Έχετε αναρωτηθεί ποτέ τι απέγιναν άραγε εκείνοι που σήκωσαν τα λάβαρα της Επανάστασης του 1821 και αγωνίστηκαν γενναία ενάντια στον τουρκικό ζυγό;
Ακολουθούν 6 εξέχουσες προσωπικότητες του Αγώνα, αγωνιστές που όλοι γνωρίζουμε.
Κωνσταντίνος Κανάρης
Ο γενναίος ναυμάχος από τα Ψαρά, που έγινε παγκοσμίως γνωστός για την καταστροφή της τουρκικής ναυαρχίδας το 1822, ακολούθησε στη συνέχεια μια αξιόλογη πολιτική διαδρομή.
Έχοντας διατελέσει πέντε φορές πρωθυπουργός, συμμετείχε ενεργά στις εξελίξεις του νεοελληνικού κράτους.
Μετά τη δολοφονία του Καποδίστρια, εγκαταστάθηκε προσωρινά στη Σύρο, για να επιστρέψει στην πολιτική σκηνή με την άφιξη του Όθωνα, αναλαμβάνοντας το Υπουργείο Ναυτικών σε διαφορετικές κυβερνήσεις.
Αντίθετος προς τη μοναρχία, πήρε μέρος σε πολιτικούς αγώνες και διετέλεσε πρωθυπουργός σε διάφορες περιόδους. Το τέλος της ζωής του τον βρήκε στην Κυψέλη το 1877, ως μια από τις πιο σεβαστές μορφές της ελληνικής ιστορίας.
Ανδρέας Μιαούλης
Ο επιδέξιος ναυτικός που ηγήθηκε των ελληνικών πλοίων κατά την Επανάσταση του 1821 ενεπλάκη αργότερα σε πολιτικές έριδες, οι οποίες τον ώθησαν σε ακραίες ενέργειες, όπως η καταστροφή μέρους του ελληνικού στόλου στον Πόρο.
Ο κυβερνήτης Καποδίστριας τού είχε αναθέσει την εξάλειψη της πειρατείας, έργο που έφερε εις πέρας, αλλά η έκρηξη που προκάλεσε στα πολεμικά πλοία «Ελλάς» και «Ύδρα» τον έβαλε στο στόχαστρο πολλών.
Παρά ταύτα, με την έλευση του Όθωνα, τιμήθηκε για την προσφορά του, έλαβε γη και προνόμια, φτάνοντας μέχρι τον βαθμό του αντιναυάρχου.
Το 1835 έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του την κληρονομιά ενός αφοσιωμένου επαναστάτη.
Μαντώ Μαυρογένους
Η αριστοκράτισσα από τη Μύκονο, που αφιέρωσε την περιουσία και τη ζωή της στον Αγώνα, είδε την τύχη της να αλλάζει ριζικά μετά τη συγκρότηση του ανεξάρτητου ελληνικού κράτους.
Ο Καποδίστριας τής είχε απονείμει τον τίτλο της επίτιμης αντιστράτηγου και της είχε παραχωρήσει κατοικία στο Ναύπλιο, καθώς είχε εξαντλήσει όλους τους πόρους της για τον εθνικό σκοπό.
Ωστόσο, μετά τη δολοφονία του κυβερνήτη, βρέθηκε στο περιθώριο, ενώ ακόμα και ο Δημήτριος Υψηλάντης απομακρύνθηκε από κοντά της λόγω συκοφαντιών.
Αναγκάστηκε να επιστρέψει στη Μύκονο, αποσυρόμενη από τη δημόσια ζωή, και πέρασε τις τελευταίες της ημέρες στην Πάρο, ξεχασμένη και πάμπτωχη.
Οι κάτοικοι της περιοχής ήταν αυτοί που τη στήριξαν στα γεράματά της, καθώς είχε χάσει κάθε επαφή με το ένδοξο παρελθόν της.
Νικηταράς
Ο γενναίος πολέμαρχος Νικήτας Σταματελόπουλος, που είχε αφιερώσει τη ζωή του στην αντιμετώπιση των Οθωμανών, βρέθηκε σε δυσχερή θέση στα μετέπειτα χρόνια, εξαιτίας των πολιτικών του επιλογών.
Ενταγμένος στους ρωσόφιλους, έγινε στόχος του καθεστώτος και το 1839 φυλακίστηκε άδικα με ψευδείς κατηγορίες συνωμοσίας κατά του βασιλιά Όθωνα.
Οι μήνες που πέρασε στο κελί, υποβαλλόμενος σε βασανιστήρια, τον οδήγησαν στην αποδυνάμωση και στη μερική απώλεια της όρασής του.
Παρά τα ηρωικά του κατορθώματα, η πολιτεία τον αποζημίωσε δίνοντάς του άδεια να ζητιανεύει!
Το 1843 του απονεμήθηκε τελικά ο βαθμός του υποστράτηγου, ωστόσο έφυγε από τη ζωή το 1849, νιώθοντας προδομένος από το κράτος. Η τελευταία του επιθυμία ήταν να ταφεί κοντά στον Κολοκοτρώνη.
Ιωάννης Μακρυγιάννης
Ο σπουδαίος αγωνιστής της Επανάστασης βίωσε πολλές δυσκολίες και δοκιμασίες στα χρόνια που ακολούθησαν την απελευθέρωση, με τη σχέση του με τον Καποδίστρια να επιδεινώνεται σταδιακά.
Σε ένα κλίμα πολιτικής αναταραχής, του απονεμήθηκε ο βαθμός του χιλίαρχου, ωστόσο η σφοδρή αντιπαράθεσή του με την κυβέρνηση τον οδήγησε εκτός κρατικών θέσεων.
Μόνο με την άφιξη του Όθωνα σταμάτησαν προσωρινά οι αναταράξεις στη ζωή του, καθώς ο νεαρός μονάρχης του έδωσε τον βαθμό του ταγματάρχη. Ωστόσο, σύντομα ο οπλαρχηγός στράφηκε και κατά της μοναρχίας.
Όταν δεν κατάφερε να εκλεγεί βουλευτής το 1844, βρέθηκε στο επίκεντρο μιας συνωμοσίας για την ανατροπή του Όθωνα, γεγονός που τον οδήγησε σε στρατοδικείο το 1853.
Καταδικάστηκε αρχικά σε θάνατο, όμως η ποινή του μετατράπηκε σε ισόβια κάθειρξη, μέχρι που το επόμενο έτος αφέθηκε ελεύθερος.
Τα τελευταία του χρόνια τα πέρασε πιο ήρεμα, καθώς το 1862 η προσωρινή κυβέρνηση αποκατέστησε την υστεροφημία του, απονέμοντάς του τον τίτλο του υποστράτηγου και αργότερα του αντιστράτηγου.
Έτσι, τον Απρίλιο του 1864, έφυγε από τη ζωή αναγνωρισμένος ως μια από τις εξέχουσες μορφές του Αγώνα για την ανεξαρτησία.
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης
Ο θρυλικός στρατηγός του Αγώνα παρέμεινε δραστήριος τόσο στα πεδία των μαχών όσο και στις πολιτικές εξελίξεις της εποχής του.
Υποστηρίζοντας σθεναρά τον Ιωάννη Καποδίστρια, βρέθηκε σε σύγκρουση με το νέο καθεστώς της βαυαρικής αντιβασιλείας, γεγονός που τον οδήγησε ξανά στη φυλακή με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας!
Αν και το 1834 του επιβλήθηκε θανατική ποινή, το 1835 του δόθηκε χάρη και αναγνωρίστηκε ως στρατηγός και σύμβουλος της επικρατείας.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του τα πέρασε κοντά στον βασιλιά Όθωνα, υπηρετώντας ως υπασπιστής του. Το 1843, ύστερα από ένα βράδυ γιορτής στα Ανάκτορα, υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο που του στέρησε τη ζωή. Έτσι είναι σήμερα το χωριό που γεννήθηκε ο Κολοκοτρώνης.
