Αρχαιολόγοι της εταιρείας «Odyssey Marine Exploration» ανακάλυψαν τυχαία στη Μεσόγειο, σε βάθος 823 μέτρων, το ναυάγιο ενός πειρατικού πλοίου του 18ου αιώνα, το οποίο φέρεται να είχε βυθιστεί γύρω στο 1760. Το πλοίο, μήκους σχεδόν 45 μέτρων, ανήκε σε Βερβερίνους πειρατές και είναι ένα σημαντικό δείγμα της πειρατείας που άνθισε στην περιοχή, με το Αλγέρι να είναι τότε κέντρο της δραστηριότητας αυτής.
Αν και έχει ανασκαφεί μόνο το ένα τρίτο του σκαριού, αναμένονται σημαντικές πληροφορίες για την ιστορία του από την περαιτέρω μελέτη του. Η ανακάλυψη περιλαμβάνει επίσης πολύτιμα κεραμικά και γυάλινα σκεύη, που προσδιορίζουν την εποχή του ναυαγίου.
Πιο αναλυτικά
Η εταιρεία «Odyssey Marine Exploration», αποκάλυψε πως το 2005, ανακάλυψε σε βάθος 823 μ. στην Μεσόγειο ένα πλοίο μήκους σχεδόν 45 μ., το οποίο κάποτε ήταν επανδρωμένο με Βερβερίνους πειρατές, κουρσάρους, Μουσουλμάνους πειρατές!
Ακόμη, το ξύλινο σκαρί του πλοίου δεν έχει μελετηθεί αναλυτικά, ενώ η εξέτασή του θα μπορούσε να προσφέρει πληροφορίες σχετικά με την ημερομηνία κατασκευής του, καθώς και για τα χρόνια λειτουργίας του.
Τα κεραμικά και τα γυάλινα σκεύη που βρέθηκαν στο πλοίο, υποδηλώνουν ότι, αυτό ενδέχεται να είχε βυθιστεί το 1760, σύμφωνα με τον Sean Kingsley, εκδότη του περιοδικού Wreckwatch, μία δημοσίευμα σχετικά με ναυάγια.
«Τα περισσότερα κεραμικά έχουν ακριβείς παραλληλισμούς με κεραμικά του 18ου αιώνα, τα οποία έχουν ανασκαφεί στη διάρκεια σωστικών αρχαιολογικών ανασκαφών, στην Πλατεία των Μαρτύρων στο Αλγέρι», δήλωσε ο Kingsley στο περιοδικό Newsweek.
Τα οθωμανικά κύπελα στο ναυάγιο, γύρω στο 1755, δεν κατασκευάζονταν πλέον στην Τουρκία.
Η πιο κοντινή ημερομηνία, αποκαλύπτεται από τα μπουκάλια που κατασκευάστηκαν, το αργότερα, το 1740-1760. Άρα, αποκλείεται το πλοίο να χρονολογείται μετά το 1760.
Το ναυάγιο, βρέθηκε σε διεθνή ύδατα, ανάμεσα στο Μαρόκο και την Ισπανία, ενώ το Μαρόκο συνδέεται με το Αλγέρι, τη σημερινή πρωτεύουσα της Αλγερίας. Αρκετούς αιώνες στο παρελθόν ωστόσο, η πόλη του Αλγερίου, ήταν γνωστή ως κέντρο της πειρατείας των Βερβερίνων πειρατών.
«”Η απειλή του Αλγερίου”, οι κουρσάροι, ήταν ο καθημερινός τρόμος της Δύσης», εξηγεί ο Stemm, διευθυντής της εταιρείας «Seascape artifact exhibits», και πρώην πρόεδρος της εταιρείας Odyssey.
«To ναυάγιο που ανακαλύφθηκε στον βυθό, είναι ένα πολύτιμο αντιπροσωπευτικό δείγμα ενός από τους εφιαλτικότερους τρόμους των ναυτικών της δυτικής Μεσογείου», προσθέτει ο Stemm.
Από το 1500 έως το 1830, όταν εισέβαλαν οι Γάλλοι, το Αλγέρι ήταν κράτος υποτελές στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Επίσης, η πόλη προσείλκυε Μουσουλμάνους πρόσφυγες από την Ισπανία, Χριστιανούς προσηλυτισμένους στο Ισλάμ, οι οποίοι ονειρεύονταν να πλουτίσουν μέσω της πειρατείας.
«Όχι τόσο διάσημη όσο οι πειρατές της Καραϊβικής, η πρωτεύουσα των κουρσάρων, το Αλγέρι, είχε στραφεί στην πειρατεία πολύ νωρίτερα και ήταν μια πολύ πιο κερδοφόρα επιχείρηση», εξηγεί ο Kingsley.
Από το 1525 έως το 1830, μία ολόκληρη πόλη με 60.000 «απατεώνες και αποστάτες», ζούσαν από με την επιβολή του σπαθιού τους.
Ο Kingsley σημείωσε επίσης ότι οι Βερβερίνοι πειρατές εφορμούσαν σε πλοία μέχρι και τη νότια Αγγλία.
«Δεν υφάρπαζαν μόνο περιουσίες, αλλά σκλάβωναν και όποιον έπιαναν, ζητώντας πολλά λύτρα. Ήταν μία θηριωδία την οποία οι δυτικοί έμποροι ήταν αναγκασμένοι να ρισκάρουν», σημείωσε ο Kingsley.
Αρχικά, η Odyssey συσσώρευσε περίπου 550 εκ. ευρώ, ανασύροντας από το πλοίο 17 τόνους από χρυσά και ασημένια νομίσματα. Έπειτα όμως από παρατεταμένες δικαστικές διαμάχες, η ισπανική κυβέρνηση τελικά κέρδισε το δικαίωμα της ανάκτησης του θησαυρού.
Το συγκεκριμένο ναυάγιο ανακαλύφθηκε τυχαία από την Odyssey. Βασικό κίνητρο της εταιρείας εξερεύνησης ναυαγίων, ήταν η ανασκαφή ενός πλοίου του Βρετανικού Βασιλικού Ναυτικού, του 80-gun HMS Sussex, το οποίο χάθηκε σε φουρτούνα, το 1694.
Η Odyssey στο παρελθόν, αντιμετωπίστηκε με καχυποψία, όταν κράτησε πολύτιμους θησαυρούς που ανακάλυψε στα ναυάγια.
Το 2007, ανακάλυψε ένα ισπανικό πολεμικό ναυάγιο του 1804, το πλοίο Nuestra Señora de las Mercedes. Αρχικά, η Odyssey συσσώρευσε περίπου 550 εκ. ευρώ, ανασύροντας από το πλοίο 17 τόνους από χρυσά και ασημένια νομίσματα.
Έπειτα όμως από παρατεταμένες δικαστικές διαμάχες, η ισπανική κυβέρνηση τελικά κέρδισε το δικαίωμα της ανάκτησης του θησαυρού. Πλέον, τα νομίσματα βρίσκονται στην έκθεση του Εθνικού Μουσείου Υποθαλάσσιας Αρχαιολογίας στην Καρθαγένη.
«To τρομερό πλοίο των κουρσάρων ήταν βαριά οπλισμένο, με τουφέκια, τέσσερα μεγάλα κανόνια και 10 περιστρεφόμενα όπλα. Όταν ο καπετάνιος τα έβρισκε δύσκολα, αυτά τα όπλα κατά του προσωπικού εγκαθίσταντο αμέσως στα σχοινιά και το κατάστρωμα», περιγράφει ο Kingsley.
Μόλις το ένα τρίτο του σκαριού έχει διασωθεί πάνω από τον βυθό της θάλασσας, πρωτίστως λόγω της ζημιάς που έχουν προκαλέσει οι μεσογειακοί καραβοσκώληκες (ένα είδος αχιβάδας).
Το σημείο δεν έχει ανασκαφεί ολόκληρο ακόμη, όμως, η Odyssey θεωρεί ότι, ολόκληρο το πλοίο, έως την καρίνα, παραμένει άθικτο κάτω από την άμμο.
Εικάζεται ότι, κατά την περίοδο της βύθισής του, το πειρατικό πλοίο ταξίδευε σε αποστολή στην Ισπανία, για να επιτεθεί σε πλοία και να υποδουλώσει ανθρώπους για λύτρα.
«Το μικρό πλοίο, είναι σχεδόν βέβαιο ότι έγινε έρμαιο της θύελλας που ξέσπασε ξαφνικά», εξηγεί ο Kingsley. «Το τολμηρό και θαρραλέο πλοίο των κουρσάρων παραδόθηκε στις ανελέητες θάλασσες».
