Η Βικτώρια Φασιανού βρέθηκε καλεσμένη στην εκπομπή «Στούντιο 4» και μίλησε για τον πατέρα της, τον σπουδαίο Έλληνα ζωγράφο Αλέκο Φασιανό, αποκαλύπτοντας άγνωστες πτυχές της σχέσης τους αλλά και στιγμές από την καθημερινότητα στο σπίτι όπου μεγάλωσε.
Η κόρη του καλλιτέχνη περιέγραψε μια σχέση διαφορετική από τις συνηθισμένες, εξηγώντας ότι από μικρή τον αποκαλούσε με το μικρό του όνομα: «Δεν τον είπα ποτέ μπαμπά. Μου ήταν πιο εύκολο, πιο οικείο. Του άρεσε κιόλας. Φυσικά και είναι ο μπαμπάς μου, αλλά για εμένα η καθημερινότητα ήταν πιο απλή με το να τον λέω “Αλέκο”. Υπήρξαν δύο φορές που τον είπα “μπαμπά” και με κοίταξε κάπως», είπε χαρακτηριστικά.
Βικτώρια Φασιανού – Οι συνήθειες του Αλέκου Φασιανού μέσα από τα μάτια της κόρης του
Όπως εξήγησε, ο Αλέκος Φασιανός ήταν ένας άνθρωπος με έντονη προσωπικότητα και ιδιαίτερο χιούμορ, ενώ το εργαστήριό του αποτελούσε το κέντρο της ζωής του: «Είχε τρομερό πνεύμα. Προσπαθούσες να κερδίσεις τον χρόνο κοντά του, γιατί στο εργαστήριο ήταν όλη του η ζωή», ανέφερε.
Η Βικτώρια Φασιανού τόνισε επίσης ότι μεγάλωσε χωρίς την αίσθηση ότι το επίθετο της οικογένειας είχε ιδιαίτερο βάρος στον χώρο της τέχνης: «Δεν μεγάλωσα με αυτή τη νοοτροπία. Ποτέ δεν με έκανε να καταλάβω ότι για κάποιο λόγο μπορεί το επίθετό μας να έχει αναγνώριση στον χώρο της τέχνης, ούτε στο σχολείο υπήρχε αυτή η σκέψη», σημείωσε.
Σε άλλο σημείο της συνέντευξης μίλησε για τα ταξίδια που έκανε με τους γονείς της στο Παρίσι, τα οποία, όπως είπε, επηρέασαν σημαντικά την παιδική της ηλικία: «Έχασα πολλά μαθήματα, κάναμε απουσίες γιατί πηγαίναμε στο Παρίσι. Μάλωνε η μαμά μου με το σχολείο και έλεγε “ναι, θα έρθει, θα ακολουθήσει μια έκθεση, θα γνωρίσει ανθρώπους και θα καταλάβει. Θα γίνει πολίτης του κόσμου”. Ήμουν στα Ηλύσια Πεδία με το μπιμπερό, 2-3 ετών και τράβαγα το φόρεμα της μαμάς μου, ανάμεσα σε προέδρους. Οι γονείς μου ήταν πολύ απλοί», είπε.
Η ίδια θυμήθηκε και τις ιδιαίτερες στιλιστικές επιλογές του πατέρα της, που συχνά τραβούσαν τα βλέμματα: «Ο μπαμπάς μου ντυνόταν πάντα σαν ρακοσυλλέκτης, του άρεσε να ντύνεται σαν βεδουίνος, επειδή έλεγε πως έτσι προστατεύουμε καλύτερα τη θερμοκρασία στο σώμα. Φορούσε φαρδιά ρούχα και απλά, αλλά με έναν τρόπο που τράβαγε την προσοχή», είπε η κόρη του Αλέκου Φασιανού.
Ανάμεσα στις πιο χαρακτηριστικές αναμνήσεις της ήταν και τα έπιπλα του σπιτιού, τα οποία είχε σχεδιάσει ο ίδιος ο ζωγράφος: «Καμιά φορά μπορεί να μην ντρεπόμουν, αλλά δεν μου έβγαζε νόημα. Καλούσα φίλους στο σπίτι και τα έπιπλα τα είχε φτιάξει όλα ο Αλέκος, και ήταν τρομερά άβολα. Δεν μπορούσες να χαλαρώσεις. Κι έλεγε “όχι, τα έπιπλα πρέπει να είναι σκληρά, για να είναι σε εγρήγορση ο άνθρωπος ανά πάσα στιγμή”», αποκάλυψε.
