Το 1981, στην ινδική πολιτεία Μπιχάρ, ένα σιδηροδρομικό δυστύχημα που προκάλεσε σχεδόν 600 θανάτους φέρεται να πυροδοτήθηκε όταν ο μηχανικός ενός τρένου φρέναρε για να αποφύγει μια αγελάδα που διέσχιζε τις ράγες. Ωστόσο, η ακριβής αιτία του δυστυχήματος παραμένει αμφίβολη, με κάποιες πηγές να αμφισβητούν την ιστορία της αγελάδας.
Οι συνθήκες κατά τη στιγμή του ατυχήματος ήταν εξαιρετικά επικίνδυνες, καθώς οι πλημμύρες από τις μουσώνες είχαν κάνει τις ράγες επικίνδυνες. Παρά την καταστροφή, η έρευνα και οι δημόσιες αντιδράσεις δεν οδήγησαν σε σαφείς ευθύνες, με τον υπουργό Σιδηροδρόμων να αποδίδει την τραγωδία σε φυσικά φαινόμενα.
Το γεγονός αυτό παραμένει ένα από τα πιο θανατηφόρα σιδηροδρομικά ατυχήματα στην ιστορία, εν μέσω συνεχών προσπαθειών για βελτίωση της σιδηροδρομικής ασφάλειας στην Ινδία.
Πιο αναλυτικά
Το 1981 στην ινδική πολιτεία Μπιχάρ, ένας μηχανικός τρένου φρέναρε για να αποφύγει να χτυπήσει μια αγελάδα. Ως αποτέλεσμα, σχεδόν 600 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους.
Αλλά για να είμαστε ξεκάθαροι: Ο μηχανικός του τρένου δεν είχε ακριβώς πολύ χρόνο για να σκεφτεί όταν είδε κάτι να διασχίζει τις γραμμές μπροστά του το 1981. Μπορεί να μην είχε καν συνειδητοποιήσει ότι ήταν αγελάδα και απλώς αντέδρασε ενστικτωδώς για να αποφύγει κάτι.
Στην πραγματικότητα, δεν γνωρίζουμε καν με 100% βεβαιότητα ότι η καταστροφή του τρένου του Μπιχάρ συνέβη όπως περιγράψαμε παραπάνω. Ορισμένες πηγές, όπως το History, χαρακτηρίζουν το στοιχείο αγελάδας ως αμφίβολο και πηγές όπως το India Today το χαρακτηρίζουν ως μικρό σε σύγκριση με τις συνολικές απώλειες. Η καταστροφή του τρένου στο Μπιχάρ ήταν ένα τραγικό γεγονός ανεξάρτητα από το πώς συνέβη.
Πολλοί άνθρωποι σε όλο τον κόσμο μπορεί να αρνηθούν την προφανή αιτία της καταστροφής του τρένου στο Μπιχάρ και να ξεστομίσουν: “Γιατί δεν χτύπησε την αγελάδα;” Οι αγελάδες δεν είναι ακριβώς μικρά ζώα, η καθεμία ζυγίζει 540 έως 680 κιλά κατά μέσο όρο.
Κάτω από τις καλύτερες καιρικές συνθήκες, το χτύπημα μιας αγελάδας θα μπορούσε να εκτροχιάσει ένα τρένο, όπως αυτό που συνέβη στο Κεντ της Αγγλίας το 2015. Αυτό το τρένο, ωστόσο, τα πήγε πολύ καλύτερα από το τρένο του 1981 στο Μπιχάρ της Ινδίας. Δεν υπήρξε κανένας απολύτως τραυματισμός.
Η εν λόγω καταστροφή συνέβη κάτω από τις χειρότερες δυνατές καιρικές συνθήκες στη μέση της εποχής των μουσώνων. Οι πλημμύρες είναι ανεξέλεγκτες αυτή την εποχή του χρόνου και τη στιγμή της συντριβής του 1981, τα επίπεδα του νερού στον ποταμό Bagmati κοντά στις ράγες ήταν ήδη πολύ υψηλότερα από το κανονικό. Στην πραγματικότητα, η καταστροφή του τρένου στο Μπιχάρ ήταν μόνο μια από τους 526 εκτροχιασμούς στην Ινδία μόνο τους πρώτους εννέα μήνες του 1981.
Με άλλα λόγια, ο οδηγός δεν είχε άλλη επιλογή από το να φρενάρει ανεξάρτητα από ποιο ζώο διέσχιζε τις ράγες. Οι ράγες ήταν απίστευτα λείες, επτά από τα εννέα βαγόνια του τρένου έχασαν την επαφή με τις ράγες, και το τρένο σχεδόν βούτηξε στον ποταμό Bagmati.
Ενώ υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 500, σχεδόν 600, άνθρωποι πέθαναν, ανασύρθηκαν μόνο 286 σοροί. Ήταν η πιο καταστροφικό δυστύχημα τρένου στην ιστορία σε εκείνο το σημείο.
Όπως ανέφερε αρχικά το India Today το 1981, υπήρξε δημόσια κατακραυγή για την καταστροφή του τρένου στο Μπιχάρ. Κυβερνητικά στελέχη έδειχναν με το δάχτυλο εδώ κι εκεί, ακόμη και αν κυκλοφορούσαν «διαφορετικές θεωρίες» για το περιστατικό.
Ο υπουργός Σιδηροδρόμων Kedar Nath Pande σήκωσε τα χέρια του και χαρακτήρισε το γεγονός μια «τραγωδία που έστειλε ο Θεός». Μια «ξαφνική κυκλωνική καταιγίδα» ήταν ο ένοχος και η ιστορία της αγελάδας προήλθε μόνο από τα στόματα ορισμένων επιζώντων.
Κάποιοι κατηγόρησαν ακόμη και τους επιβάτες του τρένου, υπονοώντας ότι το τρένο ήταν μη ισορροπημένο τη στιγμή του ατυχήματος, επειδή οι επιβάτες είχαν τραβήξει όλα τα ρολά κάτω για να προστατευτούν από την καταιγίδα.
Παρόλο που αναφέρονται περισσότεροι από 500 θάνατοι ως αποτέλεσμα του δυστυχήματος του τρένου, ορισμένες εκτιμήσεις εκείνη την εποχή έφτασαν τους 800 και ακόμη και τους 2.000. Οι νεκροί ανασύρθηκαν από τον ποταμό Bagmati και τοποθετήθηκαν στην όχθη του ποταμού.
Οι γερανοί τράβηξαν τα βαγόνια του τρένου καθώς δύτες βουτούσαν και μέλη της οικογένειας στέκονταν δίπλα τους και παρακολουθούσαν. Τρεις μέρες μετά τις επιχειρήσεις διάσωσης, τα πτώματα αποσυντίθενται χωρίς να μπορούν να αναγνωριστούν.
Παρόμοιες καταστροφές συνεχίστηκαν και τα επόμενα χρόνια. Η Ινδία κληρονόμησε το σύστημα τρένων της από την εποχή της βρετανικής κυριαρχίας από τα μέσα έως τα τέλη του 1800.
Τα τελευταία χρόνια έχουν γίνει προσπάθειες για τη βελτίωση των σιδηροδρόμων της χώρας, αλλά τα σιδηροδρομικά ατυχήματα εξακολουθούν να είναι πολύ υψηλότερα από άλλες χώρες, προκαλώντας περισσότερους από 16.000 θανάτους το 2021. Το σιδηροδρομικό σύστημα μεταφέρει περίπου 23 έως 24 εκατομμύρια επιβάτες κάθε μέρα.
