Ο Π. Ρούτσι, τρία χρόνια μετά την τραγωδία των Τεμπών, εκφράζει τη βαθιά του απογοήτευση για την έλλειψη στήριξης και τις υποσχέσεις που δεν τηρήθηκαν μετά την απεργία πείνας που πραγματοποίησε. Δηλώνει ότι η ζωή του έχει μετατραπεί σε συνεχές βάσανο, καθώς οι αρμόδιοι δεν έχουν αναλάβει τις ευθύνες τους.

Η κατάσταση αυτή έχει προκαλέσει έντονα συναισθήματα και οργή τόσο στον ίδιο όσο και σε άλλους συγγενείς θυμάτων. Ο Ρούτσι ζητάει δικαιοσύνη και αναγνώριση για τους ανθρώπους που χάθηκαν, τονίζοντας την ανάγκη για αλλαγές στο σύστημα ώστε να μην επαναληφθούν παρόμοιες τραγωδίες στο μέλλον.