Ο Νικολά Σαρκοζί βρίσκεται και πάλι εκεί που συνήθιζε να είναι – στο επίκεντρο της επικαιρότητας και διχάζοντας το έθνος.  Δεκατρία χρόνια μετά την αποχώρησή του από την Προεδρία της Δημοκρατίας, πρόκειται να γίνει ο πρώτος πρώην Πρόεδρος της χώρας που θα μπει στη φυλακή.

Και οι περιστάσεις είναι γεμάτες από την ίδια εκρηκτική αντιπαράθεση που χαρακτήριζε κάθε του κίνηση, σχολιάζει το BBC. Ο Σαρκοζί καταδικάστηκε στη δίκη για το λεγόμενο «λιβυκό χρήμα». Μετά την καταδίκη του, την Πέμπτη, μίλησε με πύρινη οργή για το «απεριόριστο μίσος» του οποίου, όπως είπε, εξακολουθεί να είναι θύμα.

Από τη στιγμή που αναδείχθηκε ως ηγέτης της Δεξιάς, στην Γαλλία, ο Σαρκοζί είναι πεπεισμένος ότι υπήρξε στόχος μιας αριστερής συνωμοσίας μέσα στη γαλλική Δικαιοσύνη και στα Μέσα Ενημέρωσης.  Και με αυτήν την καταδίκη – πιστεύει – ήρθε μια ακόμη αδιάσειστη απόδειξη των όσων πιστεύει.

Ένοχος για την πιο ελαφριά κατηγορία

Γιατί, αναρωτιούνται οι υποστηρικτές του, το δικαστήριο τον αθώωσε από τρεις εκ των τεσσάρων κατηγοριών που τον βάραιναν; Παράνομη χρηματοδότηση κόμματος, υπεξαίρεση λιβυκών χρημάτων και διαφθορά. Τι έγινε με αυτές τις κατηγορίες;

Γιατί το δικαστήριο τον καταδίκασε μόνο για την τελευταία κατηγορία – την «γενική» κατηγορία της «εγκληματικής οργάνωσης», η οποία συχνά αποδίδεται σε συμμορίες ναρκωτικών όταν οι ερευνητές δεν έχουν κάτι πιο συγκεκριμένο;

Και γιατί – αφού τον καταδίκασαν για αυτήν την ηπιότερη κατηγορία – του επέβαλαν μια τόσο ταπεινωτική και αυστηρή ποινή; Όχι μόνο έστειλαν έναν 70χρονο στη φυλακή για πέντε χρόνια, αλλά το έκαναν και 20 χρόνια μετά το αδίκημα.

Επίσης, όρισαν ότι η ποινή δεν έχει «ανασταλτικό χαρακτήρα» – με άλλα λόγια, είπαν ότι θα πάει φυλακή ακόμη κι αν ασκήσει έφεση, παρόλο που σύμφωνα με τη γαλλική νομοθεσία θεωρείται θεωρητικά αθώος όσο εκκρεμεί η έφεση.

Η στοχοποίηση

Τη στιγμή που νόμιζε κανείς ότι τα παλιά πάθη υπέρ και κατά του άντρα είχαν αρχίσει να σβήνουν, ξαφνικά επέστρεψαν και με διάθεση εκδικητική.  Πολλοί θα νιώσουν κάποια συμπάθεια προς τον Σαρκοζί – όχι απαραίτητα επειδή είναι απολύτως αθώος στην υπόθεση αναζήτησης λιβυκών χρημάτων για την καμπάνια του.

Αλλά θα δουν κάποια αλήθεια στους ισχυρισμούς του περί στοχοποίησης: ότι πράγματι υπάρχουν κάποιοι μέσα στο παρισινό «πολιτικο-μιντιακό-δικαστικό» κατεστημένο που τον απεχθάνονται και χαίρονται από την πτώση του. 

Από άλλη όμως, ο Σαρκοζί δεν είναι κάποιο αδικοχαμένο πρώην αρχηγικό πρόσωπο, αλλά ένας εγωκεντρικός και εξαιρετικά επιδραστικός πολιτικός παράγοντας που διαρκώς έσπρωχνε τα όρια του νόμου για να πετύχει αυτό που ήθελε.

Γιατί πώς αλλιώς να εξηγηθεί ότι εκκρεμούν τόσες δίκες εναντίον του; Και γιατί να έχει ήδη καταδικαστεί για δύο άλλες υποθέσεις διαφθοράς – μία φορά επειδή προσπάθησε να επηρεάσει δικαστή και άλλη μία για παράνομη χρηματοδότηση εκστρατείας;

Και αν το δικαστήριο αποφάσισε τώρα να εξαντλήσει την αυστηρότητά του,  στην υπόθεση της Λιβύης, ίσως είναι επειδή η κατηγορία για απόπειρα εξασφάλισης εκλογικών κονδυλίων από έναν ξένο δικτάτορα είναι στην πραγματικότητα αρκετά σοβαρή.

Γιατί έχει σημασία σήμερα η υπόθεση Σαρκοζί

Όλα αυτά έχουν σημασία σήμερα, γιατί παρόλο που ο Σαρκοζί δεν είναι πια τόσο επιδραστική φιγούρα όσο μερικοί τον παρουσιάζουν, τα επιχειρήματα γύρω από αυτή την υπόθεση αντηχούν μέσα στα ερείπια της γαλλικής πολιτικής.

Η Δεξιά και η Ακροδεξιά υπερασπίζονται την υπόθεσή του, καταγγέλλοντας την αριστερή υπέρβαση της δικαιοσύνης. Η Μαρίν Λεπέν – η οποία και η ίδια αποκλείστηκε από τις προεδρικές εκλογές λόγω ρήτρας «μη αναστολής» στην καταδίκη της νωρίτερα φέτος – ήταν η πρώτη που κατήγγειλε την «αδικία».

Και η Αριστερά το βλέπει ως ακόμη μία απόδειξη της προνομιακής μεταχείρισης των πλουσίων – των ισχυρών που γίνονται ακόμη ισχυρότεροι αγνοώντας τον νόμο.  Ο Νικολά Σαρκοζί έχει από καιρό αποχωρήσει από το αξίωμα και δεν υπάρχει προοπτική επιστροφής του. Είναι μια φιγούρα του παρελθόντος. Αλλά η υπόθεσή του εντείνει τις διαιρέσεις σε μια ήδη βαθιά διχασμένη χώρα.

Οι άλλες καταδίκες

Η καταδίκη της Πέμπτης, δεν είναι η πρώτη του ούτε καν η πρώτη του ποινή φυλάκισης. Από τότε που άφησε το αξίωμα, έχει ήδη κριθεί ένοχος για διαφθορά, αθέμιτη επιρροή και παραβίαση των κανόνων δαπανών καμπάνιας σε ξεχωριστές υποθέσεις. Έχει επίσης στερηθεί τη μεγαλύτερη διάκριση της Γαλλίας, τη Λεγεώνα της Τιμής.

Μέχρι τώρα, όμως, μέσω εφέσεων και άλλων μέσων, παρέμενε ελεύθερος, και παρόλο που δεν κατέχει πια δημόσιο αξίωμα, παραμένει σεβαστή φιγούρα στη Δεξιά με κάποια πολιτική επιρροή.
Όμως την Πέμπτη, για πρώτη φορά, έγινε ξαφνικά πιθανό ο Νικολά Σαρκοζί, σήμερα 70 ετών, να περάσει κάποιο διάστημα στη φυλακή, αν όχι και τα πέντε χρόνια της ποινής του — μια ταπεινωτική κατάληξη για έναν άντρα που ανέβηκε στην εξουσία εν μέρει με την εικόνα του σκληρού, αμείλικτου πολιτικού απέναντι στο έγκλημα.

Από το 1945, μόνο ένας άλλος πρώην Γάλλος αρχηγός κράτους έχει κριθεί ένοχος από δικαστήριο: Ο Ζακ Σιράκ, που καταδικάστηκε το 2011 για κατάχρηση δημόσιων πόρων όταν ήταν δήμαρχος Παρισιού. Αλλά κανένας πρώην πρόεδρος δεν έχει περάσει ποτέ το κατώφλι της φυλακής.