Στο κέντρο του Πόρτο, στην Πορτογαλία, βρίσκεται το Casa Escondido, το στενότερο σπίτι της πόλης, πλάτους μόλις 1,5 μέτρου. Κρυμμένο ανάμεσα σε δύο εκκλησίες, το σπίτι περνά απαρατήρητο από χιλιάδες περαστικούς καθημερινά, καθώς μοιάζει περισσότερο με τοίχο παρά με κτίριο.
Χτισμένο το 1768, το εσωτερικό του είναι ευρύχωρο και περιλαμβάνει σαλόνι, γραφείο και σπειροειδή σκάλα, εκτείνοντας σε τρεις ορόφους. Το σπίτι, που χρησίμευε ως διαχωριστικό ανάμεσα σε μοναχούς και μοναχές, προσφέρει στους επισκέπτες τη δυνατότητα να το επισκεφτούν με εισιτήριο πέντε ευρώ, αποκαλύπτοντας ένα κρυφό θησαυρό στην καρδιά της πόλης.
Πιο αναλυτικά
Το μικροσκοπικό Casa Escondido πλάτους 1,5 μέτρου είναι φωλιασμένο ανάμεσα σε δύο εκκλησίες – την Igreja dos Carmelitas και την Igreja do Carmo – και είναι το «στενότερο σπίτι» της πόλης.
Το κτίριο μοιάζει με μια τεράστια εκκλησία με την πρώτη ματιά – αλλά στην πραγματικότητα είναι τρία ξεχωριστά κτίρια. Το ίδιο το σπίτι είναι τόσο λεπτό που μοιάζει σχεδόν με τοίχο, που χαρακτηρίζεται μόνο από μια απλή πράσινη πόρτα και δύο παράθυρα, που σημαίνει ότι είναι κρυμμένο σε κοινή θέα.
Η μοναδική δομή εμφανίστηκε στο αποψινό επεισόδιο του George Clarke’s Amazing Spaces στο Channel 4 , όπου ο οικοδεσπότης “έβαλε” τους θεατές μέσα.
Χτισμένο το 1768, το ακίνητο ήταν εκπληκτικά ευρύχωρο, με σαλόνι, υπνοδωμάτιο, γραφείο και υπνοδωμάτιο – που έμοιαζε με κάτι από τον Χάρι Πότερ .
«Τώρα αυτό είναι καταπληκτικό», είπε ο Τζορτζ καθώς μπήκε μέσα. «Η πόρτα στην μπροστινή πρόσοψη έχει πλάτος λίγο περισσότερο από ένα μέτρο. Στην πραγματικότητα απλώς ανοίγει λίγο και γίνεται λίγο πιο φαρδύ.’
Στο εσωτερικό υπήρχε μια εντυπωσιακή σπειροειδής σκάλα, καθώς το κτίριο απλώνεται σε τρεις ορόφους.
Ο Τζορτζ εξήγησε ότι η εκκλησία στα αριστερά χτίστηκε για τις Καρμελίτες μοναχές τον δέκατο έβδομο αιώνα, με την εκκλησία στα δεξιά για μοναχούς τον δέκατο όγδοο αιώνα.
Το «μυστικό σπίτι» στο ενδιάμεσο υποτίθεται ότι χτίστηκε για να χωρίσει τους μοναχούς και τις μοναχές – ενώ άλλες τοπικές φήμες υποδηλώνουν ότι θα μπορούσε να οφείλεται σε νομικούς κανονισμούς που έλεγαν ότι δύο εκκλησίες δεν μπορούσαν να μοιράζονται έναν τοίχο.
Ο Τζορτζ εξήγησε: «Αυτό που είναι εκπληκτικό είναι ότι μέσα είναι τόσο απλό. Έχετε δύο διακοσμητικές εκκλησίες και από τις δύο πλευρές, και στο μεταξύ είναι μόνο ασβεστωμένοι τοίχοι, ξύλινο δάπεδο. Είναι σαν να είσαι σε κελί μοναχού.
«Χιλιάδες άνθρωποι πρέπει να περνούν δίπλα από αυτό το κτίριο κάθε μέρα και δεν έχουν ιδέα ότι είναι εκεί».
Το ακίνητο κατοικούνταν μέχρι τη δεκαετία του 1980 από ιερείς, καλλιτέχνες, γιατρούς και τον επιστάτη της εκκλησίας.
Παρά το ανακαινισμένο εσωτερικό, οι επισκέπτες μπορούν σύντομα να βρεθούν στην εκκλησία εκκλησία απλώς περνώντας μέσα από μια κουρτίνα.
Οι περίεργοι ταξιδιώτες μπορούν ακόμη και να ρίξουν μια ματιά μόνοι τους, με τα εισιτήρια να κοστίζουν πέντε ευρώ συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης στο μουσείο.
Δείτε ΦΩΤΟ ΕΔΩ
