Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης, συγκλονισμένος από τον θάνατο του Διονύση Σαββόπουλου, έκανε μια συγκινητική ανάρτηση στο Instagram, εννέα μέρες μετά την απώλεια του σπουδαίου καλλιτέχνη.
Ο Χατζηγιάννης αναφέρει πως η φωνή και η ευγένεια της ψυχής του Σαββόπουλου συνεχίζουν να αντηχούν μέσα του, θυμίζοντας τη μοναδική μουσική εμπειρία που μοιράστηκε μαζί του το 2004.
Ο Σαββόπουλος, που έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών, άφησε πίσω του ένα ανεξίτηλο έργο που θα παραμείνει ζωντανό στις καρδιές των Ελλήνων. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε στη Μητρόπολη Αθηνών, όπου πλήθος κόσμου τον αποχαιρέτησε.
Πιο αναλυτικά
Εννιά μέρες έχουν περάσει από την ημέρα που ο αείμνηστος τραγουδιστής, Διονύσης Σαββόπουλος, έφυγε από τη ζωή. Ο αγαπημένος «Νιόνιος» που καθόρισε δεκαετίες ελληνικής μουσικής, πολιτισμού και λόγου, άφησε πίσω του ένα έργο που θα μείνει ζωντανό για πάντα μέσα από τα τραγούδια του.
Ο σπουδαίος τραγουδοποιός που «έφυγε» το βράδυ της Τρίτης 21 Οκτωβρίου μετά από ανακοπή καρδιάς που υπέστη, σε ηλικία 81 ετών. Η κηδεία του πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 25 Οκτωβρίου στη Μητρόπολη Αθηνών, όπου χιλιάδες πολίτες, άνθρωποι της τέχνης, της πολιτικής και φίλοι του παρευρέθηκαν για να του πουν το τελευταίο «αντίο» – δείτε εδώ φωτογραφίες και βίντεο.
Η ανάρτηση του Μιχάλη Χατζηγιάννη εννιά μέρες μετά το θάνατο του Διονύση Σαββόπουλου
Ο Μιχάλης Χατζηγιάννης, σήμερα, Τετάρτη 30 Οκτωβρίου, προχώρησε σε μια σπαρακτική ανάρτηση στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram, με τον ίδιο να αποκαλύπτει ότι είναι ακόμη συγκλονισμένος από το θάνατο του σπουδαίου καλλιτέχνη. Συγκεκριμένα, γράφει χαρακτηριστικά:
«Εννιά μέρες χωρίς τον Διονύση Σαββόπουλο και η φωνή, η ευγένεια της ψυχής του, οι μνήμες συνεχίζουν ν’ “αντηχούν” μέσα μου. Είμαι βέβαιος ότι εκείνη τη βραδιά του Αυγούστου του 2004 την έχει κρατήσει πλήθος κόσμου στη μνήμη και στην καρδιά, για πολλούς και διαφορετικούς λόγους ίσως ο καθένας.
Για ‘μένα δεν ήταν μόνο μια συγκλονιστική μουσική εμπειρία που συνδέθηκε με την Ελλάδα, τον αθλητισμό και το ολυμπιακό πνεύμα. Ήταν και η τιμή που είχα, 26 χρόνων τότε, να τραγουδήσω με τον Σαββόπουλο -και μαζί με άλλους σπουδαίους καλλιτέχνες- ένα από τα πιο εμβληματικά και τρυφερά τραγούδια του, που αποτελεί αιώνια παρακαταθήκη για τους απανταχού Έλληνες. Τους Έλληνες που κόντρα στις όποιες δυσκολίες, τραγουδούν, σκέφτονται, μάχονται, ελπίζουν κι ονειρεύονται σαν τον Καραγκιόζη».
