Ο Δημήτρης Αλεξάνδρου, σε συνέντευξή του στην εκπομπή «Pet Stories», μίλησε συγκινημένος για την απώλεια του αγαπημένου του σκύλου, Ζους, που έφυγε από τη ζωή τον Ιανουάριο.
Ο Αλεξάνδρου περιέγραψε τη βαθιά σχέση που είχε με τον Ζους, τονίζοντας ότι ήταν σαν το πρώτο του παιδί και ότι η απώλειά του είναι ακόμα δύσκολη να διαχειριστεί.
Αναφέρθηκε στη σημασία των σκύλων στη ζωή του, υπογραμμίζοντας τα μαθήματα υπομονής και αγάπης που έλαβε από αυτούς.
Παρά την πάροδο του χρόνου, ο επιχειρηματίας παραδέχτηκε ότι δεν έχει ξεπεράσει την απώλεια, εκφράζοντας την αδυναμία του να δεχτεί ότι ο Ζους δεν είναι πια μαζί του.
Πιο αναλυτικά
Ο Δημήτρης Αλεξάνδρου, στο νέο επεισόδιο της εκπομπής «Pet Stories» το οποίο προβλήθηκε σήμερα, Σάββατο 4 Οκτωβρίου, παραχώρησε μια αποκαλυπτική συνέντευξη. Ο επιχειρηματίας μάλιστα, δεν έκρυψε την συγκίνησή του για μια απώλεια που του στοίχισε πολύ και όπως υποστηρίζει, μέχρι και σήμερα δεν την έχει ξεπεράσει – δείτε εδώ τι αποκάλυψε για τον γιο του, Πάρη.
Γιατί συγκινήθηκε ο Δημήτρης Αλεξάνδρου στο «Pet Stories»
Ο Δημήτρης Αλεξάνδρου λοιπόν, μίλησε για το δέσιμό του με τα ζώα, και πιο συγκεκριμένα για τα σκυλιά, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Θυμάμαι σε όλη μου την ζωή να έχω σκύλο, είχα ένα λυκόσκυλο που με συνόδευε στα παιδικά μου χρόνια μέχρι την ηλικία των 6 ετών. Ήταν ο φύλακας άγγελος μου, όταν συνέβαινε κάτι θυμάμαι ότι έτρεχα στον κήπο και με προστάτευε, του χάιδευα τα αυτιά, κοιμόμουν μαζί του στο σπιτάκι του. Ό,τι δεν έπρεπε να κάνει ένα παιδάκι, το έκανα εγώ τότε και αυτό με τεράστια υπομονή με άφηνε να τα κάνω όλα. Από τους σκύλους μαθαίνεις πάρα πολλά πράγματα που μεγαλώνοντας τα καταλαβαίνεις. Μαθαίνεις να είσαι συνεπής σε κάποια πράγματα, είναι από τα καλύτερα πράγματα που έχω εκπαιδευτεί από μικρός από ένα ζωάκι».
Στην συνέχεια, μιλώντας για την απώλεια του σκυλιού του, Ζους, είπε: «Ο Ζους ήταν το σκυλάκι που ήρθε στην ζωή μου για 12-13 χρόνια. Δεν πίστευα ποτέ ότι θα μπορούσα να συνυπάρχω με έναν σκύλο, από σπίτι, από αμάξι, από φαγητά, από φροντίδα, από εκπαίδευση, από όλα. Μετά από ένα χρόνο πήρα την Λαβ, γιατί ήθελα να είναι παρέα. Ήταν πάρα πολύ αγαπησιάρης, του άρεσαν πάρα πολύ οι αγκαλιές και τα φιλιά, η Λαβ είναι εντελώς αντίθετη, εντελώς ανεξάρτηση. Είμαι και εγώ αγαπησιάρης, και ο Ζους τα είχε 100%, ερχόταν με το πόδι του και ήθελε να είναι το επίκεντρο του κόσμου.
Την απώλεια δεν την έχω διαχειριστεί ακόμα και τώρα. Από τον Ιανουάριο έχει φύγει, είναι ένα πολύ δύσκολο κομμάτι, θέλει τον χρόνο του και δεν ξέρω κατά πόσο μπορείς να το διαχειριστείς. Μου λείπει πολύ. Μαθαίνεις πάρα πολλά πράγματα, αυτό που σου δείχνουν είναι υπομονή. Θυμάμαι μια περίοδο στη ζωή μου που πέρασα την δική μου κατάθλιψη ήταν ακόμη πιο εκδηλωτικός. Ερχόταν πάνω μου το πρωί να με ξυπνήσει, να με κοιτάξει ή οτιδήποτε, να μου πει με τον τρόπο του “έλα πάμε βόλτα”» ανέφερε ο Δημήτρης Αλεξάνδρου για το θάνατο του σκυλιού του, χωρίς να μπορεί να συγκρατήσει την συγκίνησή του.
«Αρνούμαι να πιστέψω ότι έχει φύγει, όσο και δύσκολο και αν ακούγεται. Είναι πολλά τα μαθήματα, είναι το πρώτο μου παιδί. Πολλοί θα το κατακρίνουν αυτό, είναι το πρώτο μου παιδί, με εκπαίδευσε και τον εκπαίδευσα, ό,τι και να πουν δεν με νοιάζει. Δεν το έχω ξεπεράσει» συνέχισε ο επιχειρηματίας, φανερά αναστατωμένος από την μνήμη του σκυλιού του.
