Το άρθρο εξερευνά την ιστορία και τις παραδόσεις γύρω από τις πιο διάσημες μάγισσες της αρχαιότητας, εστιάζοντας κυρίως στη Μήδεια και την Κίρκη. Η Μήδεια, η οποία εμφανίζεται σε έργα του Ευριπίδη και του Πινδάρου, είναι το πρότυπο της εκδικητικής μάγισσας, ενώ η Κίρκη θεωρείται η πρώτη μάγισσα του αρχαίου ελληνικού κόσμου.
Το κείμενο αναφέρεται επίσης σε άλλες γνωστές μάγισσες και στη λαϊκή παράδοση που τις περιβάλλει, όπως οι γυναίκες του Θεσσαλικού κάμπου, που φημίζονταν για τις γητειές τους. Η θεά Εκάτη αναγνωρίζεται ως προστάτιδα των μάγισσων, που γνώριζαν τις ιδιότητες των φυτών και τη δύναμη του φεγγαριού.
Οι μάγισσες παραμένουν αναπόσπαστο κομμάτι της ελληνικής λαϊκής παράδοσης και των παραμυθιών.
Πιο αναλυτικά
Στην αρχαία Ελλάδα έχουμε πολύ γνωστές μάγισσες όπως η Κίρκη και η Μήδεια. Άλλωστε η μαγεία στον ελλαδικό χώρο ασκείτο από πολύ νωρίς και είχε δικά της χαρακτηριστικά.
Η κορυφαία ίσως μορφή μάγισσας στην αρχαία ελληνική ποίηση είναι η Μήδεια, όπως παρουσιάζεται στην ομώνυμη τραγωδία του Ευριπίδη αλλά και στον τέταρτο «Πυθιόνικο» του Πινδάρου.
Η Μήδεια, η οποία κατέχει την τέχνη των μαγικών βοτάνων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν και ως δηλητήρια, είναι το πρότυπο της μοχθηρής, εκδικητικής μάγισσας που σκοτώνει ακόμη και τα ίδια τα παιδιά της, για να εκδικηθεί τον άπιστο σύζυγο της!
Από την άλλη η Κίρκη, ήταν η πρώτη μάγισσα του αρχαίου ελληνικού κόσμου. Η ελληνορωμαϊκή μυθοπλασία είναι γεμάτη αναφορές βέβαια και σε άλλες μάγισσες όπως η Περιμήδη, η Παμφίλη, η Διοτίμα, η Οινοθέα κ.α.
Μια αρχαία παράδοση θέλει οι γυναίκες του Θεσσαλικού κάμπου να είναι περίφημες μάγισσες που με τις γητειές τους κυριαρχούσαν στον έρωτα, κατέβαζαν το Φεγγάρι και σήκωναν τους νεκρούς.
Στο πέρασμα των χρόνων οι μάγισσες έγιναν μέρος της λαϊκής παράδοσης και του παραμυθιού και ποτέ δεν έλειψαν από μια καλή ιστορία.
