Για τις διεθνείς εξελίξεις μίλησε ο καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης και σύμβουλος του Πρωθυπουργού, Σωτήρης Σέρμπος στον Νίκο Χατζηνικολάου από τη συχνότητα του Realfm 97,8.
«Η αλληλεγγύη παραμένει, μεταξύ άλλων, και νόμισμα εξαργυρώσιμο, στη διεθνή πολιτική και αν έχει κάποια πιθανότητα αυτό το υπαρξιακό πλέον ζήτημα για την Ευρώπη, της συλλογικής ευρωπαϊκής άμυνας να πετύχει, σημαίνει ότι πρέπει να περιλαμβάνει, μία συμπεριληπτική προσέγγιση για την ασφάλεια και απειλές που υπάρχουν από τον Βορρά μέχρι τον Νότο και από την Ανατολή μέχρι τη Δύση, με ό,τι αυτό συνεπάγεται», τόνισε ο κ. Σέρμπος.
«Ζούμε σε έναν κόσμο που σβήνονται και ξαναγράφονται πολλά πράγματα. Είχαμε μία διεθνή τάξη με κανόνες, που όμως ήταν τραυματισμένη, υπονομευμένη, αλλά βλέπουμε τώρα κάποια πρώτα βήματα πώς θα μπορούσε να είναι η επόμενη μέρα ενός κόσμου πολύ περισσότερου σκληρού και αμείλικτου, όπου η ψευδαίσθηση της νομιμότητας είναι άρρηκτη συνδεδεμένη με την έννοια της ισχύος και κατά πόσο είναι η ίδια η ισχύς που μπορεί να θωρακίζει την νομιμότητα. Άρα είναι δική μας δουλειά να ανεβάσουμε στα μάτια του διεθνή παράγοντα τα ελληνοτουρκικά. Μια σειρά από συστημικά μαξιλαράκια, δικλείδες ασφαλείας, προφανώς με τα αρνητικά τους, υπήρχαν και λειτουργούσαν στα ελληνοτουρκικά όσον αφορά στη διαχείριση μιας κρίσης να μην κλιμακωθεί και να μην φτάσουμε σε έναν πόλεμο στη νότια πτέρυγα του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε…» είπε ο καθηγητής, σχολιάζοντας την επισήμανση ότι κανείς στην Ελλάδα δεν έχει επωφεληθεί από το γεγονός ότι το ΝΑΤΟ, στην περίπτωση της Γροιλανδίας, δηλώνει ότι τυχόν αμερικανική παρέμβαση θα σημάνει τη διάλυση του συνασπισμού, ενώ το ίδιο δεν λέγεται για το ενδεχόμενο παρέμβασης της Τουρκίας στον ελληνικό χώρο.
«Μετά το απότομο τράβηγμα του χαλιού από τον Τραμπ, η απόλυτη αποτυχία της Ευρώπης να προετοιμαστεί για το πολύ πιθανό σενάριο της επιστροφής του στον Λευκό Οίκο και υλοποίησης όσων έλεγε, η Ευρώπη σκέφτεται στην περίπτωση της Τουρκίας με όρους πολιτικής αναγκαιότητας, ειδικά λόγω του Ουκρανικού, της αμυντικής βιομηχανίας και όχι μόνο. Άρα, εκεί θέλει μία πολύ προωθητική θέση, όπως θέλει και μία διαφορετική γλώσσα για να μιλάς στην καρδιά του Λευκού Οίκου.
Στην ταμπακιέρα που μας αφορά, η Τουρκία συνεχίζει να διεκδικεί ζωτικό χώρο εις βάρος της ελληνικής δημοκρατίας. Πρέπει να τους λες γιατί αυτό είναι μία απειλή και ζημιώνει και τα ίδια τα αμερικανικά συμφέροντα. Δεν έχεις πλέον έναν πρόεδρο που γυρνάει από εδώ και από εκεί και ψάχνει για συμμάχους και εταίρους με βάση έναν αξιακό κώδικο. Ψάχνει συμμάχους που θα μεταβιβάσει βάρη και ευθύνες για να αναλάβουν εργολαβίες ή υπεργολαβίες στη γειτονιά τους, και αναζητά αυτούς που θα τον βοηθήσουν να αναχαιτίσει την επιρροή άλλων δρώντων (πχ Κίνα, Ρωσία, Ιράν)» τόνισε ο κ. Σέρμπος.
«Στον σκληρό πυρήνα των εκλογικών υποστηρικτών του Τραμπ υπάρχει ένα κομμάτι που είναι αρκετά ευαισθητοποιημένο στο θέμα της προστασίας των χριστιανικών πληθυσμών, ειδικά στην περιοχή του Λεβάντε, στη Μέση Ανατολή, αλλά να δούμε τι ρόλο μπορεί να παίξει και για την Ελλάδα η θρησκευτική διπλωματία. Στην Ελλάδα δεν χρειαζόμαστε ούτε αφελείς κατευναστές ούτε άμυαλους πολεμοκάπηλους. Να προετοιμαζόμαστε για πολλαπλά σενάρια, συνεχίζουμε να έχουμε με την Τουρκία ένα ανταγωνιστικό πλαίσιο συνύπαρξης, και να μας απασχολεί και η προσωπική διπλωματία που μπορεί αργότερα να αναπτυχθεί μεταξύ δύο προέδρων Τραμπ – Ερντογάν, που είναι συναλλακτικοί, που μιλάνε για πολλά ζητήματα», συμπλήρωσε.
Και ασφαλώς, συνέχισε, «πέρα από το ΝΑΤΟ, «είναι η ίδια η Ευρώπη που αν δεν θέλουμε αργότερα ιστορικά και γεωπολιτικά να περιθωριοποιηθούμε, πρέπει να λάβουμε πολύ σημαντικές αποφάσεις και να αναδείξουμε και να ενεργοποιήσουμε εκείνο το περίφημο άρθρο της συνθήκης Λισαβώνας, δηλαδή το όλοι για όλους και όλοι για έναν. Στο ενδιάμεσο όμως αλίμονο αν δεν κάνουμε και εμείς αυτό που μας αναλογεί. Άρα, οι δίαυλοι πρέπει να είναι ανοιχτοί και αν κάτι εκτιμά ο Τούρκος πρόεδρος είναι ότι τα μηνύματα είναι ξεκάθαρα, αδιαμεσολάβητα και στην περίπτωση που η Τουρκία, θέλει αργότερα για δικούς της λόγους να τερματίσει την τακτική αναδίπλωση και συγκυριακή ύφεση, αν προχωρήσει ως παραβάτης, θα υποστεί συγκεκριμένες συνέπειες. Άρα πρέπει και η Ελλάδα να είναι σε θέση να δείξει ότι θα υπάρξει κόστος και να περάσει αυτό το μήνυμα που είναι αρκετά αποτρεπτικό».
«Το χειρότερο είναι απέναντι σε έναν ηγέτη όπως ο Τραμπ, να του δείξεις ένα μήνυμα αδυναμίας. Η αδυναμία είναι πρόσκληση για να αναλάβει κάποιος πρωτοβουλίες και να προχωρήσει σε τετελεσμένα, σε μία χώρα όπως η Τουρκία που αρέσκεται συχνά και στην καταναγκαστική διπλωματία. Αλίμονο αν αυτή τη φορά, δεν δώσουμε τη δέουσα προσοχή. Πρέπει να συμφωνήσουμε στο ευρωπαϊκό τραπέζι ποια είναι απειλή. Αντιλαμβάνεστε πόσο υπαρξιακό είναι και για εμάς σε έναν πόλεμο που γίνεται ασύμμετρα, κατέληξε ο καθηγητής Διεθνούς Πολιτικής.
