Το ρόβερ Curiosity της NASA συνάντησε ένα περίπλοκο δίκτυο σχηματισμών βράχων που μοιάζουν με ιστό στην περιοχή του κρατήρα Gale του Άρη, μια τοποθεσία που εντοπίστηκε για πρώτη φορά σε δορυφορικές εικόνες από το Mars Reconnaissance Orbiter το 2006.

Αυτό το φαινόμενο, θα μπορούσε να αλλάξει σημαντικά την κατανόησή μας για το υδρογεωλογικό παρελθόν του πλανήτη . Μια λεπτομερής ενημέρωση της αποστολής από την Ashley Stroupe, Μηχανικό Λειτουργιών Αποστολών στο Εργαστήριο Αεριοπροώθησης της NASA, δημοσιεύθηκε στο SciTechDaily στις 22 Μαΐου 2025.

Οι ράχες που μοιάζουν με ιστό υποδηλώνουν αρχαία δραστηριότητα υπόγειων υδάτων

Οι υπό έρευνα σχηματισμοί παρουσιάζουν ένα σύνθετο πλέγμα κορυφογραμμών , οι οποίες συνήθως σχηματίζονται όταν τα υπόγεια ύδατα, φορτωμένα με ορυκτά, εναποθέτουν σκληρά υλικά σε ρωγμές. Με την πάροδο του χρόνου, τα γύρω μαλακότερα πετρώματα διαβρώνονται, αφήνοντας πίσω τους το σκληρότερο πλέγμα. Η ομάδα υποθέτει ότι παρόμοιες διεργασίες μπορεί να έχουν συμβεί στον Άρη , υποδηλώνοντας ότι τα υπόγεια ύδατα παρέμειναν πολύ περισσότερο και ήταν πιο δυναμικά από ό,τι είχε υποτεθεί προηγουμένως.

Οι επιστήμονες πιστεύουν ότι τα αρχαία υπόγεια ύδατα σχημάτισαν αυτό το ιστοειδές μοτίβο κορυφογραμμών, που ονομάζεται boxwork, οι οποίες καταγράφηκαν από το Mars Reconnaissance Orbiter της NASA στις 10 Δεκεμβρίου 2006.

Αυτές οι κορυφογραμμές εντοπίστηκαν αρχικά από το ρόβερ, αλλά η κοντινή επιθεώρηση έχει καθυστερήσει λόγω της τοποθέτησης του ρόβερ: ένας από τους μπροστινούς τροχούς του Curiosity ήταν ακουμπισμένος σε ένα μικρό βότσαλο, δημιουργώντας κίνδυνο ολίσθησης κατά την ανάπτυξη του βραχίονα. Προς το παρόν, όλες οι επιστημονικές επιχειρήσεις διεξάγονται μέσω τηλεπισκόπησης .

Για να αντισταθμίσει την περιορισμένη κινητικότητα, το Curiosity αξιοποιεί τα όργανα Mastcam και ChemCam για μια ολοκληρωμένη σάρωση της περιοχής. Το Mastcam καταγράφει πανοραμικά ψηφιδωτά για να χαρτογραφήσει τις υψομετρικές αλλαγές του εδάφους και να καταγράψει χαρακτηριστικά όπως η « Οροσειρά Temblor » και διάφορες κοιλάδες κοντά, των οποίων η προέλευση παραμένει αβέβαιη.

Ταυτόχρονα, το ChemCam χρησιμοποιεί τη φασματοσκοπία διάσπασης που προκαλείται από λέιζερ (LIBS) για να αναλύσει τη σύνθεση του «Glendale Peak», μιας τραχιάς προεξοχής. Το σύστημα έχει επίσης αποκτήσει ψηφιδωτά υψηλής ανάλυσης του «Texoli Butte» για σύγκριση.

Αυτή η προσέγγιση διπλού οργάνου επιτρέπει τη χημική και δομική ανάλυση , δημιουργώντας μια πολυδιάστατη εικόνα για το πώς σχηματίστηκαν αυτές οι κορυφογραμμές και από τι είναι κατασκευασμένες – βασικά δεδομένα για την ανακατασκευή του γεωλογικού χρονοδιαγράμματος του Άρη.

Μετά την τρέχουσα εκστρατεία απομακρυσμένης απεικόνισης, οι σχεδιαστές της αποστολής στοχεύουν να μετακινήσουν το Curiosity προς τα πίσω κατά 30 εκατοστά — αρκετά ώστε να το αποκολλήσουν από το βότσαλο που το εμποδίζει και να φέρουν τους βραχώδεις σχηματισμούς-στόχους σε κοντινή απόσταση από τον ρομποτικό βραχίονά του.

Αυτή η επανατοποθέτηση θα επιτρέψει τη χρήση οργάνων επαφής όπως το APXS (Φασματόμετρο ακτίνων Χ άλφα σωματιδίων) και το MAHLI (Απεικόνιση φακών χειρός του Άρη) , τα οποία είναι απαραίτητα για την άμεση ανάλυση της σύνθεσης της επιφάνειας.

Το Curiosity συνεχίζει επίσης να χρησιμοποιεί το AEGIS , το αυτόνομο σύστημα στόχευσης, για την επιλογή νέων στόχων ChemCam. Αυτή η λειτουργία που βασίζεται στην τεχνητή νοημοσύνη επιτρέπει τη συλλογή επιστημονικών δεδομένων σε πραγματικό χρόνο, ακόμη και όταν οι εντολές από τη Γη καθυστερούν, διασφαλίζοντας ότι δεν θα χαθούν πιθανές πληροφορίες μεταξύ των προγραμματισμένων uplinks.

Η ανακάλυψη αυτού του πιθανού σχηματισμού σε σχήμα κιβωτίου θα μπορούσε να προσφέρει αδιάσειστα στοιχεία για την ύπαρξη επίμονου υπόγειου νερού στον Άρη, ενισχύοντας τις θεωρίες για το κάποτε κατοικήσιμο περιβάλλον του πλανήτη.

Δείτε ΦΩΤΟ ΕΔΩ