«Θυμάμαι στη σειρά μετά από ένα κακό παιχνίδι που έκανα με τη Μακάμπι ότι δεν με χωρούσε το δωμάτιο. Έβαζα να δω μία σειρά και σηκωνόμουν, κοιτούσα στο παράθυρο και σκεφτόμουν. Ήταν πολύ δύσκολη σειρά. Πολύ δύσκολες μέρες. Έχω παίξει πολλές σειρές πλέι οφ, αλλά αυτή ήταν η πιο δύσκολη.

Τη μέρα του ματς που είτε θα ισοφαρίζαμε είτε θα πηγαίναμε σπίτι μας κατέβηκαν για πρωινό στις 8 παρά τέταρτο γιατί δεν είχα ύπνο και είδα τον Παπαπέτρου να είναι ήδη κάτω και να κάθεται στον ήλιο. Υπήρχε ένα κλίμα στην ομάδα ότι φτάσαμε την πηγή, πρέπει να πιούμε και νερό, να πάμε στο Final Four. Kαι είχαμε πει ότι αυτή τη μέρα θα τη θυμόμαστε όταν θα πάρουμε το Final Four.

Προσωπικά έχω και ένα αίσθημα ευθύνης όταν με εμπιστεύονται και θέλω να δώσω το καλύτερο δυνατό. Ο Παναθηναϊκός πέρσι έπαιξε 6-7 παιχνίδια με την πλάτη στον τοίχο και τα πήρε όλα. Αυτό δείχνει την πρωταθλήτρια ομάδα. Τις δύο νίκες μπορεί να τις κάνουν κάποιες, την τρίτη την κάνουν σε μία σειρά αυτές που έχουν το μέταλλο του πρωταθλητή. Οι άλλες οι ομάδες δεν το έκαναν.

Ο Αταμάν είναι πολύ αισιόδοξος κι αυτό πηγάζει από τη δουλειά. Θυμάμαι εμείς χάναμε σε ένα παιχνίδι από τη Μακάμπι εντός έδρας και ο άνθρωπος έλεγε “πάρτε εισιτήρια για Final Four”, το πίστευε πραγματικά.

Τον κόουτς τον γνωρίζω γιατί παίζαμε πολλά χρόνια στην Τουρκία. Τον εκτιμώ και ως άνθρωπο και ως προπονητή. Αυτό που θέλω είναι να υπάρχει εμπιστοσύνη. Αυτό που είπα με τον πρόεδρο και τον προπονητή από την αρχή ήταν αν δείτε ότι κάτι δεν πάει καλά να μου το πείτε και το ίδιο κι εγώ. Αυτή η ευθύτητα είναι κομμάτι της επιτυχίας.

Ο Παναθηναϊκός τρέφεται με τίτλους. Οπότε πάντα θα υπάρχει πίεση και άγχος. Έχουμε μάθει να ζούμε έτσι. Κι αυτό είναι από τη δουλειά. Να είσαι σίγουρος με τη δουλειά σου και να είσαι έτοιμος. Ο Ολυμπιακός δείχνει φέτος πιο δυνατός και έχει παίκτες με προσωπικότητα, όπως και ο φίλος μου ο Σάσα. Έχει παίκτες που θα τραβήξουν το κουπί, οπότε περιμένουμε τις αναμετρήσεις.

Το πρωτάθλημα έχει ανέβει επίπεδο. Παναθηναϊκός και Ολυμπιακός έχουν πάει σε άλλο level. Αλλά υπάρχουν και άλλες ομάδες που πάνε καλά και μας δυσκολεύουν. Δεν περνάμε αέρας. Είδαμε και πέρσι ο Άρης μας κέρδισε.

Το έχω ξαναπεί ότι ο Παναθηναϊκός του 2008-09 ήταν η καλύτερη ομάδα που έχει πατήσει παρκέ και πέσανε να με φάνε διάφοροι. Αυτό το ρόστερ είχε 12 παίκτες που ήταν ένας κι ένας.

Ήταν σοκαριστικό το περιστατικό με τον Πάρη Δερμάνη. Έγινε εκεί στο Βελιγράδι. Δύο-τρεις ώρες πριν το συμβάν πίναμε καφέ μαζί και λέγαμε για τη σειρά. Εκείνες τις μέρες ήταν πολύ δύσκολο. Τον είχαμε συνέχεια στο μυαλό μας.

Εύχομαι σε όλες τις ομάδες τα καλύτερα στη νέα σεζόν και καλά μυαλά σε αυτούς που εκλέχθηκαν και έχουν χρέος να πάνε το ελληνικό μπάσκετ μπροστά και θέλω να πιστεύω ότι του χρόνου θα είμαι υγιής και θα είμαι στο Eurobasket. Eίναι κάτι που το θέλω. Κάποιος θα πρέπει να είναι χαζός να πιστεύει ότι δεν πήγα στην Εθνική λόγω άλλων θεμάτων.

Καλό είναι έτσι να πιστεύω ότι θα σταματήσω όσο πιο ψηλά μπορώ. Τα όνειρά μου και οι στόχοι μου δεν ήταν μακροπρόθεσμα. Θυμάμαι έβαζα μικρούς στόχους.

Δούλευα για αυτό καθημερινά, με βοήθησε και ο πατέρας μου, ο οποίος τώρα δεν είναι στη ζωή. Μου έβαλε το μικρόβιο ότι κάθε μέρα πρέπει να πάρω κάτι και να δουλεύω μεθοδευμένα. Δεν μπορώ να πω ότι είχα στόχο να βγω MVP στο Final Four ή να σηκώσω 4 Ευρωλίγκες. Βήμα-βήμα μετά από σκέψη έκανα επιλογές που με έβγαλαν στον σωστό δρόμο».