Με αφορμή το νέο του βιβλίο «Αρόδου», ο Στέλιος Μάινας παραχώρησε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στην εκπομπή «Καλημέρα είπαμε;» και στη δημοσιογράφο Έρη Βαρδάκη. Ο αγαπημένος ηθοποιός μίλησε ανοιχτά για τη σχέση του με τον πατέρα του, αλλά και για τη μεγάλη αναγνωρισιμότητα που γνώρισε μέσα από τη σειρά «Μεν και Δεν», η οποία τον συνόδευσε για πολλά χρόνια.
Ο Στέλιος Μάινας περιέγραψε με ειλικρίνεια τη δύσκολη και ιδιαίτερη σχέση που είχε με τον πατέρα του, ο οποίος ήταν καπετάνιος. «Ο μπαμπάς μου είναι καπετάνιος κι οι θείοι μου μηχανικοί. Η θάλασσα είναι ένας αγώνας καθημερινός», ανέφερε, εξηγώντας πόσο έντονα βίωσε από μικρός την απουσία. Μάλιστα, αποκάλυψε ένα σοκαριστικό περιστατικό που σημάδεψε την οικογένειά του, όταν το 1970 έμαθε από την τηλεόραση για ναυάγιο στις Φιλιππίνες και αρκετές ημέρες αργότερα συνειδητοποίησε πως επρόκειτο για το πλοίο στο οποίο εργαζόταν ο πατέρας του και από το οποίο τελικά είχε σωθεί.
Ο ηθοποιός στάθηκε ιδιαίτερα στην απουσία του πατέρα του και στη μοναξιά που βίωσε, εξηγώντας πως μεγάλωσε ως παιδί χωρισμένων γονιών. «Την απουσία του την ένιωσα διπλά. Δεν τον γνώρισα πολύ τον πατέρα μου. Οι ήρωες είναι οι γυναίκες ναυτικών κι όχι οι ναυτικοί», ανέφερε μεταξύ άλλων.
Ο Στέλιος Μάινας για τη σειρά Μεν και Δεν
Στη συνέχεια, ο Στέλιος Μάινας μίλησε για τη σειρά «Μεν και Δεν». «Καμιά φορά βλέπω τους Μεν και τους Δεν και λέω “τι έκανες ρε φίλε, ρεζίλι”, με την καλή έννοια», είπε, ξεκαθαρίζοντας πως αγάπησε βαθιά τη σειρά και τους ανθρώπους με τους οποίους συνεργάστηκε: «Με τον Χάρη Ρώμα και την Άννα Κουρή βρισκόμαστε πολύ συχνά. Δυστυχώς με την Τζόυς Ευείδη δεν έχουμε πολλές επαφές. Τους αγαπώ και τους εκτιμώ και την Τζόυς το ίδιο. Αυτά είναι τα νιάτα μου. Το είχα χαρεί με μέτρο. Δεν μπορείς να είσαι πάντα ο πρωταγωνιστής στη ζωή».
Όσον αφορά τα remake, τα χαρακτήρισε «ξαναζεσταμένο φαγητό». Ο Στέλιος Μάινας αποκάλυψε πως για πολλά χρόνια του πρότειναν τον ρόλο που ενσάρκωσε στους Μεν και Δεν: «Για πολλά χρόνια μου πρότειναν τον ρόλο του Τίμου, για αυτό έλεγα όχι κι ήθελα να φύγω από αυτήν την εικόνα. Δεν ήμουν αυτό. Ήμουν ένα φοβισμένο παιδάκι, χαμηλών τόνων, που έτρωγα πολύ ξύλο στη γειτονιά»
