Η Σοβιετική Ένωση είναι μία χώρα που δεν υπάρχει πλέον παρά το γεγονός ότι ιστορικά θεωρείται και είναι πρόγονη της σημερινής Ρωσίας και αυτό που την χαρακτήριζε είναι πως διοικούνταν από ένα ολοκληρωτικό καθεστώς.

Η συγκεκριμένη πολιτική κατάσταση επέτρεπε την διεξαγωγή πειραμάτων είτε προκαλούσε μόνιμη βλάβη σε αυτούς που συμμετείχαν είτε κόστιζε ακόμα και τις ζωές τους.

Η ιστορία με το ρώσικο πείραμα ύπνου είναι για πολλούς ένα κατασκεύασμα στη φαντασία κάποιου, αλλά η αλήθεια είναι πως κανείς δεν μπορεί να μάθει πραγματικά καθώς στην τότε Σοβιετική Ένωση όλα γινόντουσαν και όλα κρυβόντουσαν…

Κάτι το οποίο γίνεται όπως έχει αποδείξει η ιστορία και στις χώρες με δημοκρατικό καθεστώς δυτικού τύπου.

Γιατί όπως όλοι ξέρουμε «στο τέλος το σκοτάδι πάντα βρίσκει τον δρόμο του»…

Ρώσοι ερευνητές στα τέλη της δεκαετίας του 1940 κράτησαν 5 άτομα άγρυπνα επί 15 μέρες χρησιμοποιώντας ένα αέριο που βρισκόταν ακόμα σε πειραματικό στάδιο.

Κρατούνταν σε απομονωμένο περιβάλλον ώστε να ελέγχεται η συγκέντρωση του αερίου καθώς σε μεγάλες συγκεντρώσεις θα ήταν θανατηφόρο.

Υπήρχαν επίσης μικρόφωνα και μερικά μικρά παράθυρα από πολύ χοντρό γυαλί το οποίο επέτρεπε να παρατηρούνται μέσα στο δωμάτιο, αλλά να φαίνεται σαν καθρέφτης από μέσα (σαν τα δωμάτια ανάκρισης αλλά πολύ μικρότερα σε μέγεθος και στρογγυλά) για επιπλέον παρακολούθηση.

Μέσα στο δωμάτιο υπήρχαν βιβλία, τρεχούμενο νερό, τουαλέτα, κρεβάτια και αρκετό φαγητό για να αντέξουν για μήνες.

Οι κρατούμενοι ήταν πολιτικοί κρατούμενοι που κρίθηκαν εχθροί του πολιτεύματος κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου.

Όλα έβαιναν καλώς τις πρώτες 5 μέρες, και οι κρατούμενοι δεν διαμαρτύρονταν καθόλου.

Αξίζει να σημειωθεί εδώ ότι τους υποσχέθηκαν ότι θα τους απελευθερώσουν αν έμειναν ξύπνιοι επί 30 μέρες συνεχόμενα.

Οι συνομιλίες μεταξύ τους και δραστηριότητες τους παρακολουθούνταν  συνεχώς και παρατηρήθηκε μία συνεχής συζήτηση περί τραυματικών εμπειριών που είχαν ζήσει στο παρελθόν.

Οι συζητήσεις τους άρχισαν να παίρνουν όλο και πιο σκοτεινή μορφή μετά από 4 μέρες.

Μετά από 5 μέρες άρχισαν να διαμαρτύρονται ότι συγκεκριμένα γεγονότα άρχισαν να τους δημιουργούν συμπτώματα παράνοιας.

Σταμάτησαν να μιλάνε μεταξύ τους και άρχισαν να ψιθυρίζουν στα μικρόφωνα και στα μικρά παράθυρα-καθρέφτες.

Πολλά είναι τα σκηνικά που προκλήθηκαν από το πείραμα, αλλά μέχρι σήμερα δεν υπάρχουν αποδείξεις πως κάτι τέτοιο έχει συμβεί στην πραγματικότητα!

Την ένατη ημέρα, ένας κρατούμενος, άρχισε να τρέχει μανιωδώς κατά μήκος του θαλάμου και να ουρλιάζει με όλη του την δύναμη για πάνω από τρεις ώρες, ώσπου να του κλείσει ο λαιμός από τις φωνές.

Στο άκουσμα αυτού του ηχηρού ξεσπάσματος, οι συγκρατούμενοί του δεν έδειξαν την παραμικρή αντίδραση.

Λίγο αργότερα όμως, ένας δεύτερος κρατούμενος, άρχιζε να παρουσιάζει την ίδια συμπεριφορά με τον συγκρατούμενό του. Το αποτέλεσμα, ήταν να χάσει την φωνή του ολοκληρωτικά.

Οι υπόλοιποι τρεις κρατούμενοι, άρχιζαν να σκίζουν χωρίς σταματημό τα βιβλία που υπήρχαν στο ασφυκτικό δωμάτιο.

Τρεις ημέρες αργότερα, οι ερευνητές πραγματοποιούσαν ωριαία τεστ, ώστε να επιβεβαιώσουν πως το μηχάνημα που έστελνε το αέριο λειτουργούσε κανονικά, μιας και δεν μπορούσαν πλέον να δουν τι συνέβαινε μέσα στο θάλαμο.

Μετά την δέκατη τέταρτη ημέρα, έκαναν προσπάθειες να επικοινωνήσουν με τους κρατούμενους, αφού πίστευαν, ότι μέχρι εκείνη την στιγμή θα ήταν είτε νεκροί, είτε σε κώμα.

Σε μια τέτοια λοιπόν προσπάθεια, τους ανακοίνωσαν ότι θα ανοίξουν την πόρτα για να ελέγξουν το μικρόφωνο και μάλιστα τους διέταξαν να ξαπλώσουν στο πάτωμα μακριά από την πόρτα, ενώ για ακόμη μια φορά τους υποσχέθηκαν την ελευθερία τους με την προϋπόθεση ότι θα είναι συνεργάσιμοι.

Στην ανακοίνωση αυτή, μόνο ένας από τους κρατούμενους αντέδρασε.

Αυτό, ώθησε τους ερευνητές να επιχειρήσουν να εισβάλλουν στο δωμάτιο την επόμενη μέρα, αφού φοβήθηκαν και απευθύνθηκαν στον στρατό ζητώντας βοήθεια.

Όταν ήρθε η επόμενη μέρα, αντικατέστησαν το αέριο με φρέσκο αέρα και άνοιξαν την πόρτα. Οι κρατούμενοι, ξεκίνησαν ξανά τα ουρλιαχτά. Το φρικαλέο θέαμα όμως που αντίκρυσαν οι στρατιώτες, τους προκάλεσε ανατριχίλα.

Αυτό που ανακάλυψαν, ήταν ότι όχι μόνο το φαγητό των κρατουμένων είχε μείνει άθικτο για πάνω από πέντε μέρες, αλλά και ότι είχε αντικατασταθεί με το ίδιο τους το δέρμα… Οι τέσσερις εναπομείναντες κρατούμενοι, ανέπτυξαν κανιβαλιστικές τάσεις και έκοβαν κομμάτια του σώματός τους, με τα χέρια, με σκοπό να το φάνε. Μερικά όργανα μάλιστα, είχαν μετατοπιστεί από την θέση τους.

Το τρομακτικά περίεργο στην ιστορία αυτή, είναι ότι μόλις άνοιξε η πόρτα και μπήκε καθαρό οξυγόνο στο θάλαμο, οι κρατούμενοι φώναζαν και παρακαλούσαν απελπισμένοι να ανοίξουν πάλι το χημικό αέριο, γιατί δεν ήθελαν να αποκοιμηθούν. Το ακόμα περίεργο ήταν ότι παρά την εξαντλημένη φυσική τους κατάσταση, φαίνονταν εξαιρετικά δυνατοί.

Ο ένας κρατούμενος, επιτέθηκε σε έναν από τους στρατιώτες και με λυσσαλέα δύναμη, του ξερίζωσε το λαιμό, ενώ ένας άλλος τραυματίστηκε θανάσιμα από την επίθεση των υπολοίπων φυλακισμένων.

Ο θρύλος του Σοβιετικού πειράματος, έχει, πως πέντε στρατιώτες, μετά από αυτή την εμπειρία, αφαίρεσαν την ζωή τους, τις επόμενες κιόλας εβδομάδες.

Είχαν μείνει μόνο τρεις ζωντανοί κρατούμενοι, όταν οι ερευνητές τους μετέφεραν σε ιατρικές εγκαταστάσεις, προκειμένου να τους εξετάσουν.

Οι δυο, που μπορούσαν ακόμα να μιλήσουν, συνέχιζαν να παρακαλούν να δεχτούν λίγο ακόμα πειραματικό αέριο, που θα τους κρατούσαν ξύπνιους. Ο τρίτος, σοβαρά τραυματισμένος, μεταφέρθηκε στο χειρουργείο, προκειμένου να σώσουν τα όργανά του.

Το αναισθητικό που του παρείχαν όμως δεν είχε καμία απολύτως επίδραση πάνω του. Μετά τις ιατρικές εξετάσεις, οι ερευνητές προσπαθούσαν να αποφασίσουν τι θα κάνουν με τους εναπομείναντες κρατούμενους.

Μια λύση, ήταν η ευθανασία. Μια ακόμη σκέψη ήταν να τους επανατοποθετήσουν στο θάλαμο και να τους δώσουν να εισπνεύσουν και πάλι το αέριο, παρακολουθώντας παράλληλα την εγκεφαλική τους δραστηριότητα.

Πριν καν προλάβουν να το επιχειρήσουν, οι κρατούμενοι, αποκοιμήθηκαν τόσο βαθιά που έπεσαν σε κώμα. Λίγο αργότερα, θανατώθηκαν από τον διοικητή που ήταν υπεύθυνος αυτού του πειράματος.

Πόσο αληθινή μπορεί να είναι μια τέτοια φρικιαστική ιστορία; Μέχρι ποιο σημείο, θα μπορούσε κάτι τέτοιο να συνέβη στην πραγματικότητα;

Υπάρχει και σελίδα στην Wikipedia, η οποία αναφέρεται στην ιστορία, η οποία μέχρι και σήμερα στοιχειώνει τους Ρώσους.

Η ανατριχιαστική ιστορία, έχει γυριστεί και σε ταινία με τίτλο The Russian Sleep Experiment το 2015, ενώ το 2019 το ντοκιμαντέρ Subject UH1317 – When Science Traces A Deadly Turn, αναφέρεται στο θέμα.