Η τραγουδίστρια Marseaux, μαζί με τον μουσικό παραγωγό Solmeister, ήταν οι δύο καλεσμένοι στην πρεμιέρα του νέο talk show από την Modern Cinderella, «Cinderella Nights». Στην συνέντευξη της, μίλησε για την απόφασή της να πάρει μέρος στον Εθνικό Τελικό της Eurovision, αλλά και για την απώλεια τη μητέρας της σε μικρή ηλικία.

Τι είπε η Marseaux για την συμμετοχή της στον Εθνικό Τελικό

Η Marseaux φέτος συμμετείχε στον Εθνικό Τελικό του «Sing for Greece», όπου με το τραγούδι της «Χάνομαι», κατάφερε να φτάσει στην 3η θέση, μόλις πίσω από τον νικητή Akyla και τον Good Job Nicky. «Όταν άκουσα το τραγούδι, είπα ότι είναι για εμένα για να πάω Eurovision. Ήμουν σίγουρη. Είχα καεί τελείως. Είχα και θέατρο και Eurovision. Παρόλα αυτά δεν το μετανιώνω γιατί ήταν σαν να πάρα ένα μάθημα ότι μπορώ να τα κάνω όλα» είπε χαρακτηριστικά η τραγουδίστρια.

Η απώλεια της μητέρας της σε μικρή ηλικία

Η Marseaux από μικρή κλήθηκε να αντιμετωπίσει μία μεγάλη απώλεια στην ζωή της, καθώς σε ηλικία 17 ετών έχασε την μητέρα της. Παρόλο που η ίδια, όπως έχει αποκαλύψει σε παλαιότερες δηλώσεις της, γνώριζε ότι αυτό επρόκειτο να συμβεί, είναι ένα γεγονός που την έχει στιγματίσει ως άνθρωπο. «Δεν είναι όλες οι μαμάδες καλές. Είναι ένα δέσιμο ιδιαίτερο. Για εμένα ήταν συμπαντικό αυτό που είχα με τη μαμά μου και νιώθεις ότι θα σου λείπει για πάντα αν τη χάσεις, είτε είσαι 5 είτε 95. Αυτό το πράγμα δεν είναι κάτι που συνηθίζεται, απλά αναγκάζεσαι να ζήσεις έτσι. Παρόλα αυτά εγώ νιώθω ότι της μιλώ κάποιες φορές, ότι με βλέπει κι έχουμε επαφή. Αυτός ίσως είναι ένας τρόπος για να νιώθω και πιο κοντά της. Κάνω πράγματα για να μη χάνω αυτήν την επαφή, όπως να πηγαίνω στην παραλία που πήγαινα μαζί της. Η μουσική που έχει γράψει ο Solmeister, νιώθω ότι είναι ένας τρόπος επικοινωνίας μας. Διαλύθηκα όταν ανέβασε ο Akylas την μαμά του στην σκηνή» εξομολογήθηκε.

Σε παλαιότερη συνέντευξη της στην εκπομπή «Buongiorno», όπου και πάλι είχε αναφερθεί στην απώλεια της μητέρας της, είχε πει συγκεκριμένα: «Γνωρίζαμε για την μαμά (ότι θα φύγει από τη ζωή), εκείνη μας είχε κάνει κουβέντα. Όταν είχε διαγνωστεί ήταν διαχειρίσιμο και μας είχαν πει ότι θα ξεπερνιόταν. Μετά δεν ξέρω τι έγινε, κάποιες επιπλοκές μάλλον. Έγιναν κάποιες μεταστάσεις και δεν τα κατάφερε. Μας το είχε πει ότι κατάλαβε ότι δεν θα το ξεπεράσει, ότι θα είμαστε με τον μπαμπά και πρέπει να σταθούμε στα πόδια μας. Δεν θα πεις ποτέ αυτά που θες σε έναν άνθρωπο που σημαίνει τα πάντα, γιατί ελπίζεις ότι έχεις χρόνο, ότι δεν θα φύγει και κάτι μέσα σου σου λέει ότι δεν συμβαίνει αυτό. Το μοιραίο έρχεται εν τέλει. Της είχα κάνει ξεκάθαρο για να το ξέρει χωρίς να τα πω όλα, μέσω της στάσης μου και των τραγουδιών μου, τι σημαίνει για εμένα. Το να πιεστώ και να πω κάτι απλά για να το πω είναι αχρείαστο. Είπα ότι είναι να πω την κατάλληλη στιγμή. Στον χαρακτήρα μου μοιάζει, γιατί ήταν πολύ δυναμική γυναίκα και αυτήν έχω σαν πρότυπο ακόμα και η αδερφή μου της μοιάζει στο πρόσωπο»