότερο τους υποτιθέμενους προστάτες τους.
Το ίδιο ισχύει και στη διεθνή σκηνή. Είναι δύσκολο να βρεθεί Αμερικανός που να φοβάται τον Μαρκ Κάρνεϊ. Ο πρωθυπουργός του Καναδά είναι για την εξωτερική πολιτική του Τραμπ ό,τι είναι η Γκουντ και ο Πρέτι για την εσωτερική του πολιτική. Ένας ικανός αυταρχικός διαλέγει τους εχθρούς του με δεξιοτεχνία. Η αχίλλειος πτέρνα του Τραμπ είναι ότι, όσο περνά ο καιρός, γίνεται όλο και χειρότερος σε αυτό.
