Ο Άρης Μουγκοπέτρος, καλεσμένος στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα», μίλησε για τον ακρωτηριασμό που υπέστη πριν από ένα χρόνο, όταν άναψε κατά λάθος μια κροτίδα, πιστεύοντας ότι ήταν ακίνδυνη.
Περιέγραψε τις σοβαρές βλάβες στα δάχτυλά του, με το δέρμα ενός δαχτύλου να έχει αντικατασταθεί από δέρμα από το μπούτι του, και τον αντίχειρά του να έχει ανακατασκευαστεί με μόσχευμα.
Παράλληλα, εξέφρασε την απογοήτευσή του για τον φίλο του, ο οποίος τον παρότρυνε να ανάψει την κροτίδα, και ζήτησε συγγνώμη, αν και ο ίδιος υπέστη τη ζημιά.
Ο Μουγκοπέτρος αναφέρθηκε επίσης στην ψυχολογική του κατάσταση, τονίζοντας ότι δεν μπορεί να κοιμηθεί κανονικά λόγω των αναμνήσεων από το περιστατικό.
Πιο αναλυτικά
Ο Άρης Μουγκοπέτρος, με αφορμή το βιβλίο του που μόλις κυκλοφόρησε, βρέθηκε ως καλεσμένος στο πλατό της εκπομπής του STAR, Αλήθειες με τη Ζήνα. Μίλησε αναλυτικά για όλα όσα πέρασε και συνεχίζει να περνάει μετά τον ακρωτηριασμό του, πριν από ένα χρόνο, ενώ ξέσπασε και για τον φίλο του, ο οποίος, όπως ισχυρίζεται του έλεγε να ανάψει την κροτίδα, χωρίς εκείνος να γνωρίζει τι ήταν.
Οι δηλώσεις του Άρη Μουγκοπέτρου στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα»
«Δεν έχω τα δύο μου δάχτυλα. Είχα πάθει ζημιά και στα 4 δάχτυλα. Στο ένα δάχτυλο είχε φύγει όλο το δέρμα και αυτή τη στιγμή έχει δέρμα από το μπούτι μου. Ο αντίχειράς μου δεν υπήρχε και πήραν ένα κοκαλάκι το οποίο υπήρχε στο μεσαίο μου δάχτυλο και το έβαλε στον αντίχειρα ο γιατρός μου. Έτσι φτιάξαμε τον αντίχειρα σε πρώτο χρόνο, γιατί εάν αυτό το μόσχευμα δεν έπιανε, θα έπρεπε να μου κόψουν το χέρι από τον αγκώνα. Το έμαθα τώρα πρόσφατα αυτό», είπε αρχικά και πρόσθεσε:
«Μάζευα τα κομμάτια από τα δάχτυλά μου. Όταν έγινε όλο αυτό το “μπαμ”, δεν είχα προλάβει να πονέσω. ‘Ήμουν και ένας άνθρωπος, φοβιτσιάρης να το πω με το χέρι… Αν δεν είχα τον αναπτήρα μου για να καπνίσω και είχε άλλος σπίρτα, δεν άναβα το τσιγάρο, για παράδειγμα. Ήμουν τόσο κολλημένος, γι’ αυτό πολλοί παραξενεύτηκαν. Εγώ δεν ήθελα να προσάψω την ευθύνη του ανάμματος της κροτίδας σε κάποιον άλλο, γιατί το θεωρούσα άνανδρο να μην ισχυριστώ αυτό που έγινε, γιατί εγώ το άναψα. Αλλά όταν έρχεται ο άλλος και σου λέει “άναψέ το, δεν είναι τίποτα”…
Ζητάω συγγνώμη στον επιστήθιο φίλο μου, αυτόν εκεί, που δεν ήξερα ότι μου έφερε χειροβομβίδα. Εγώ που έμεινα ανάπηρος ζητάω συγγνώμη! Για να μη μου στείλει κι άλλο εξώδικο και δεν ξέρω αν μπορώ και να ανταπεξέλθω στις μηνύσεις των δικηγόρων του και των φίλων του, που είναι όλοι μία ομάδα εκεί. Ζητάω συγγνώμη σε αυτόν τον άνθρωπο που έχει περάσει τόσο δύσκολα και κατάφερε και βγαίνει μια χαρά έξω και πάνε όλα καλά και ήρθε σε διπλανό πανηγύρι στο χωριό που μένω, ξεκάθαρα για να με προκαλέσει εμένα. Μαγκιά του!
Πάντως, να πω κάτι; Αν είχα κάνει τέτοια ζημιά σε κάποιον άνθρωπο, δεν θα μπορούσα να κοιμηθώ! Και ευχαριστώ τον Θεό που εκείνη την ώρα, εκεί που έγινε ό,τι έγινε, το έπαθα εγώ και δεν το έπαθε κάποιος άλλος. Γιατί αυτοί που με ξέρουν, ξέρουν ότι εγώ μετά δεν θα το άντεχα. Δεν λέω ότι ήταν εύκολο να σκοτωθεί κάποιος, αλλά αυτό το πράγμα ήταν χειροβομβίδα κανονική! Σπάσανε οι λάμπες από πάνω…
Εντωμεταξύ, να γίνεται ένας πανζουρλισμός εκείνη την ώρα και ο μόνος που προσπαθούσε να δει τι θα βρει, ήμουν εγώ. Τι να πω; Πραγματικά, τα έχω χαμένα! Στείλε ένα μήνυμα απλό “συγγνώμη φίλε που σε κατέστρεψα” ή μία συγγνώμη και τέλος. Τόσο δύσκολο είναι αυτό που ζητάω δηλαδή; Οι κινήσεις του όλες, η μία πίσω από την άλλη, δείχνουν ότι αυτό ήταν προμελετημένο για να γίνει. Έχω να κοιμηθώ κανονικά 8 μήνες, γιατί ακούω το “μπαμ” στον ύπνο μου και πετάγομαι».
