Ο Κώστας Αποστολάκης σήμερα, Μεγάλη Τετάρτη 8/4 βρέθηκε καλεσμένος στο πλατό του Buongiorno και μίλησε για την πίστη του στο Θεό, αποκαλύπτοντας παράλληλα πως “συναντήθηκε” με τον Χριστό, νιώθοντας την ενέργεια Του.
Η εξομολόγηση του Κώστα Αποστολάκη για την πίστη του στο Θεό
«Έχουν περάσει τώρα έξι χρόνια. Δεν μπορώ να φανταστώ τον εαυτό μου πριν. Και είναι ένα ωραίο ξεκίνημα κουβέντας να εξηγήσουμε τι σημαίνει καινή κτίση. Καινούργιο κτίσμα σημαίνει ότι είναι ένας άλλος άνθρωπος, με άλλα πιστεύω, άλλα ιδανικά. Ξέρεις τι γίνεται; Λένε οι άνθρωποι δεν αλλάζουν. Όντως δεν αλλάζουν. Έτσι είναι. Αλλά άμα θέλουν και ζητήσουν κάτι, αλλάζουν από μόνοι τους. Εδώ είναι και ένα από τα μυστήρια του Σταυρού. Έτσι, όταν είναι όρθιος ο άνθρωπος, αυτός είναι Θεός για τον εαυτό του. Μπορεί να κάνει τα πάντα. Τα ρυθμίζει όλα αυτός. Όταν ξαπλώσει, τότε λέει Παναγία μου, πως μπορείς να έρθεις; Χριστέ μου, πως μπορείς να έρθεις; Και αυτό το αναγνωρίζει η ουράνια δύναμη. Υπάρχουν δαιμόνια για όλες τις αρετές. Υπάρχει το δαιμόνιο της καλοσύνης, το δαιμόνιο της ευγένειας», εξομολογήθηκε αρχικά και στη συνέχεια αποκάλυψε τος τον συνάντησε.
«Δεν μπορούσα να μην πω ότι Τον συνάντησα, αφού συνέβη», δήλωσε και αποκάλυψε: «Η διδασκαλία του Χριστού έχει να κάνει με την προσφορά, με το να δίνεις πράγματα, να προσφέρεις πράγματα, ότι έχεις. Μπορεί να μην έχεις τίποτα. Η μητέρα Τερέζα βοήθησε 70 εκατομμύρια ανθρώπους. Εγώ μπορώ να μπορώ να βοηθήσω έναν. Αυτός ο ένας άνθρωπος λοιπόν πιάνει τόπο. Και επειδή έχω ανάγκη αυτό το πράγμα, ένας να το δει και να κάνει το σταυρό του, είναι προς δόξαν Θεού, δεν είναι προς δική μου δόξα. Ένιωσα την ενέργειά Του, την καθαρή ενέργεια που τη νιώθεις μέσα σου και είναι ξεκάθαρο αυτό. Αν δε σου συμβεί κάτι, δεν μπορείς να πεις η ποιότητα του είναι αυτή, η γεύση του είναι αυτή, δεν το ξέρεις. Όταν όμως το γευθείς, τότε θα πεις α, αυτό είναι».
«Το Άγιο Πνεύμα έρχεται με έναν τρόπο στον άνθρωπο, με τη συντριβή. Δεν υπάρχει, δεν κοροϊδεύεται. Είναι το μόνο πράγμα που δεν κοροϊδεύεται σε αυτή τη γη. Με τη συντριβή του εαυτού σου, να πεις εγώ δεν είμαι τίποτα. Εγώ εκείνη τη μοναδική και την πιο ισχυρή στιγμή που μου συνέβη αυτό, ήταν η πιο δυνατή στιγμή της ακυρώσεως του εαυτού μου, της συντριβής. Όταν πνίγεται η ψυχή σου, όταν κουραστεί η ψυχή, όταν γονατίσει η ψυχή, συνήθως έτσι γίνεται. Ο καθένας έχει το συγκεκριμένο του χρόνο στο να γνωριστεί με το θείο, αρκεί να μην το περάσει έτσι και δεν το προσέξει. Ακυρώνω τον εαυτό μου, αλλά όχι την πορεία. Είναι σαν την αμαρτία. Δηλαδή εγώ δεν κρίνω τον αμαρτωλό σαν άνθρωπο, κρίνω την αμαρτία, την οποία αν δεν την είχε θα ήταν καλύτερος. Έτσι λοιπόν δεν κρίνω την πορεία μου. Κρίνω τον εαυτό μου μέσα σε αυτή την πορεία. Εγωιστής, φίλαυτος, υπερήφανος, φιλήδονος», ανέφερε επίσης στη συνέντευξή του ο Κώστας Αποστολάκης.
