Σε πρόσφατη συνέντευξη που έδωσε στο περιοδικό ΟΚ!, η Μαρία Μπακοδήμου μίλησε, μεταξύ άλλων για την σχέση που είχε με την μητέρα της ως παιδί, καθώς και την επανάσταση που έκανε σε μεγαλύτερη ηλικία και πώς αυτό την διαμόρφωσε. Η φετινή χρονιά είναι μία εξαιρετική επαγγελματική χρονιά για την παρουσιάστρια, με την επιστροφή της στο OPEN για τον «Πιο Αδύναμο Κρίκο» να αποτελεί μία πολλά υποσχόμενη ένταξη για το κανάλι.
Η σχέση της Μαρίας Μπακοδήμου με την μητέρα της
«Εσύ εισέπραξες αυτή την ανιδιοτελή αγάπη που δείχνουν οι γονείς;»
«Κανείς δεν έχει εκπαιδευτεί πώς να μεγαλώσει παιδιά, είναι 100% βέβαιο ότι θα κάνει λάθη, ειδικά αν είσαι πολύ αυστηρός και το παιδί νιώθει ότι το μειώνεις και ότι πρέπει να είναι άρρωστο για να το αγαπάς. Και εγώ είχα τα δικά μου τραύματα. Όταν ξεκίνησα να κάνω ψυχανάλυση, πέρασα μία περίοδο που ήμουν πολύ επιθετική με την μαμά μου, γιατί ο μπαμπάς μου είχε “φύγει”. Γυρνούσα φουριόζα και της έλεγα “και τότε που μου έκανες αυτό”, “και τότε που με άφησες εκεί..”, αστεία πράγματα, που όμως σε ένα παιδί μετράνε.»
«Την πλήγωσε αυτό, θεωρείς;»
«Ναι, μία μέρα την πλήγωσε πολύ κάτι, αλλά έχω καταλήξει ότι οι γονείς μας είναι αυτό που είναι, ζήσαμε αυτά που ζήσαμε και ο δικός μας ρόλος ως ενήλικες είναι να τα αφήσουμε πίσω μας – εκτός αν μιλάμε για κάτι σκληρά τραυματικό, όπου εκεί αφήνεις και τους γονείς σου πίσω, δεν χρειάζεται να συντηρήσεις μία σχέση με κάποιον που είναι ο κακοποιητής σου. Μαλακώνεις λοιπόν αυτή τη σχέση γιατί ο γονιός μεγάλωσε με ένα τρόπο που αυτά είχε εισπράξει και εκείνος, δεν είχε δουλέψει με τον εαυτό του. Εσύ που το συνειδητοποιείς σπας αυτή την αλυσίδα, δεν το συνεχίζεις στο παιδί σου. Χρειάζεται να αφιερώνουμε χρόνο σε εμάς, που τώρα ειδικά με τις οθόνες δεν το κάνει κανείς.»
Η επανάστασή της και η εμπειρία της στο θέατρο
«Εσύ έκανες ποτέ την προσωπική σου επανάσταση;»
«Νομίζω ότι από πολύ μικρή διεκδίκησα τον εαυτό μου. Έφυγα από την Αθήνα για να σπουδάσω στην Θεσσαλονίκη, γιατί ήθελα να σπουδάσω θέατρο και οι γονείς μου δεν θα με άφηναν. Το έμαθαν, τους κακοφάνηκε και δεν μου πήραν αυτοκίνητο. Και τότε πήγα και δούλεψα σε ένα μπαρ, μάζεψα λεφτά και πήρα μηχανή. Έκανα επανάσταση όταν γύρισα στην Αθήνα. Δεν μου άρεσε ο τρόπος συνεργασίας στο θέατρο, όπου έπρεπε να παρακαλάς για έναν οποιοδήποτε ρόλο, προκειμένου να έχεις δουλειά, και την ίδια στιγμή να σε εκτιμάνε λιγότερο από όλους γιατί είσαι ηθοποιός, άρα ψώνιο. Τόλμησα όταν ξεκινούσε το ραδιόφωνο του ΚΛΙΚ και έστειλα μία πολύ καλή κασέτα με ανύπαρκτα τραγούδια λέοντας ποιήματα του Βαλαωρίτη ή του Παπαδιαμάντη, δεν θυμάμαι, για κάτι φώκιες. Και με πήραν. Μετά χώρισα όταν ήμουν έγκυος, έχω κάνει κι άλλα πολλά που δεν θα στα πω εδώ!»
